การให้อภัย Mga Nobela at Kwento

“ไอ้เทือก” จอมบาปผู้ไร้ใจ ผู้ไร้จิตสำนึกดี อยากได้ต้องได้ และอย่าได้หาความอ่อนโยนจากเขา จอมบาปผู้เสพกายผู้หญิงเป็นอาหารหลัก เซ็กซ์คือสิ่งหอมหวาน “อินทร์” คือผู้หญิงโชคร้ายที่ผีผลัก ใช่ต้องใช้คำว่า ‘ผีผลัก’ เพราะชีวิตนี้ไม่เคยคิดว่าต้องมาเจอกับความต่ำทรามเช่นนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่เลวแม้แต่นรกยังผลักไสเขาขึ้นมาเกิดบนโลก เธอจะทำยังไงเมื่อสุดท้ายแล้วเธอเองก็เสพติดเซ็กซ์ร้อนที่เขายัดเยียดให้ และมันจะเกิดเป็นความรักได้ไหมระหว่าง จอมบาป กับสาวน้อยผู้ไร้เดียงสา ความไร้เดียงสาเธอจะปลอบประโลมหัวใจที่ด้านชาของเขาได้รึเปล่า ติดตามลุ้นเรื่องราวของทั้งสองไปด้วยกันนะคะ แน่นอนค่ะนิยายเรื่องนี้ดำเนินด้วยเซ็กซ์ คำหยาบ และความรุนแรงค่ะ

"คุณไม่มีทางหนีผมได้แล้วปลาย" พูดจบเขาไม่รอช้ารีบคว้าร่างเธอเข้ามาสู่อ้อมกอด "ปล่อยฉันนะ บอกให้ปล่อยไง คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันนะ" ณรันดาดิ้นรนทั้งทุบทั้งตีเขาเพื่อให้เขาปล่อย ทว่าดูเหมือนว่ามันยิ่งทำให้เขารัดเธอมากยิ่งขึ้น "สิทธิ์อีกแล้ว... นี่ไงผมกำลังมาทวงสิทธิ์อยู่นี่ไง" รวิชญ์กระซิบข้างหู น้ำเสียงที่เธอได้ยินนั้นช่างอ่อนโยนเหลือเกิน นี่เขาต้องการอะไรกัน ในเมื่อเขาต้องการเพียงแค่ลูกๆ ไม่เคยต้องการเธอ เขามาทำกับเธอแบบนี้ทำไมกัน เธอจะไม่ยอมกลับไปเป็นผู้หญิงที่ไม่มีค่า สำหรับเขาเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว

เขาหลอกให้รัก หลอกให้หลง ก่อนจะเขี่ยเธอทิ้งเหมือนดอกไม้ริมทาง ใจช้ำซ้ำร้ายยังมีลูกของเขาติดท้องมาอีก หากเขาปรารถนาเช่นนั้น เธอจะไม่มีวันให้เขาได้เห็นลูกอีก ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ถึงคุณจะส่งเพื่อนของคุณหรือหลานชายของผมมาเรียกร้องให้ผมรับผิดชอบยังไง ผมก็ไม่มีวันรับผิดชอบ ควักเงินก้อนโตจ่ายให้ผู้หญิงง่าย ๆ แบบคุณ หรือว่าที่ผ่านมาคุณถ่ายคลิปแบล็กเมล์ผมเอาไว้” “คุณพูดอะไรของคุณ” “เรื่องของเรา ถือว่าเราวิน ๆ กันทั้งคู่ ผมก็จ่ายให้คุณไปพอสมควรแล้ว อำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง ไม่ได้นอนกันฟรี ๆ ก็ถือได้กับได้ เพราะเอาเข้าจริง ๆ ไม่ว่าคุณจะจับพี่เขยของผม หรือจับผม คุณก็มีแต่ได้อย่างเดียว ไอ้พรหมจรรย์จอมปลอมนั่นก็คงไม่พ้นไปทำรีแพร์มาสินะ ผมไม่หลงกลคุณหรอก ถ้าคุณจะใช้วิธีแบล็กเมล์ผมก็ขอเตือนว่าคุณเองก็คงต้องอับอายเหมือนกัน โอ๊ย!” ข้ามภพโดนหมัดหนัก ๆ ของเขมชาติต่อยเข้าเต็ม ๆ จนเลือดกบปาก

"​ กลิ่นหอมที่นำพา Two Night Stand ในวันนั้น... สู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งในวันนี้เธอคิดว่าจบไปแล้ว... แต่เขากลับรอเช็กบิล... ด้วยบทเรียนรักฉบับจัดเต็ม!"

เด็กสาวที่อยู่ในวัยสดใส มีความมุ่งมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำ มีความเชื่อในโชคชะตา เป็นความน่ารักสดใสของทุกคนในบ้านแต่แล้วความสดใสก็ถูกพังทลายลงเพียงเพราะความแค้นของเขา "ถ้าพี่ไม่ได้รักหนูก็ปล่อยหนูไปสักทีได้ไหมคะ" "พี่โซ่กับพี่ไนท์มีความแค้นอะไรกับพี่ชายเดลกันแน่!" เขาผู้มีนิสัยเคร่งขรึม ไม่ยอมคน และเป็นพี่ชายที่น่ารักให้กับน้องสาวคนเดียวของเขา "นิรา" เขารักและคอยเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ในเวลาเดียวกัน เพราะพ่อแม่ได้เสียไปในช่วงที่เขาอายุได้เพียง15 ปีเขาจึงต้องดิ้นรนและสร้างมันเพื่อน้องสาวของเขา แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำกลับพังลงหลังได้รู้ข่าวร้ายว่าน้องสาวถูกรถชนเสียชีวิตแต่กลับจับผู้ก่อเหตุไม่ได้ "เพราะพี่มึงมันหน้าตัวเมียไงไม่กล้าแม้แต่ออกมายอมรับผิด ครอบครัวมึงก็ห่วงแต่หน้าตาวงตระกูล แล้วน้องกูล่ะ!" "กูจะทำให้มันเจ็บปวดพอๆกับกู และมึงคือผู้โชคดี" "มึงสมควรโดนแล้ว อย่ามาตีหน้าซื่อ ต่อให้มึงกระอักเลือดตายตรงหน้ากู กูก็ไม่คิดจะมองมึงด้วยซ้ำ" "กูไม่ควรรู้สึกแบบนี้ดิว่ะ ทำไมกูถึงเจ็บแบบนี้ว่ะไอไนท์!"

เขาเลิกกับเธอไปหลายปีแล้วกลับมาเจอกันอีกครั้ง เหตุการณ์บางอย่างทำให้เธอต้องตกอยู่ภายใต้พันธสัญญาของแฟนเก่าอย่างเลี่ยงไม่ได้ แถมยังพลาดท้องอีก

ในอดีตเธอทิ้งเขาเพื่อไปแต่งงานกับผู้ชายที่มีเงินมากกว่าเขา ทว่าวันนี้เธอกลับกลายเป็นแค่พนักงานคาเฟ่ในรีสอร์ตของเขา แถมยังมีลูกติดอีกหนึ่งคน ::::::::::::::: “ลูกเธอ ไม่ใช่ลูกฉัน ทำไมต้องแคร์!” คำพูดนั้นทำให้ดาริณถึงกับน้ำตาร่วง “แม่คับ ฮือๆ อย่าร้องนะคับ ฮือๆ ดรีมไม่ชอบลุงคนนี้ ดรีมเกลียด!” เจ้าตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่ผวาเข้ามาผลักร่างสูง แต่แรงเด็กก็ไม่ได้ทำให้ร่างสูงขยับ “เด็กเวร!” ธีธัสโมโห เลยผลักเจ้าตัวเล็ก เซไปชนกับดาริณที่ยืนช็อกกับสถานการณ์ตรงหน้า ลูกชายเธอปล่อยโฮเสียงดังลั่นและนั่นทำให้ดาริณหมดความอดทน “ใช่ คุณควรจะแคร์ เพราะเด็กคนนี้..." ........................

คนที่หมั้นหมายกันไว้หนีการแต่งงานไป ทำให้เธออับอาย ปวดใจ เทียมฟ้าต้องอยู่กับความเสียใจนานหลายปี เมื่อเขากลับมา คมเดชกลับสร้างมลทินให้เธออีกครั้ง ซ้ำขับไล่ไสส่งเธอให้ออกไปจากบ้านเขา เธอจากมาเพราะหมดสิ้นซึ่งครอบครัว หมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง โดยไม่รู้ว่าในท้องมีลูกของเขาไปด้วย…

เมื่อสาวอ้วนข้างห้องที่เจอกันทุกวัน เมาแล้วให้ท่าเดือนมหาวิทยาลัยอย่างผมถึงในห้อง ผมเลยต้องสนอง แต่ไหงตื่นมาแล้วเธอหลบหน้าหลบตาทำเป็นจำไม่ได้ แถมบอกว่า ลีลาผมไม่น่าจดจำ จากไม่สนใจ ตอนนี้ผมคิดว่าผมรักยัยอ้วนคนนี้ซะแล้ว

การเจอกันของเขาและเธอ สำหรับหนึ่งคนคือความบังเอิญ แต่อีกคนคือความตั้งใจ