ข้าคือภรรยาแสนชังของท่านโหว の小説・ストーリー

ซ่งจวิ้นเค่อทวนคำของสาวงามตรงหน้าด้วยกิริยาแปลกใจเกินเก้าส่วน เพราะหากเป็นบุรุษทั่วไปยังพอเข้าใจได้ที่ปล่อยให้ภรรยาทำการค้า แต่นี่ที่เขาได้ฟังสตรีตรงหน้าเรียกสามีของ ‘นายหญิงเซี่ย’ นั้นว่า ‘ท่านโหว’ มิผิดไปเป็นแน่ “ใช่เจ้าค่ะ สามีของนายหญิงเซี่ยคือ ‘เยี่ยเฉิงโหว ’ นามว่า ‘หลิงเซียว’ แซ่นั้นคือ ‘อู๋’ มิผิดไป” “!!!”

" ท่านโหวผิดแล้ว ข้าไม่ใช่ของท่าน บุญคุณของท่านข้าทดแทนไปหมดแล้ว ท่านกลับไปซะ อย่ามายุ่งวุ่นวายที่นี่อีก ข้าก็มีชีวิตของข้า ท่านก็มีชีวิตของท่าน ท่านมีภรรยาแล้วส่วนข้าก็มีสามี เราต่างคนต่างอยู่" " ไม่ ข้าไม่ยอม ข้าซื้อตัวเจ้ามา เลี้ยงดูเจ้ามาตั้งแต่เด็กจนโต แต่เจ้ากลับไปเป็ นของคนอื่น"

นางเรียกชื่อเขาเสียงหวาน ช้อนตาขึ้นมองบุรุษที่บัดนี้ถอดคราบพญายมผู้แสนดุดัน เหลือเพียงสวามีผู้คลั่งรักและเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา "ฮูหยินของข้า... วันนี้เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจและหลงใหลจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว" น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก นัยน์ตาสีรัตติกาลวาววามไปด้ วยความชื่นชมอย่างหาที่สุดไม่ได้ "ใครจะไปคิดว่าตั๋วเงินเพียงไม่กี่ใบที่เจ้าแกล้งทำเป็นหน้าเงินรับมา จะกลายเป็นดาบอาญาสิทธิ์ที่ใช้บั่นคอรัชทายาทได้เด็ดขาดถึงเพียงนี้... ภรรยาของข้าฉลาดหลักแหลมและเฉียบคมยิ่งกว่ากระบี่เล่มใดในใต้หล้า"

"เธอไม่ได้เป็นแค่ผู้หญิงของฉัน เธอคือภรรยาของฉันเอง" "อะไรนะคะ???" ไม่เคยรู้เลยว่าท่านประธานมีภรรยาแล้ว พวกเธอยังนึกว่าเอวาเป็นคู่หมั้นที่จะแต่งงานกันอยู่เลย

‘หึงหวงข้า’ “เป็นเช่นนั้น ภรรยาเลยจำต้องรับใช้ท่านพี่ให้มาก ทำให้ท่านสำราญใจที่สุดเมื่ออยู่ด้วยกัน” ‘ฮ่าๆๆ ฮูหยิน เจ้าเป็นสตรีที่พูดเอาดีใส่ตัวเสมอ ความจริงแล้วข้าย่อมรู้ว่าภรรยาเป็นหญิงมักมากเพียงใด’

เจียเฟินเอ่ยถามน้ำเสียงสั่นพร่า “ข้าเป็นฮูหยินของท่านกวานตงโหว” “ข้าเคยได้ยินชาวบ้านพูดถึงท่านเจ้าค่ะ ว่าเป็นเป็นคนมีน้ำใจ ท่านโหวเมืองเราโชคดีแล้วที่ได้ท่านเป็นภรรยา และนับเป็นวาสนาของข้าที่ได้เจอท่านก่อนจะไปปรโลก” นางคลี่รอยยิ้ม มีหยาดน้ำตาไหลรินออกมาที่หางตา

นี่เซี่ยซีหว่าน ภรรยาของฉัน พี่สะใภ้ของนาย คําพูดธรรมดา ๆ ของลู่หานถิงนั้นทั้งดุดันและทรงพลัง เขายืนยันหมดทุกอย่างแล้ว

“แต่กลับนึกมิถึงเลยว่า ความดีที่ท่านมีต่อข้านั้นล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง!” “พวกเขาพูดถูกแล้ว ข้าช่างเป็นภรรยาที่ประเสริฐเสียจริง ช่วยสามีเลี้ยงดูอนุ ทั้งยังซาบซึ้งบุญคุณตระกูลหยาง… ข้ามันคนโง่เง่าโดยแท้!”

หญิงที่ดูท่าทีจองหองเอ่ยขึ้น หญิงอีกคนลุกขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรว่า “ถ้าพูดถึงตัวตนข้าคิดว่าอยู่สูงกว่า กู่ยันรันผู้ที่ทำให้พี่สาวเป็นราชินี มีปู่เป็นทหารชั้นสูงในราชสำนักและมีบิดาที่ผ่านสงครามจักรวรรดิ”

หนิงตงอึ้งงัน ชิงชิวเองก็ชะงักไปเช่นกัน แต่ทันใดนั้นก็ออกปากเห็นด้วย “ฮูหยินพูดถูกเจ้าค่ะ ต่อให้ท่านโหวจะชมชอบโปรดปรานเพียงใดก็ไม่มีประโยชน์ ฮูหยินกู้มีเพียงฮูหยินผู้เดียวเท่านั้น ด้วยนิสัยของท่านโหวแล้ว ไม่มีทางทำร้ายเอาเปรียบผู้เป็นภรรยาอย่างเด็ดขาด แม้บัดนี ้ท่านโหวจะไม่มีใจต่อฮูหยิน ทว่าสิ่งใดที่ฮูหยินท่านโหวพึงมี ท่านโหวก็มอบให้หมดทุกอย่างแล้ว”