Word Of Pain の小説・ストーリー

marahan akong huminga ng malalim at pumikit ng ilang segundo. “Why i always suffer from this kind of pain. Hindi ko ito deserve. All pain that i have inside my heart. All of it, hindi ko gusto at hindi ko inaasahan.” Diniin ko ito at ang pag-kahiwa sa pulsuhan ko ay hindi ko maipaliwanag kung amsakit ba o hindi. I cannot feel any pain, all i know is i want to breakaway and to leave everything behind. Kasi para saan pa para mabuhay ako.

' tanong ko sa aking sarili. Pero ipinag sa walang bahala ko na lamang ito. I don't care what others feel because of my painful words. I'm soft before but softhearted is a big wasted. I help those people that can't buy their own food but what they did in return? Judging me without knowing the whole truth.

A WOMAN’S PAIN CHAPTER 1: “File the annulment.” Parang huminto ang mundo ko sa isang iglap. Hindi ako agad nakagalaw. Hindi ako agad nakapagsalita. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid—ang mahihinang usapan sa loob ng opisina, ang tik-tak ng orasan sa dingding, pati ang sarili kong paghinga.

Mayroon sa loob kong ayaw tanggapin ng buong pagkatao ko. “Maʼam wala na po sila..” Tila ayaw pumasok sa utak ko ang mga salitang iyon. Those words echoef on my mind, making the pain grew stronger and stronger everytime. “Wha..–what?” My voice broke. I was expecting it, and I hate myself for that. I suddenlt felt unwell, my knees are shaking and I can't properly breathe. Nanlalabo ang paningin ko, idagdag pa ang mga luhang patuloy pa rin sa pag-agos ngayon.

he whispered. May tumulo na naman na luha ko sa sinabi niya. I'm getting emotional. I'm in so much pain right now but Weston lightens everything by his words. I've never experienced this, iyong may kakausap sa 'yo at sasabihin na magiging maayos din ang lahat. Wala akong makausap dati, walang gusto makinig sa akin, walang gusto umintindi until he came.

Niyakap naman kaagad ako ni Mommy at inaalo ang likod ko. I've never experienced pain like this before. It's as if a million sharp knives are relentlessly stabbing at my heart, each cut deeper than the last. My strength wanes with each passing moment, especially seeing Lily in such a state. How can I find the courage to keep fighting? The anguish I feel is like a heavy weight pressing down on my chest, suffocating me with its intensity. Every breath feels like a struggle, every beat of my heart a painful reminder of the gaping void left by our loss. It's a battle I never anticipated having to face, a challenge that tests the very limits of my resolve.

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."

PAINFUL LOVE CHAPTER 8 "Pa-alis na si carmela sa lugar kung saan pinahiya siya ni Daniel sa maraming taong naroon, Walang tigil ang pag-agos nang kanyang mga luha,At bigla niyang Naalala ang kanyang ina na lagi siyang pinagsasabihan. "Inay, Bakit ba kasi bigla kanalang nawala inay, Ang hirap ng buhay ko ngayon inay, Hirap na hirap na ako sa kalagayan kong ito.

"H-ha?" Iminulat ni Axcel ang kanyang mata at walang sabi-sabing siniil sya ng mainit na halik sa gabing malamig. Madaming tao ang nag sasabi ng katagang, 'Let the Rain, wash the Pain of Yesterday', sa kanilang dalawa makakaya kaya ng ulan na burahin ang sakit sa puso ng dalawa? Isang halik, halik sa gitna ng ulan...

Pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang iyon sa kaniya ay tumalikod na siya at pinihit paikot ang door knob. Tipong bubuksan na sana niya ang pintuan nang muling magsalita si Ara at sa pagkakataong iyon ay mas lalo niyang ikinabigla. "Stage three, brain cancer. Iyon ang sakit ni Ethan, iyon din ang dahilan ng pagleave niya sa kaniyang trabaho but despite all of that, he's still choose to remain silent for the sake of you guys. You don't have any idea how painful it was, lalo na sa akin. Kapag nahihirap siyang huminga minsan, tapos iniinda niya yung kirot at sakit na nararamdaman niya. Pero ni isa man lang sa inyo ay walang nakapansin sa kakaibang nangyayari sa kaniya. Sinabi mo kanina na