Wondering In Tagalog の小説・ストーリー

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

KABANATA 13 :: RAIN "Ayos ka lang?" tanong niya habanag nakaalalay sa akin palabas ng restaurant. Habang hindi maalis ang ngisi niya ay nakayuko naman ako at panay ang iwas ng tingin sa mga tao dahil pakiramdam ko ay alam nila ang milagrong ginawa namin. Imbis na sumagot ay nagpatuloy lamang ako sa paglalakad habang kagat ang labi kong magdurugo na yata.

"Marami ng nakakapansin ng aming pagkakapareho at alam kong hindi 'yon normal sa aming mga bampira." Nanlaki ang mga mata ko sa biglaan nitong pagsasalita. Lalong nadagdagan ang pagtataka sa aking isip. Nababasa n'ya ang aking isip? Ibig sabihin ay nakapag-aral s'ya at maaaring isa s'ya sa bilang ng mga Rialacande. "Marami ka ng nalalaman sa mundo namin." Mariing nagsarado ang aking bibig. "Sino ka ba?" gigil kong tanong.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

wika neto "kaya mo na ba ito? "tanung niya "Oho inang " nakangiting sagot neto "Oh sige Remo habang ako ay wala pa dito ka Muna huwag kang Mag bubukas ng Pinto kung Hindi ako ang iyong nabobosesan at kapag ikaw ay may naramdaman na may ibang Majikano o Majikana Mag tago ka sa silid bilin niya Maliwanag ba? " tanung pa niya

Da*n. A sudden memory flash on my mind. Lasing na lasing ako kagabi. Mabuti na lamang at nasa private room kami. I don't know kung papaano pa ako nakauwi. Marahil ay may isa sa amin na hindi naman masyadong lasing. Mabuti na rin lamang at walang nakakita sa akin, dahil kung mayroon man, tiyak nakakahiya at pinagpipyestahan na ako ngayon sa social media. Kahit masakit ang ulo ay nagawa ko pa rin na makapaghilamos.

Sinapo niya ang magkabilang pisngi ko at diretsong tumingin sa aking mata bago nagsalita. “ Babe... ” tawag niya sa akin sabay nguso na para bang nagtatampong bata. “ Waee? ” sambit ko sa kanya sa pamamagitan ng hangul na salita. Umungol ito habang pinang-gigilan na pisilin ang aking magkabilang pisngi. ‘ Wae means bakit. You can use this question as a standalone, simply asking (wae). ’ “ You love me right? ” tanong ulit nito.

Eriez at nasuntok ko siya. “Juliusoo!”Si Sya. “Diyos ko po.” “Ayan. Sapat na sigurong malaman niyo ang sagot ko.” Napatalikod ako at nagmadaling tinungo ang silid ko. Nilock ko ang pinto. Sa sobrang inis na ako lalo nga sa sarili ko. Kailan ba nila ako lulubayan. @ Death Wish Hi Everyone! You may also follow my other Tagalog ang English Books!

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"