Write A Letter To Your Friend の小説・ストーリー

Malakas ang kabog ng dibdib ko habang sinisimulang basahin ang laman ng sulat. Kilala ko ang sulat-kamay ni Chairman kaya walang duda, siya ang simulat nito. Dear Kleer, How are you? I am optimistic that this letter will find its way to you. I've spent the past four years searching tirelessly for any trace of you since your sudden disappearance. My heart is constantly praying for your safety and well-being.

Kinuha ko ang liham at dahan-dahang binuksan. Sera, I just want to write this letter to you, the love of my life. We are not on good terms, but I want you to know that I really love you. You are someone special to me, someone I cherish so much, and I want to grow old with you. You are a very pretty damsel that I want to spend the rest of my life with, and I hope that dream comes true. From Zayn. Unti-unting sumilay ang ngiti sa aking labi habang binabasa ‘yon. Pero mabilis ding nawala.

Tawag ko sa kanya. Salubong na salubong ang kilay niya. Nakita ko rin kung paano humigpit yung hawak niya sa manibela. Hindi ko alam kung nagalit siya sa pagtawag ko ng Ma'am o yung pagsabi ko kanina na uuwi na ako. Alin man doon ay wala na'kong pakialam. Gusto ko ng umuwi. "Your friend replied. They'll wait you at school. You need to eat first. We'll go there together as I have class in Bs-Architecture."

Napahigpit ang paghawak ko sa papel dahilan para makusot iyon. Sa bawat letrang nadadaanan ng aking mga mata, sumisikip ang dibdib ko. Dear brat, It's been a while since we saw each other. Matagal-tagal na rin pala bago tayo noong huli tayong nagkasama. And it's okay because you are doing fine. I'm so proud of you.

Dahil sa magkadikit ang dibdib namin dalawa ay ramdam ko rin ang pagtibok ng puso niya na kasing bilis ng akin. Nang tumikhim si tita ay saka lang siyang bumitaw ng yakap sa akin, kasabay ng pagbitaw niya ay hindi ko inaasahan ang ginawa niya. "Long time no see my, best friend! Dapat sinabi mo sa akin ang pag-uwi mo, 'di sana nasundo kita sa airport!" masigla niyang sabi at pinanggigilan ang pisngi ko sa pamamagitan ng mahinang pagkurot. "I miss you, my best friend! Na-miss ko na ang mataray kong kaibigan!" He gave me a friendly kiss on my cheek.

RMS & ALC "I don't think so… " patuloy niya. Hindi ko na pinansin pa ang mga sinabi niya dahil kinuha ko ang black pen para siya naman ang sulatan ko sa kamay, same kung saan niya ako sinulatan at same din ang letra na nilagay ko, binaliktad ko lang. "Ayan…friend-enemy forever… " masayang sabi ko at pinakita sa ere ang kamay namin na may nakasulat.

Malungkot naman na tumingin aking kaibigan. "alam mo girl,Wala naman mawawala Kong subukan mo.At Saka mabait Naman Ang kapitan natin dito.Baka tatanggapin ka agad."wika nito.Sabagay walang mawawala Kong subukan ko mag-aply. "gusto mo samahan kita bukas.Free ako ,basta Ikaw."napangiti ako sa kaartehan ng aking kaibigan.Hanggang sa magpaalam na ako rito.

“Kaunti na lang. Pasensiya na kung medyo natagalan. Nagpadala ako. Ipinapangako ko na sa pagkakataong ito, babawi ako.” “Tama nga ako. Nandito ka. Nabasa ko ang message mo na babalik ka na. I know you will continue your original plan.” Hindi ako nagsalita. Hinayaan kong lumapit mula sa likuran ko ang nagmamay-ari ng boses na ’yon. “Kumusta?” I asked. Alam na niya kung ano ang ibig kong sabihin. “It’s not really my thing to do something horrible for you, but because we’ve been friends . . . so yeah . . . palalampasin ko na lang . . .”

We have a task that we should receive a reply letter from our fathers after giving them our letter. Ginandahan ko iyong letter ko kay Papa. At sinulat ko doon na sana he can spend more time with me than his businesses. I told him how much I love him and how much I miss him always and sana he will make a reply letter for me. I gave it to him after class at hinintay ko talaga siyang makauwi noon kahit gabi na.

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."