Novel & Cerita Words Don't Come Easy

Pero ang hirap naman tuparin niyon kung sarili kong ama dina-down ako. "Ang hirap magsumikap sa buhay. Yung walang may proud sayo. Walang naka-appreciate sa pagod at hirap mo. Yung hindi nila nakikita ang pagsusumikap mo, " pinahid ko ang luha na kumawala sa mga mata ko. "Ang hirap lang kasi mismong tatay ko pa ang nang-da-down sa akin. "

Ang aking kakarampot na pag-asa'y gumuho. Siguro'y hanggang dito na lang talaga ako, sa buhay na mag-isa at walang nagmamahal. Makailang-ulit nang may kumatok sa cubicle kung nasaan ako upang magtanong kung maayos lang ako, tanging 'yes' lang ang sagot ko. Baka kasi 'pag sinabi kong 'no' ay magtanong sila kung bakit. Hindi ko na kaya pa ang bumuo ng salitang english upang ipaalam sa kanila. Pagod na ako. Hindi rin naman nila masosolusyunan ang problema ko.

Kumunot ang noo ni Elkayne at binigyan ako ng di makapaniwalang tingin. "Wala namang bagay na imposible, at saka, walang masama mangarap ng mataas. Kaya nga pangarap eh, kase 'yon ang gusto nating marating sa buhay, 'yon yung nagiging rason to strive harder and do better." I nodded. "Ako, nag ABM ako kase... simple lang, mukha akong pera," I laughed. Akala ko pa naman nasa seryosong usapan na kami, hindi talaga sya nawawalan ng entry sa pag bibiro.

"Katatapos lang nating kumain. Wala ka pa ngang natututunan, recess na agad?" Ang sungit talaga niya. Inaantok ako habang nakikinig sa kaniya. "Pang-college ba 'tong tinuturo mo? Pang-college ata, e." Bakit ang hirap intindihin. "Basic english lang 'to. Kahit bata kayang basahin." "Sabi na, e..." Napalabi ako. "Bobo talaga ako." Bumuntong hininga si Craig.

Napasalampak agad ako sa couch sa sobrang nakaka-drain na araw na ito. Hindi manlang ako nakaalis sa tabi ng mokong na iyon! I can say no but it feels like I can't find the right word to say it even though it is only two letters. Gusto mong sabihin, alam mo ang sasabihin pero hindi mo manlang mabuka nang maayos ang bibig mo? That's what I experienced!

Naging sobrang busy ni Kate sa mga sumunod na araw. Hindi niya akalaing ganoon ka-active ang social life ng lola niya rito. Para itong isdang nakawala sa tubig sa sobrang saya. Marami din kasing pinoy dito. Ang tanging problema lang ni Lola ay ang medyo hirap pa rin ito sa pagsasalita ng english lalo na at hindi sanay, mas gusto nitong kausap ang mga kapwa pinoy, pero bukod doon, talagang nage-enjoy ito sa bawat araw.

"Will you stop being possessive? Nakakahalata na sila. Gustong gusto mo na yata talagang malaman nila." "Mas mabuti pang malaman na nila para hindi ka na ipinipilit sa iba. Ayokong mapunta ka sa iba. Lalong hindi ngayong nandito pa ako. Apat na buwan lang naman. Mahirap ba 'yun?" Pumikit siya nang mariin. I know it's hard. It's really hard, Wesley. It's hard to just wait for a divine intervention to make things possible. It's frustrating to even want something that is not meant for you. Naiintindihan ko.

Habol ko na rin ang paghinga at medyo nahihilo na rin ako dahil sa taas ng inaakyat namin. Akala ko pa naman kanina ay sobrang easy at basic lang nitong ginagawa namin dahil sanay naman akong maglakad dati sa tuwing may pasok ako at kinkapos ako sa budget. Akala ko kaya ko umakyat sa pinakataas ng wala man lang pawis. Kahit ang totoo niyan, ngayon pa lang ay pawis na pawis na ako kahit pa malamig naman ang paligid.

“Kung magsasalita man kayo ng Ingles, maari po bang simple words lang? Hindi ko kasi labis maintindihan ang mga salitang ginamit mo kanina tulad ng 'comprehend', 'irreverence', 'lousy' and 'witless'. Mabilisan ko siyang dinuro. “Excuse me, Ms. Ricafrente. Don't you ever do that. I've stated a while ago that you're not allowed to ask questions and you're not allowed to complain. You're so witless. It's so bashful if someone professional like me heard you complaining and disobeying the rules and regulations. You're so... slow. I don't believe that you're such like that.” Napahilot na lamang ako sa aking noo dahil sa aking nalaman.

Kanina hindi ako pinapansin ngayon ang sama ng tingin sa akin. Hirap niya talagang espelengin parang yung pinakamataas na word sa dictionary. O kaya parang math, hirap intindihin. Hindi ko naman alam kung saan hahanapin ang pinapahanap nilang X, edi ipahanap nila sa mga taong bitter. Yun mas madali. Napatango-tango naman ako sa naiisip ko. Oo nga no?