Wondering In Tagalog Novels & Stories

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"What?" "Anong ginagawa mo rito noon? Nagpanggap ka pang dukha." Tiningila niya ito. Noon niya pa gustong malaman kung bakit napadpad sa lugar nila si Percy noon. Nang makilala niya ito akala niya pangkaraniwang tao lang ito. Hindi niya rin pinansin ang pag-i-english english nito noon dahil iniisip niya na lang na galing kasi itong Manila.

paliwanag niya. Heels lang naman tinanong ko, bakit ang daming etchos! "Anong conyo?" curious kong tanong. Napasimangot naman siya. Sorry naman! Wala 'yan sa bundok namin! "'Yong mag-e-english ka at the same time may tagalog words na kasama, sample, what are you doing ba? Want me to tusok-tusok you a bamboo stick! Ganoon!" Para naman akong paslit na tumatango.

"Baby, don't worry I'm fine." "Whaaa... okay? Bakit may dugo yang damit mo, huh?" Humagulgol kong tanong. Hindi ko alam kung bakit ako napahagulgol sa pagiyak. Hindi ko maintindihan itong sarili ko. Basta ang alam ko sobra ang nararamdaman kong takot ngayon dito sa aking puso at tanging pagiyak lang ang naiisip kong paraan para mawala ito.

Tinulungan niya akong makatayo at nagmamadaling umalis ng kabahayan. I'm still trembling. Am I dreaming? Totoo ba talaga ang lahat ng 'to?

Don't know what to do Whenever you are near Don't know what to say My heart is floating in tears When you pass by, I could fly Napatingin siya sa katabi namin na pinapanood ang kaninang concert. Nang marinig ang kantang pinapakinggan nila ay umiwas ito ng tingin sa akin na para bang nahiya. Every minute, every second of the day I dream of you in the most special ways You're beside me all the time All the time Tumingin siya sa akin. "Kaya mo ba ako pinapupunta dito?" tanong ko. Hindi siya agad nakapagsalita.

Pananagutan—hindi bilang parusa, kundi bilang pagpili. Umupo kami sa sala-tahimik at magkatabi, pero magkaiba ang iniisip. Siya, alerto sa bawat kilos ko. Ako naman, sinusubukang pakinggan ang sarili kong katawan. Maya-maya, napahawak ako sa tiyan ko. “Ara?” agad niyang tanong. “Wala,parang may kabog lang… hindi ko alam kung kaba o emosyon.”sagot ko.

“Where are you going?” “Ako ba tinatanong mo?” tanong ko sa kanya. “May iba pa ba tayong kasama dito?” tanong niya sa akin. “Malay ko ba, baka kasi may nakikita kang hindi ko nakikita,” sagot ko sa kanya. “Crazy!” sabi niya sa akin. “Narinig kita–” “Pinarinig ko talaga sa ‘yo,” sabi pa niya sa akin kaya umirap na lang ako.

paliwanag ko "Pero? Wait? Naguguluhan ako! But can you tell me sabi mo nag dinner kayo ano pang nangyari?". curious niyang tanong "Linagyan ko ng pampatulog ang pagkain, kinain naman niya... nawalan siya ng malay then dinala namin siya sa abandonadong building". "Then? " " Then I introduce you to her " "Kung hindi mo siya pinatay? Ano ba talaga ang nangyari ng gabing yun?"