Novel & Cerita Wondering In Tagalog

(Music) I pray that you decide to Open your heart and let me show Enchanted worlds of fairy tales A wonderland of love Hindi ko alam pero tila nawala ang mga tao sa paligid, tila tanging si Maru lamang ang nakikita ng mga mata ko. (Music) These are things that I promise My promise to you Muli na namang bumilis ang tibok ng puso ko nang huminto na kami sa tapat nina Maru. (Music)

Ang presensya niya ang naramdaman ko. “What are you doing here? Are you one of my Dad’s visitors?” tanong niya sa akin sa wikang Ingles. Nanatili lamang na nakatingin ako sa kanya hanggang sa huminto siya ilang hakbang ang layo sa akin. “Hindi mo ba ako naiintindihan? Kailangan ko bang mag-Tagalog—”

KABANATA 4 “SINO ‘yan?” tanong ni Wency at napatingin ang lahat sa akin. Mas lalo pa siyang napangiti at sinenyasan sila, na hindi rin maintindihan ng mga kaibigan ko. Parang tanga. “Ansabe?” naguguluhang tanong ni Sheryna. “Tao? Hayop? Bagay? Lugar? Pangyayari? Nakakain ba ‘yon?” pabirong wika ni Loira.

‎“Ano?” ‎“Isang bagay.” ‎“Alin?” ‎Ngumiti siya— ‎yung tipong may lalim. ‎“Tayo.” ‎At bago pa ako makasagot— ‎hinalikan niya ako. ‎Mas mahaba. ‎Mas mabagal. ‎Mas puno ng pangako. ‎At sa isla kung saan walang ingay— ‎narinig ko ang pinakamahalagang bagay.

Para saan ang tanong na 'to kung ganon? "I wonder if you'd like it?" giit pa niya. Napalunok ako at umiling. Hindi dahil umaalma roon kundi para iwaksi ang mga pagdududa sa isip. "O-Of course... Matutuwa po ako..." "Talaga?" His face beamed more with his grin. "Hindi ka magagalit na nilihim namin sayo?" Seryoso ba ito? Ngumuso ako at umiling ulit.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"What?" "Anong ginagawa mo rito noon? Nagpanggap ka pang dukha." Tiningila niya ito. Noon niya pa gustong malaman kung bakit napadpad sa lugar nila si Percy noon. Nang makilala niya ito akala niya pangkaraniwang tao lang ito. Hindi niya rin pinansin ang pag-i-english english nito noon dahil iniisip niya na lang na galing kasi itong Manila.

paliwanag niya. Heels lang naman tinanong ko, bakit ang daming etchos! "Anong conyo?" curious kong tanong. Napasimangot naman siya. Sorry naman! Wala 'yan sa bundok namin! "'Yong mag-e-english ka at the same time may tagalog words na kasama, sample, what are you doing ba? Want me to tusok-tusok you a bamboo stick! Ganoon!" Para naman akong paslit na tumatango.

"Baby, don't worry I'm fine." "Whaaa... okay? Bakit may dugo yang damit mo, huh?" Humagulgol kong tanong. Hindi ko alam kung bakit ako napahagulgol sa pagiyak. Hindi ko maintindihan itong sarili ko. Basta ang alam ko sobra ang nararamdaman kong takot ngayon dito sa aking puso at tanging pagiyak lang ang naiisip kong paraan para mawala ito.

Don't know what to do Whenever you are near Don't know what to say My heart is floating in tears When you pass by, I could fly Napatingin siya sa katabi namin na pinapanood ang kaninang concert. Nang marinig ang kantang pinapakinggan nila ay umiwas ito ng tingin sa akin na para bang nahiya. Every minute, every second of the day I dream of you in the most special ways You're beside me all the time All the time Tumingin siya sa akin. "Kaya mo ba ako pinapupunta dito?" tanong ko. Hindi siya agad nakapagsalita.