You Owe Me In Tagalog Novels & Stories

"Yes, madam, teenager palang si Señorito ay nandito nako" "Why?" "Malaki ang utang na loob ko sakanya, madam dahil iniligtas niya ang buhay ng kapatid ko at siya ang gumastos sa lahat ng bill namin sa ospital ng magkasakit ang kapatid ko, kaya tinatanaw ko iyong malaking utang na loob sakanya, hindi niya ako sinisingil at pinapasahod niya pa ako, kaya nakahanda akong paglingkuran siya hanggang kaya ko"

sabi ko habang naghuhugas "Bakit?" sabi ni lola "May utang ka pala kay manong fernando." sabi ko "Don't worry la i will pay that." sabi naman ni devor "Jusko ang laki non." sabi naman ni lola "Don't worry." sabi ni devor "Wag na." sabi ko at lumingon siya sakin at lumapit "Please let- "Wag kasi." sabi ko agad "You can't do anything because I've already paid." sabi niya at ngumiti

Baka isang damit lang ay kulang pa sa ipon ko. “Hmm, I’m not going to buy, Miss. You can just go back to Juago,” ani ko na ngumiti at maglalakad na sana palabas subalit agad akong naharang. “Sir Juago said that he’ll pay it, Ma’am,” anila at kung ano-anong damit na ang tinapat sa akin. Agad akong napatingin kay Juago habang nangungunot ang noo. Nitong nakaraang araw lang ay sinasabi niya sa aking hindi siya tatanggap ng pabigat sa bahay niya! Ano ‘to? Mamaya’y lubog na ako sa utang sa kaniya.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Aba't— Kumuha ako ng pera sa wallet at ibinigay sa kanya. "Oh, 100. Kumain ka ng marami ha, mag hintay ka kay Mama dito sa gate mamaya. Mag ingat ka, wag makipag-away." Payo ko kay Kira "Oo na po. Sige na ate, baka ma-late ka pa." Saad ni Kira Hindi lang 'baka'. Late na talaga. Kumaway si Kira sa akin habang papasok sa school at nginitian ko naman siya tsaka ako sumakay na muli ng jeep papunta sa trabaho ko.

Kung kalahating bilyon ang utang ni Daddy sa kanya ay siguradong mayaman na mayaman ito. "Have you read the letter? Your dad owes me half a billion. I am kind enough to give him a lot of time even though he promised to pay me last year but since he's sick I forgot the promise. But now that he's gone I can't just throw my money, Hija," paunang sabi niya kaya mabilis na naglaglagan ang mga luha ko.

Tumayo ako. "Okay. 1 week. Mababayaran ko ang utang namin sayo." wika ko at agad akong tumalikod para magtungo sa pintuan para lumabas. Alas syete na ng gabi, binabagtas ko ang daan patungo sa bahay. Subalit hindi parin magsink-in sa isip ko kung bakit ganun kalaki ang utang ng magulang ko. 200,000,000! Ang laki! Hindi man lang ba naisalba ang kompanya sa ganung halaga. Kailangan kong makausap si Mom at Dad. Nang marating ko ang bahay ay bumaba muna ako pinindot ang doorbell.

paglilinis sa iniisip niya. "Iyan ang laging sinasabi ng iba miss. Laos ng linya." sagot naman niya. Kumunot ang noo ko. "Edi huwag kang maniwala. Basta bibili ako." Para akong nakulangan sa isa kaya kumuha pa ako ng dalawa. "Dagdag mo na yung dalawa para sure." humugot ako ng pera sa walet para bayaran iyon. "Goodluck sa dinadala mo. Kung hindi ka panagutan ng ama niyan, kulamin mo. May kilala akong nangkukulam." sunod nitong saad.

sagot niya. "Aaaah... iba ka talaga" sagot ni Dulce. "Sabi ko naman sa inyo babawi ako sa inyo pag nagkapera ako eh. Buti nga nakabayad na ko ng utang ko. Di ba tanda nyo yung ten thousand na pinaghatian nyo para maka exam ang kapatid ko sa finals nya? pumayag kayong installment. Maswerte ako at naging kaibigan ko kayo.."

Tanggol niya sa ama "Tama ka. Sapat nga lang ang kinikita ng iyong ama sainyong pang araw araw kaya nga hindi niya nagawang bayaran ang halagang pinautang ko sa kanya pitong taon na ang nakakaraan kaya't narito ako upang maningil." Sagot nitong medyo tumataas na ang tinig "Siguradong nagkakamali lang po kayo dahil wala naman siyang dahilan para mangutang sainyo."