ใต้อาณัติคีตา Mga Nobela at Kwento

เสียงเรียกของเธอกระตุ้นอารมณ์ของเขา โลกันตร์เร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อเห็นสวรรค์อยู่รำไรเช่นเดียวกับแพรพิชชา “อา” เสียงเล็กใหญ่ประสานกันเมื่อแตะขอบสวรรค์ สายธารสีขาวถูกส่งเข้าไปให้มดลูกบางส่วนไหลสวนทางกลับออกมา

อ่าา แม้สมองจะขบคิดว่าการกระทำกับสถานที่มันไม่ถูกไม่ควร ทว่าเมื่อถูกปลายเล็บสะกิดส่วนหัว แข้งขาก็พลันอ่อนยวบ ไป๋ลู่เสียนกระชับร่างปวกเปียกให้แน่นขึ้น พลางซุกหน้าจูบซับตามลำคอ ขบเม้มดูดเลียตามลาดไหล่ระเรื่อยไปจนแนบชิดริมใบหู กระดุมเสื้อเม็ดบนถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ มืออีกข้างยังคงทำงาน รูดรั้นแท่งกายเปียกเยิ้มผ่านเนื้อผ้า ฮึก.. อ๊ะ

อม และจัดวางในจุดต่างๆ ได้สลักสลวยทั่วหิ้ง ทั้งยังสงบเสงี่ยมสวดมนต์คาถาได้ไพเราะบุญหู จนหล่อนละสายตาจากเธอไม่ไหว ปล่อยให้จิตใจฟุ้งซ่านและสายตาดื้อซนไร้ความควบคุมเบื้องหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่บ้านวงศ์ทิมทองเคารพบูชา ‘แย่มาก… แย่จริงๆ… แต่ก็ยา กจริงๆ ’

พันศักดิ์ฟอนเฟ้นปทุมถันอวบอิ่มแน่นถนัด อัดกายเข้าหาดึงเธอมากอดแนบอก ก่อนจะครางยาวด้วยความเสียวกระสันไม่ต่างจากคนในอ้อมแขน มังคุดทิ้งใบหน้าลงซุกกับหมอนในขณะที่กลีบกายสาวยังคาบคาอยู่กับท่อนเนื้ออวบใหญ่ ซุกหมอนแล้วหอบกระเส่า หยาดเหงื่อไหลโซมไปทั่วร่าง “เหนียวตัว จังค่ะ”

�าพขนาดเท่ากระดาษเอสี่ พึ่บ! อิฐลุกขึ้นและเดินเข้าไปหารูปนั้น มือที่สั่นเทาค่อยๆเอื้อมไปหยิบกรอบรูป เด็กสาวดวงตากลมโต ใบหน้าละม้ายคล้ายกับเขาและแก้วตา เธอสวยน่ารักมาก ในรูปเธอยิ้มให้กล้องบ่งบอกถึงความสุข “หนูอัญ หรือ อัญมณี วัฒนา” อัฐบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดข องหนูอัญให้กับอิฐได้รู้ทั้งหมด

สวีเฉินยกจอกสุราขึ้นดื่ม ก่อนจะออกคำสั่ง "คืนนี้ข้าจะไปที่ค่ายทหารลับของข้า ส่วนเจ้า ไปจัดการคนที่เหลือเสีย อย่าให้ทิ้งไว้ให้เป็นภัยในภายหลัง หากการใหญ่ของเราสำเร็จลุล่วง แน่นนอนว่าอำนาจมากมายข้าจะมอบให้เจ้าแน่นอน" "ขอบพระทัยท่านอ๋อง กระหม่อมยินดีทำงานถวายชีวิตพ่ะย่ะค

เรือนกายสั่นเทา มือใหญ่สอดไปด้านหลัง สะกิดตะขอชั้นใน และปลดมันออกอย่างไวด้วยความชำนาญ...เขาวกมือกลับมาที่ด้านหน้า กอบกุมเต่งเต้าขนาดพอดีมือ ก่อนจะบีบบี้อย่างช้าๆ ความแน่นตึงใต้อุ้งมือนั้น ทำให้ธรรวาชะงัก เขาไม่คิดว่าคนใต้ร่าง จะยังคงความครัดเคร่งไว้ได้ถึงเพียงนี้ เขาไม ่อยากคิดไปไกลด้วยซ้ำ แต่หลักฐานมันฟ้องคาตา คามือเช่นนี้ เขาคงจำนนด้วยหลักฐาน ธรรวาตระหนก เขาถอนเรียวปากออกจากปากนุ่มชื้น ดวงตาคมดุมองสบนัยน์ตาปรือๆ ของดลยา ก่อนจะเอ่ยปากถามเสียงแผ่วปร่า...

ทิพยุพาเย้าถามน้องชาย ก่อนจะก้มมองของที่ ศิลากานต์ถืออยู่ในมือ “โธ่! แรงนะครับพี่ แต่สงสัยจะจริงอย่างที่พี่ทิพย์ว่านั่นแหละ พวกเธอหนีกันไปหมดเลยครับ” “สรุปแล้ว... ถูกใจคนที่พี่แนะนำมั้ย”

นายคำดึงชักงวงยาวเฟื้อยของตัวเองชนิดถี่ยิบ ปากก็ครวญครางร้องซี๊ดไม่หยุด สุภาวดีเห็นแล้วหัวใจเต้นรัว ไม่คิดไม่ฝันจะได้เห็นลำที่ใหญ่ยักษ์และดำคล้ำขนาดนี้ “อา...ซี๊ดดดดด...คุณนายอย่า...อย่าครับคุณสุ โอววว” เมื่อเธอได้ยินชื่อของตัวเองจากปากนายคำ เธอตกใจจนอ้าปากค ้าง ไม่คิดว่าผู้หญิงที่นายคำกำลังจินตนาการถึงอยู่นั้นก็คือตนเอง

อิติสุคโต อะระหังพุทโธ นะโมพุทธายะ ปฐวีคงคา พระภุมมะเทวา ขะมามิหัง อิติสุคโต อะระหังพุทโธ นะโมพุทธายะ ปฐวีคงคา พระภุมมะเทวา ขะมามิหัง~