You're My Pet Mga Nobela at Kwento

Ilalakad ko na lang muna siguro si Pepper. Pepper is my pet puppy, anyway. Ibinigay siya ni Daddy sa akin bilang regalo kahapon lang. Sabi niya pa, noon pa lang daw ay iniisip niya na na regaluhan ako ng gano'n. Lagi ko raw kasing sinasabi sa kanila dati na gusto kong mag alaga ng gano'ng breed ng aso. Pomeranian. Dapat daw ay reregaluhan niya ako ng gano'n noon pang eighteenth birthday ko. Iyon nga lang ay nag-alanganin daw sila sa security ng airport. Kaya ngayong ako na ang kusang pumunta rito ay nagpahanap na siya agad ng puppy na gano'n ang breed. Which I immediately loved. Hanggang ngayon naman kasi, gusto ko pa rin no'n. I mean, it's like a dream for me. Hindi ko lan maasikaso dahil n

bakit nauutal ako? “I don’t want to. I’m so jealous. Nakita kita kanina. Who’s that pet?” Pet? Sinong pet ang tinutukoy niya? For some reason pumasok sa isipan ko si Edmund. P-Pet? Tinawag niyang pet si Edmund? Agad ko siyang napalo sa braso niya. “Bakit mo tinatawag na pet si Edmund?” “Cause he looks like a dog.” Napaawang ang labi ko sa kabastusan ni Harold. Grabe! Wala akong masabi.

tili ko dahil sa sunod-sunod na malalalim niyang pagbayo. “I love your p*ssy. This hole should belong to me alone, Petunia!" “It’s all yours, Wregan… So f*cking me hard!!”

Tinawanan lang niya ako at tinapik ang balikat ko, parang sinasabing fighting. Tinuon ko ang oras sa mga papeles na pinapadiscard ni Madam Pen. Ito ang pinaka ayaw ko dahil nakakainip at nakakairita ang tunog ng machine. Paulit ulit, pareho ang tunog, parang sinasakto ang bawat beep sa inis ko. Maya maya ay lumapit si Rumi at iniabot ang kape at chocolate bar. "Pampa boost ng energy mo," sabi niya sabay kindat.

tugon ko na lang, sabay pa-cute gamit ang aking puppy eyes. ​“Oh, ayan, inorder na kita. My treat,” sabi ni Yuzu sabay tulak sa harap ko ng isang breakfast meal na may kasamang kape. Biglang sumilay ang isang dambuhalang ngiti sa mga labi ko. The best talaga ‘tong bff ko! Alam na alam niyang walang makakatalo sa kape sa umaga para bumukas ang natutulog kong kaluluwa. ​“Oh my! Thank you! Bawi ako next time!” Excited kong kinuha ang pagkain at nagsimula nang lumamon.

~ Pagpasok ko sa kwarto, hindi agad ako natulog. Binuksan ko ang app. “Wait… what?” Hindi lang siya tracker, may pets, may bahay, at may games. “Seriously?” Napangiti ako nang bahagya. Nag-adopt ako ng dalawang pusa. Ragdoll. Super cute. “Sevi One… and Sevi Two,” natatawa kong bulong. Para siyang tunay. Pinakain ko, pinatulog, may tunog pa.

wika nito saka nagpaalam. I smiled at her. Mukhang mabait naman siya at ang lambing magsalita. Bagay sa kaniya ang napili niyang propesyon. May iba kasi na kapag kaharap mo nakaka-intimidate kausap pero Doc Trixie has a sweet personality.

Those are my pets! Umahon ako sa pagkakaupo at tumungo sa kanilang medyo may kalakihang pet house. "Anzo... Patty..." I was damn overwhelmed. I thought they did. So, Anzo did take care of them. Panay ang lambing nina Anzo at Patty. Ni hindi manlang sila natakot nang inilapit ko ang aking kamay. I held Anzo the same goes with Patty. "Are these your kittens?" I asked even though I know they won't answer. Napakaamo ng mga anak nina Anzo at Patty. Just like them.

I mouthed "princess"tawag saakin ni dad "daddy I miss you,kumain kana ba?,what are you doing right now?,anong ulam niyo?,kamusta na si bubby?---"bubby is my dog pet"--- kumakain ba siya ng maayos? puwedeng kuhanin ko siya dito para makapaglaro kami?"sunod sunod na tanong ko

Sandali akong umubo upang maputol ang bulungan sa paligid na halos hindi ko na rin maintindihan. "H-Hi? Ako nga pala si Petti Charmaine. You can call me Petchay," panimula kong wika. "Petchay?" sabay-sabay nilang wika. Isang malakas na tawanan ang bumalot sa paligid. Tila ngayon lang sila nakarinig ng kakaibang pangalan. "I know I'm unique. Well, hindi ko kayo masisisi dahil isa akong diyosa," saad ko saka nag-flip ng hair.