Words For Peace Of Mind Novels & Stories

And I wondered if I would ever feel that kind of peace again. Tahimik kong isinara ang pinto ng kwarto ni Mommy. Ramdam ko pa rin sa kamay ko ang lamig ng palad niya, at sa dibdib ko ‘yung bigat ng mga salitang binitiwan niya kanina.

Parang katawan ko na mismo ang naghahanap sa kanya bago pa ako mag-isip. “You look nervous when things are peaceful,” mahina niyang sabi habang inilalapit ang mukha sa leeg ko. Napasinghap ako nang bahagya. “Because peace means I can finally feel everything.” Tahimik siya pagkatapos noon. Too quiet. Then his grip tightened slightly on my waist. “Tell me what you feel.” Mali yata na mas gusto kong sumabog ulit ang mundo kaysa sagutin ’yon.

Gusto ko lang naman ng payapang buhay at bahay. I’m going to have to do something about this. It’s about time I get myself some peace of mind.

litanya ko. Napayuko at pinunasan ang mga luha ko. Muli akong tumingin sa kaniya. "Your answer is the key to my peace of mind.” Titigil ko na siguro ang kahibangan ko.

Gusto ko naman na ng katahimikan kaya pumayag na ako. "Kaysa naman maging magkaaway kami habambuhay. Tsaka, sincere naman yata sya kaya pinagbigyan ko na. Nakakasawa na rin 'yong palagi kaming nagbabangayan kapag nagkakataon na nagkikita kami. At gusto ko na rin ng peace of mind hangga't maaari." "Baka out of mind ang mangyari sa'yo kesa peace of mind."

“What a useless inkling. Hindi sila madehado? Alam mo ba ang pinagsasabi mo? Saka gusto mo na may gawin ako? Ano ang makukuha ko kapag naki-alam ako sa hospital na yun. Wala, kundi masisira lang ang peace of mind ko.” May punto siya. Ang mahalaga sa isang tao, ang tinatawag nga nilang peace of mind. Yung masaya at tahimik kang nabubuhay sa mundong ito, habang hindi ka nakiki-alam sa ibang tao. Ibang klase din ang prinsipyo ng lalaking ito.

asik ni Mila na nagpakunot ng noo ko. "What do you mean?" kwestyon ko. "Peace of mine, kapayapaan ng isip,” yabang niya pang sabi dahilan para kagatin ko ang ibabang labi lalo na ng sa pagpigil tawa ni Saji ay nasamid siya. "What again?" inis na sabi ni Mila kaya napangisi ako. "She can't have peace of mine but she can have peace of mind." Paglilinaw ko tapos hihilain na sana paalis si Saji kung hindi lang ako hinawakan ni Mila sa braso.

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin kaya tinikom ko ang aking bibig pero nagsalita pa rin. "Kala ko ba peace of shit ako? So bakit ako kasama sa peace of mind mo?" Tahimik siya. Ilang segundo akong naghintay, parang sasabog ang dibdib ko. "Hindi ko rin alam," bulong niya, mas mahina, parang mas sinasabi niya sa sarili niya kaysa sa akin.

mayamayang sabi niya na literal na ikinagulat ko. “Anong sabi mo? Sampu?!" gulantang ko at napahiwalay na sa kaniya para lang tingnan siya sa mukha. “Seryoso ka ba?!" Tumango lang siya ng isang beses bago nagsalita. "I'm very serious, baby. Money is just paper if it can’t buy me peace of mind. I'd rather have a stock of phones than worry about you not being able to reach me just because you’re having a tantrum. Besides, it’s a small price to pay for your 'wild' side. It was... refreshing.”

bulong niya sa tenga ko. "Perfect," sagot ko habang sumandal sa dibdib niya. Tahimik. Kalma. Para kaming sinasayawan ng hangin at bituin. Sa wakas, walang gulo. Walang tinatagong lihim. Walang multo ng nakaraan. Just love. Just peace. Just home.