ข้าคือภรรยาแสนชังของท่านโหว の小説・ストーリー

ฉันหวังว่าฉันจะตั้งครรภ์โดยเร็วที่สุด เพื่อที่ฉันจะได้รักษาตำแหน่งของฉันในฐานะภรรยาของราชามังกรได้อย่างสมบูรณ์ หลินหว่านหรู ดูหมดหนทาง มาดามราชามังกร ถ้าแม่ของฉันตื่นจากความฝันอันแสนหวานนี้

“เอาเป็นว่าเข้าใจตรงกันนะครับว่าผมดูแลภรรยาผมเองได้” “ขอโทษด้วยนะคะคุณพัตร” พลอยฟ้าค้อมหัวให้ภควัตรและรีบตามหลังไวๆ ของภูมินทร์ไป

อลันตะคอกออกมา ใบหม่อนนิ่งค้าง ขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “คุณหมายถึงพลอยไพลิน ภรรยาเก่าของเขางั้นเหรอ” “ใช่ พลอยเป็นภรรยาของมัน…และนั่นเป็นความผิดพลาดที่สุดในชีวิตของเธอ”

หลี่เยี่ยนเฉินเอ่ยตอบโดยที่ไม่หลบสายตานาง ฟางเมี่ยวยิ้มตาหยีก่อนจะเอ่ย “หลี่เยี่ยนเฉิน ข้าชอบท่านจากใจจริง ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน แต่นับจากนี้ข้าคือภรรยาของท่านเพียงคนเดียว ข้าไม่มีทางยอมให้ท่านเป็นของผู้อื่น ข้าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับท่านชั่วชีวิต"

โจวหว่านหรูเผยรอยยิ้มหวานล้ำ ก่อนจะเอ่ย “ข้าเป็นภรรยาของท่าน ท่านเป็นสามีของข้า นับแต่นี้สุขทุกข์ไปด้วยกัน”

“อ๋องซาน...การได้เป็นภรรยาของท่านคือสิ่งที่ข้าพึงใจ สตรีอัปลักษณ์นางหนึ่งได้รับใช้ ได้อยู่ใกล้ชิดท่านคือวาสนาที่ข้ามิเคยอาจเอื้อมมาก่อน” “เจี๋ยเจี๋ย...ตอนนี้เจ้าก็เอื้อมถึงข้าแล้ว เหตุใดยังไม่รีบคว้าตัวสามีไปเชยชมเล่า”

"งั้นผมขอบอกคุณตรงนี้เลยละกันนะ ว่ารวงข้าวคืภรรยาของผมส่วนน้องเดมี่กับเดลี่ก็เป็นลูกๆ ของผม" "ไม่จริงอ่ะ ยัยนี่มันเป็นแม่ม่าย หรือว่ามันมายั่วเดย์ให้หลงอีกคน นี่เธอ หน้าตาก็พอดูได้นะแต่ทำไมชอบอ่อยชอบหว่านเสน่ห์ใส่ผู้ชายไปทั่วแบบนี้ไหนจะพีอิฐอีกคน" "เคท ถ้าคุณยังดูถูก ภรรยาของผมผมไม่ไว้หน้าคุณแล้วนะ"

“เพราะคุณคือภรรยาที่ผมรักที่สุด เพราะคุณคือแม่ของลูก ๆ ผม เพราะคุณคือลูกสะใภ้ของคุณพ่อ คุณแม่ คุณคือจุดศูนย์กลางความรักของทุกคน ๆ ที่ผมรัก” “ปากหวานจริงนะ สามีของวี” “สบายเนื้อ สบายนม แล้วเดี๋ยวผมทายาให้นะ”

“แน่นอน เพราะท่านเองก็เป็นคนแคว้นฉู่” ครานี้หญิงสาวขมวดคิ้ว ก่อนจะยืดกายขึ้นนั่งตัวตรง นางมองหลินหยางด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “ท่านเป็นใครกันแน่” “เป็นนายท่านของจื่อฮวา เป็นสามีของเจ้า”

ซ่งจวิ้นเค่อทวนคำของสาวงามตรงหน้าด้วยกิริยาแปลกใจเกินเก้าส่วน เพราะหากเป็นบุรุษทั่วไปยังพอเข้าใจได้ที่ปล่อยให้ภรรยาทำการค้า แต่นี่ที่เขาได้ฟังสตรีตรงหน้าเรียกสามีของ ‘นายหญิงเซี่ย’ นั้นว่า ‘ท่านโหว’ มิผิดไปเป็นแน่ “ใช่เจ้าค่ะ สามีของนายหญิงเซี่ยคือ ‘เยี่ยเฉิงโหว ’ นามว่า ‘หลิงเซียว’ แซ่นั้นคือ ‘อู๋’ มิผิดไป” “!!!”