Writing Words Novels & Stories

“Pero ito kasi talaga ang gusto ko. Mahal ko ang ginagawa ko. Mahal ko ang pagsusulat. I write because it is my passion.” “Write more,” seryosong saad nito. “Mas lalo mong ipakita na gusto mo at masaya ka sa ginagawa mo. Dahil kung ako ang tatanungin, wala naman akong nakikitang mali sa pagsusulat lalo na kung ito ang passion mo. Hindi rin ‘yan madaling trabaho. In fact, I salute all the writers in the world dahil nakakaya niyong gumawa ng mga nobela na hindi lang kamay at utak ang ginagamit niyo kundi pati na rin ang puso,” dagdag pa nito. “Nakakabilib kung paano tumatakbo ang isip niyo. Kung paano niyo pinapadama ang iba’t ibang emosyon sa mga mambabasa. Nakakamangha kung paano niyo ginaga

ang laman…😅 I am a writer, kaso… Nasa “30k words” to “50k words” lang ang isinusulat ko sa isang story ko…🥺 At hindi ko sukat akalain na magiging “167k words plus” ang magiging “1st Story” ko sa Good Novel…🤗 It's a New Experience for me as a Writer…😇 I gain so much “experience” and “knowledge” sa pagsusulat ng aking “Stories” at dahil ito sa Good Novel…🤗

ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission. READ AT YOUR OWN RISK. THIS IS YOUR AUTHOR Thick_Vanilla LOVING YOU GUYS! ENJOY READING!

Her kuya said whenever they are in a meeting ang kailangan niya lang gawin ay to take notes ng mga highlighted topics ng meeting. Kaya nandito siya ngayon, sinusulat lahat ng mga words na sinasabi sa meeting. She could write keywords but she can’t Dahil hindi niya alam kung ano ba ang mga important keywords na kailangan niyang isulat Kaya as a writer herself buti na lang mabilis siya makaalala ng mga words na sinasabi nila. She write it all kahit sobrang bilis magsalita ng nag pepresent sa harap nila

tanong ko sa aking sarili habang tinititigan ko ang mga papel na nagsikalat sa aking lamesa sa loob ng aking kuwarto. Kanina pa ako sumusubok magsulat nang isang prologo ngunit hanggang ngayon ay hindi ko magustuhan kung papaano ko binubuo ang mga iba't ibang salita. Parang hindi sumasakto ang mga ito sa kung papaano ko gustong i-express ang sarili. I was having a hard time formulating words that wouldn't feel awkward when someone reads them. Pero kung susumain, hindi ko naman ipagpapaalam sa kahit sino na mayroon akong ganito. They wouldn't know.

Bahagyang gumaralgal ang boses niya habang nakatungo. I can't say anything. I wasn't born to speak voices. I was born to paint them. Hiniram ko ang notebook sa kandungan niya at nagsulat. I am trying to apply our lesson in Discipline and Ideas in Applied Social Sciences in counseling. "Write without fear; edit without mercy. No writer is perfect. We will always have a space for improvement. Keep learning. Those professional writers were amateurs who didn't quit." But because I'm not good in verbally advice-giving, I chose to write it. This is an another advantage of writing. People can easily look back with your words as exact as it is. They can't be erased. They can't be forgotten. And even

Kinabukasan, excited na siyang lumabas sa kaniyang kuwarto. Tapos na siya sa kaniyang morning routine. Tapos na siyang maligo, magbihis, maglagay ng mga kung ano-ano sa mukha. Tapos na rin siyang magsulat ng 500 words sa kaniyang story.