Words For Peace Of Mind の小説・ストーリー

I don't want him to be irritated me. "You need yo do that Azazel lalo na at kung ginugusto mong matahimik ang isip mo sa mga narinig mo then better be honest" ~ Hanggang saan nga ba aabot ang pagkuha ko sa peace of mind?Bakit pakiramdam ko hindi ko naman talaga 'yon makukuha kahit kailan.Wala pang isang buwan noong malaman ko ang lahat . Catch up pa nga lang yata ang nagagawa ko at hindi pa'rin ako nakakagalaw ng mas malayo doon and she suggested that.

Hindi siya maaaring magkamali, sino pa ba ang ibang gagawa nito? Wala nang ibang nararamdaman si Avaeh kung hindi galit at inis. Peace of mind lang naman ang hiniling niya bago siya magpunta sa beach, ngunit bakit hanggang dito ay sinusundan siya ng problema?

“Bakit?” “Mas magkakaroon ako ng peace of mind kaysa sa bigla na lang lalayo nang walang kahit na anong explanation. Marami kasing what ifs na tatakbo sa utak mo kapag bigla na lang matatapos ang pagkakaibigan niyo. Alam mo ‘yung ang saya saya niyo pa kahapon tapos kinabukasan hindi na?”

And I wondered if I would ever feel that kind of peace again. Tahimik kong isinara ang pinto ng kwarto ni Mommy. Ramdam ko pa rin sa kamay ko ang lamig ng palad niya, at sa dibdib ko ‘yung bigat ng mga salitang binitiwan niya kanina.

Parang katawan ko na mismo ang naghahanap sa kanya bago pa ako mag-isip. “You look nervous when things are peaceful,” mahina niyang sabi habang inilalapit ang mukha sa leeg ko. Napasinghap ako nang bahagya. “Because peace means I can finally feel everything.” Tahimik siya pagkatapos noon. Too quiet. Then his grip tightened slightly on my waist. “Tell me what you feel.” Mali yata na mas gusto kong sumabog ulit ang mundo kaysa sagutin ’yon.

sabi ko. "Yes ma'am! But okay lang po ba?" Tanong niya saakin. Binigyan ko siya ng ngiti. "Someday magiging okay din ako." We can't pretend to be fine when we aren't. I'm not okay, especially after what happened to me. It is hard to heal from pains and trauma. If I have peace of mind, I might be able to call myself okay. There will always be problems, but you have to deal with them on your own until you succeed.

Gusto ko naman na ng katahimikan kaya pumayag na ako. "Kaysa naman maging magkaaway kami habambuhay. Tsaka, sincere naman yata sya kaya pinagbigyan ko na. Nakakasawa na rin 'yong palagi kaming nagbabangayan kapag nagkakataon na nagkikita kami. At gusto ko na rin ng peace of mind hangga't maaari." "Baka out of mind ang mangyari sa'yo kesa peace of mind."

“What a useless inkling. Hindi sila madehado? Alam mo ba ang pinagsasabi mo? Saka gusto mo na may gawin ako? Ano ang makukuha ko kapag naki-alam ako sa hospital na yun. Wala, kundi masisira lang ang peace of mind ko.” May punto siya. Ang mahalaga sa isang tao, ang tinatawag nga nilang peace of mind. Yung masaya at tahimik kang nabubuhay sa mundong ito, habang hindi ka nakiki-alam sa ibang tao. Ibang klase din ang prinsipyo ng lalaking ito.

asik ni Mila na nagpakunot ng noo ko. "What do you mean?" kwestyon ko. "Peace of mine, kapayapaan ng isip,” yabang niya pang sabi dahilan para kagatin ko ang ibabang labi lalo na ng sa pagpigil tawa ni Saji ay nasamid siya. "What again?" inis na sabi ni Mila kaya napangisi ako. "She can't have peace of mine but she can have peace of mind." Paglilinaw ko tapos hihilain na sana paalis si Saji kung hindi lang ako hinawakan ni Mila sa braso.

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin kaya tinikom ko ang aking bibig pero nagsalita pa rin. "Kala ko ba peace of shit ako? So bakit ako kasama sa peace of mind mo?" Tahimik siya. Ilang segundo akong naghintay, parang sasabog ang dibdib ko. "Hindi ko rin alam," bulong niya, mas mahina, parang mas sinasabi niya sa sarili niya kaysa sa akin.