Novel & Cerita Writing Mechanics

Arat na! Napatawa na lang ako sa mga iniisip ko. Sa limang taon ko sa pagsusulat sa wattpad marami na akong naexperience tungkol dito. Pero isa lang ang masasabi ko, nagsusulat ako kasi gusto ko. Nagsusulat ako kasi gusto kong magpasaya o maginspired ng tao na nasa paligid ko. Tinuloy ko ang pagsusulat at tinapos ito. Mabilis din akong nagupdate dahil tatlong araw na rin akong hindi nagupdate kaya dinalawang chapter ko na.

Bakit hindi kung nasa harapan niya ngayon itong lalaki. “Ha…” nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Zane nang hindi na sumagot si Kila at imbis ay tumitig na lang sa kaniya habang nakapaskil ang malawak na ngiti sa labi. Natutukso siyang higitin ang babae at halikan sa mapupula nitong mga labi ngunit pinipigilan niya ang sarili.

Ikinuwento pa nito nang detalyado kung paano raw niya sinubukang mapalapit kay Mikael, at pati si Mithi ay nadamay. Ayon sa post, sinadya raw niyang makipaglapit sa bata upang magkaroon ng dahilan para makalapit sa ama nito. Ang paraan ng pagkakasulat ay para bang personal na nasaksihan ng may-akda ang lahat. Na para bang naroon ito sa bawat eksena. Biglang naging malinaw kay Marikit ang dahilan kung bakit kakaiba ang tingin ng mga tao sa kanya buong araw.

Bahagyang gumaralgal ang boses niya habang nakatungo. I can't say anything. I wasn't born to speak voices. I was born to paint them. Hiniram ko ang notebook sa kandungan niya at nagsulat. I am trying to apply our lesson in Discipline and Ideas in Applied Social Sciences in counseling. "Write without fear; edit without mercy. No writer is perfect. We will always have a space for improvement. Keep learning. Those professional writers were amateurs who didn't quit." But because I'm not good in verbally advice-giving, I chose to write it. This is an another advantage of writing. People can easily look back with your words as exact as it is. They can't be erased. They can't be forgotten. And even