Novel & Cerita ขอต้อนรับสู่เรือนทวิกาล

เขาหันมาตอบด้วยรอยยิ้มอบอุ่นแล้วขับรถมุ่งหน้าสู่บ้านของบิดามารดาที่เขาโทรไปบอกแล้วว่าวันนี้จะพาวรัลฌาไปทานอาหารคำที่นั่น ..... บรรยากาศที่บ้านของคุณชัชวาลยังคงอบอวลไปด้วยความอบอุ่น บิดามารดาของชวินทร์ต้อนรับว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้มกว้าง ทันทีที่เห็นหน้าวรัลฌา คุณวิยดาก็ รีบเข้าไปจูงมือหญิงสาวให้มานั่งที่โต๊ะอาหารที่จัดเตรียมไว้อย่างประณีต

หลินเวยโบกมือเรียกรถม้ารับจ้างที่ผ่านมาพอดี "ไปที่ 'เรือนสกุลหลิน' หลังใหม่ของเรา... ชีวิตใหม่ของข้า เริ่มต้น ณ บัดนี้!" ตัดกลับมาที่หน้าจวนแม่ทัพ... บรรยากาศกลับตึงเครียดดุจยืนอยู่ปากเหว

เป๊าะ!! “ยินดีต้อนรับแขกที่มาเยือนยามวิกาล ไม่ทราบว่าพวกเจ้ามีกิจธุระอันใดที่นี่หรือ ถึงได้พาคนมาเยอะแยะถึงเพียงนี้”

ปวิธก้าวเท้าเดินออกมาจากด้านในบ้านเพื่อรีบมาต้อนรับแขกคนสำคัญพร้อมกล่าวทักทาย “สวัสดีครับคุณวาววา คุณวีวี่ ยินดีต้อนรับครับ” “สวัสดีค่ะ / สวัสดีค่ะ” วาววาและวีวี่กล่าวทักทายปวิธกลับด้วยรอยยิ้ม

ช่างเย้ายวนและน่าสงสัยในเวลาเดียวกัน สิงขรรู้ว่ามันอาจจะเป็นกับดัก แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธโอกาสที่จะได้เข้าใกล้สุริยาวดีเพื่อสืบหาความจริง “ตกลงครับ ผมจะไป” สิงขรตอบรับคำเชิญนั้นในที่สุด ค่ำคืนนั้น สิงขรเดินทางไปยังคฤหาสน์เทวาลัยอีกครั้ง แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงบน ตัวคฤหาสน์โบราณ ทำให้ดูขรึมขลังและลึกลับยิ่งขึ้น เมื่อรถของเขาลับเข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ เกตุศิรินทร์ก็ออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่ดูสุภาพ