Words Don't Come Easy นิยาย & เรื่องราว

nangungutyang tanong ko naman sa babae. Gusto kong mang-away ngayon at mabuti na lang din at nandito siya. Sa lahat ay siya ang gustong-gusto ko na makasagutan dahil para bang wala sa vocabulary niya ang salitang pikon. "Duh? We're talking about your 'easy to get' issue. Para sa akin kasi kahit maharot ka pero still virgin ka pa din naman ay ibig sabihin ay hindi ka easy to get! From the word 'get'. Ano bang nakuha sa'yo?"

Matatas na pagkakasabi nito sa wika ng English. Nakaramdam ako ng inggit and at the same time ay paghanga dahil sa pagiging fluently nito sa pagsasalita ng English. Inaamin ko naman nina mahina ang utak ko pagdating sa bagay na iyon but still, I tried my best. 'Kitam? At least nagta-try di'ba? Walang masama sa nagsisikap at sumusubok. Ang masama ay kung wala kang nagawa para idevelop ang sarili mo.

At sa loob ng ilang segundo— wala siyang sinabi. Wala siyang ginawa. Pero ang titig niya— hindi nagbago. Hindi umatras. Hindi natakot. “Try me.” Mahina. Pero buo. Parang hamon. Parang pangako. Nanlaki ang mga mata ko. “Don’t.” Umiling ako. “Don’t say that like it’s easy.” “Nothing about you is easy.” Mas lumapit siya.

Kaya naman niya ay para 'di maalala na malayo siya sa kanyang pamilya, lalo na kay Nickson. 'Di pa rin maalis sa sistema niya ang mga alaala noong nagsasama pa sila. Ang mga ngiti at malalakas na tawa ni Nickson. Ang mga pahaging nito noon at pagpapadama sa kanya kung gaano siya kamahal. Life is always not easy. Hindi madaling maging masaya. At 'di madaling makuha ang mga bagay na gusto natin. Lahat ng bagay ay kailangan mong paghirapan para maging masaya. May mga pagsubok at mga luha.

"Ayos lang ba 'yun sa'yo, Luke?" "Opo, Tita fea. Ayos lang po sa akin kahit na ano." Isinama nila Rachelle at Alfea ang bata sa pagtitinda nung araw na 'yun, at na-enjoy naman niya iyon dahil bagong karanasan iyon para sa kanya. Nang humiling si Luke na huwag muna siyang pauwiin ay hindi ito magawang pahindian ni Alfea. Tila ang bilis niyang lumambot dito. Hindi din niya maunawaan kung bakit tila ayaw niyang mawalay si Lucas sa kanya.

bulong niya sa sarili, halatang nahihirapan. Wala siyang naiintindihan sa kahit isang salita. Lumaki siya sa Estados Unidos at fluent lang sa Filipino at English. Wala siyang kaalaman sa French, at ngayon, ang ama niya mismo ang nagtatangka na gamitin ito bilang paraan ng pagtuturo. Ang bawat salita ay tila hindi maintindihan ng maliit na utak niya, at tumataas ang tensyon sa kanyang dibdib.

Aniya sa isipan. “It’s h-hard to e-explain. Uh. . .” Tsk! Why can’t you man up and say it bro?! Saway niya sa sarili. Hindi niya alam paano. Hindi niya alam kung saan magsisimula. Ang hirap. Para siyang aatras o aabante. He’s stucked in between. “I. . .uhh. . .” He couldn’t find the right words to say.

“That will never happen, Man!” “Hoy, David wag kang magsalita ng tapos! Pagtatawanan talaga kita kapag na-in love ka!” “You know, it's better without commitment, you can taste any girl you want. When you get tired, it's easy to break up. That's the good thing about being single. So, the word 'settling down' isn't in my vocabulary! No way!”

Kapag pinaalis, edi don’t. Natatawa na lang ako sa naiisip habang inaakyat. Hindi naman naging mahirap sa akin dahil noon pa man ay sanay na sanay na ako sa mga adventorous na bagay. Dito pa man din sa trabaho ko, kailangan ko ng stamina. I mean hindi naman usually’ng ganoon pero dahil ako ang madalas sinasabak ni Brian sa mahihirap na task, napapa-exercise na lang ako ng wala sa oras.

"Lilith, maybe we could just go buy—" "May bukas pa bang tindahan nang ganitong oras? Huh?!" sigaw ko. Huminga ako ng malalim at napasabunot ng buhok. "Gusto kong magsabi ng masasamang..." huminga ako ng malalim saka nagpatuloy ng mga sasabihin, "mga words." Calm down self, Elizabitch lang 'yan. You don't understand my pain! What is life without dodo? Life without dodo is meaningless!