อ้อนรักคุณสามีแสนดี

ตอนที่ 2 คลุมถุงโครม“นี่มันหมายความว่ายังไงคะภารัญ” แฟนสาวหันมาคาดคั้น“ผมไม่คิดที่จะแต่งงานกับเด็กนั่น ผมถึงไม่ได้บอกคุณ”“ไม่แต่ง แล้วคุณแม่ละคะ คุณจะทำยังไงกับท่าน”“ยังพอมีเวลาอยู่ ผมจะพยายามคุยกับคุณแม่อีกที เรื่องงานแต่งงานมันไม่ได้สำคัญเลย คุณแม่จัดงานเล็ก ๆ เท่านั้น คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก บางทีผมคิดว่านี่อาจเป็นแผนที่คุณแม่อยากให้เราสองคนเลิกกันก็ได้” ภารัญมองตามเข้าไปภายในบ้าน เขารู้จักนิสัยแม่ตัวเอง และรู้ว่าคุณหญิงเพียงเพ็ญไม่ปลื้มลิตาเท่าไหร่นัก อาจเพราะลิตาเติบโตมาในต่างประเทศทำให้คำพูดคำจากิริยาท่าทางเอียงไปข้างฝรั่ง จึงดูกระด้างและมั่นใจในตัวเอง“แล้วคืนนี้ละคะ งานวันเกิดของลิตา” มือสอดลงไปคล้องแขนคนรัก หน้าเง้าหงิกงอไม่พอใจ“คุณแม่กำลังโกรธ ถ้ายิ่งไปขวางจะไม่เป็นผลดี คุณเอารถผมไป แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยขับมาหาผมที่บริษัท”“แต่ถ้าคุณไม่ไป เพื่อน ๆ จะไม่นินทาลิตาหรือคะ”“เอาอย่างนี้สิ ช่วงที่คุณเป่าเค้ก วิดีโอคอลมาหาผมก็ได้ ผมจะอวยพรคุณต่อหน้าทุกคน แล้วเดี๋ยวผมจะพาคุณไปดินเนอร์เป็นการชดเชย ที่วันนี้ละเลยไม่ได้งานวันเกิด”“ก็ได้ค่ะ คุณสัญญากับลิตาแล้วนะคะ” แขนเรียวคล้องต้

ตอนที่ 4 แผนร้าย“เอาละค่ะ หนูไม่เถียงกับคุณแล้ว เพราะเถียงไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น หนูไม่สามารถปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ได้ คุณเองก็เห็นแล้วเพราะตัวคุณก็กำลังเจอปัญหาเดียวกัน เพราะฉะนั้นคุณจะมาโกรธหนู ดุหนู แบบนี้มันไม่ยุติธรรม”“ฉันไม่อยากให้เธอมาเสียเวลากับฉัน การแต่งงาน มันเป็นเรื่องใหญ่ เธอเป็นผู้หญิง ถ้าอนาคตเกิดเราสองคนต้องหย่าขาดกันขึ้นมา มันไม่เป็นผลดีกับเธอเลย”“คุณไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอกค่ะ หนูมาที่นี่เหตุผลเดียวที่หนูมา เพราะเป็นห่วงสุขภาพของคุณป้าเท่านั้น ครั้งล่าสุดตอนคุณป้าเข้าไปรักษาตัวในโรงพยาบาล อาการของคุณป้าไม่ดีเลย คุณหมอกำชับไม่อยากให้คุณป้าต้องเครียดหนัก เพราะสุขภาพของคุณป้าไม่ค่อยแข็งแรง อายุของท่านก็มากขึ้นทั้งเบาหวาน ความดัน โรคหัวใจ เส้นเลือดในสมองสารพัด” มนตกานต์ถอนหายใจออกมาแรง ๆ สะบัดหน้ามองค้อนลูกชายเพียงคนเดียวของคุณหญิงเพียงเพ็ญด้วยความไม่พอใจนัก“แต่ตอนที่ฉันโทรถาม คุณแม่บอกว่า ท่านไม่เป็นอะไรมาก”“คุณนี่เป็นลูกที่ไม่เอาไหนจริง ๆ”“นี่เธอด่าฉันอีกแล้วนะ”“ก็มันน่าด่าไหมละคะ คุณป้าเข้าโรงพยาบาลทั้งหมดหกครั้ง แต่ทุกครั้งคุณมัวแต่ไปอยู่กับคุณลิตาอะไรนั่น แสด

ตอนที่ 6 คืนเข้าหองานแต่งของลูกชายคนเดียวของคุณหญิงเพียงเพ็ญ เป็นที่จับตามองของสื่อสังคมทุกสำนัก ส่วนหนึ่งนั้นเพราะทุกคนล้วนต่างเพ่ง ต่างลุ้นอยากเห็นหน้าสะใภ้หมื่นล้าน และงานแต่งครั้งนี้ยิ่งกลายเป็นข่าวซุบซิบนินทาในวงกว้าง เมื่อรู้ว่าเจ้าสาวนั้นไม่ใช่ลิตา แฟนสาวที่ภารัญเคยควงแขนกันออกงานก่อนหน้านั้น“ลิตา” เจ้าบ่าวในชุดสูทสีขาวมองดูอดีตคนรักเก่าด้วยความอึดอัดนับตั้งแต่เกิดเรื่องถูกมอมยาคราวก่อน ภารัญมีโอกาสรับโทรศัพท์จากลิตาเพียงสองครั้ง ครั้งแรกนั้นเธอโทรมาขอร้องให้เขาถอนแจ้งความ โดยอธิบายว่าทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด หากแต่หลักฐานทุกอย่างที่คุณหญิงเพียงเพ็ญนำมาให้เขาดูนั้น มันยากเกินกว่าจะเชื่อใจกันอีก ลำพังเพียงเขาถูกยาปลุกเซ็กส์จนเกือบหัวใจวายตาย ภารัญยังพอให้อภัยได้ หากแต่มนตกานต์ที่เกือบถูกหลอกไปให้คนเลวย่ำยี เรื่องนี้ภารัญรับไม่ได้จริง ๆครั้งที่สองลิตาต้องการขอโอกาสในการกลับมาคบหา หากแต่ความไว้เนื้อเชื่อใจที่เขาเคยมีต่อเธอ เหมือนมันมีร่องรอยแตกร้าว เชื่อมไม่สนิท เขาจึงไม่ได้ตอบตกลง แต่ยังคงสถานะเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย“ภารัญ” ร่างบางโผเข้ามาสวมกอดเขาแน่น สองแขนกอดรั

ตอนที่ 8 พนักงานใหม่พนักงานน้องใหม่เดินเข้ามาภายในแผนกธุรการทั่วไป ท่ามกลางสายตาอันเป็นมิตร พนักงานแก้มป่องแสดงออกถึงความนอบน้อม ว่านอนสอนง่าย จนผ่านไปเพียงไม่ถึงครึ่งวัน มนตกานต์ก็กลายเป็นพนักงานน้องรักของพี่ ๆ ทุกคน“น้องกานต์ ช่วยถ่ายสำเนาเอกสารพวกนี้หน่อยนะคะ ใช้ทั้งหมดสามสิบชุด ช่วงบ่ายทีมผู้บริหารต้องใช้ในการประชุม”หัวหน้าแผนกเดินนำเอกสารสำคัญมาวางไว้ให้บนโต๊ะ มนตกานต์พยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะชะงักเมื่อก้มลงไปเห็นชื่อประธานกรรมการใหญ่ ซึ่งลงนามอนุมัติเอกสารข้างใต้ เพราะชื่อนามสกุลนั้นมันดันเป็นชื่อของสามีเธอ“มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”“คนนี้...ใครคะ” นิ้วชี้จิ้มลงไปยังชื่อของ นายภารัญ อัครเดชเดชา“นั่นชื่อคุณภารัญ เจ้าของบริษัท”“” ว้าวววว เหมือนในซีรีส์เลย” ตาโตมองค้างนึกไปถึงซีรีส์ดังที่ตัวเองชอบดู“ถ้าถ่ายเอกสารเสร็จเรียบร้อยแล้ว เย็บเล่มเข้าชุดเอาไปวางไว้บนโต๊ะกลางนะ”พนักงานน้องใหม่จัดการทำงานที่ได้รับมอบหมายจนเรียบร้อย เดินตามหลังหัวหน้าแผนกขึ้นลิฟต์มายังชั้นที่มีเอาไว้สำหรับจัดการประชุมใหญ่ มนตกานต์เดินนำเอกสารไปวางเรียงตามเก้าอี้ประจำครบทุกที่นั่ง จัดการเตรียมทุกอย

ตอนที่ 10 สถานะภรรยาภารัญล่ะนึกอยากคว้าแม่สาวตาโตนี่มาฟาดก้นสักสองสามที วันนี้ทั้งวันมนตกานต์ทำให้เขาใจหาย ใจคว่ำ มันเขี้ยวจนอยากหยิกแก้มป่อง ๆ นั้นเป็นการลงโทษ แล้วดูสินั่นขนาดเข้ามาเห็นของลับผู้ชาย จะอับ จะอาย หันหน้าหลบหรือก็ไม่มี“อันเบ้อเร่อเลย”“ออกไปรอข้างนอกก่อน ฉันยังเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่เสร็จ”“แต่หนูปวดฉี่” ขาหนีบเข้าหากันกับท่าทางบิดสะโพกไปมาจนภารัญถึงกับถอนหายใจ“เอาละ ๆ ถ้าอย่างนั้นเธอไปฉี่ก่อน”ภารัญถอนหายใจออกมายอมแพ้ให้กับภรรยา ที่พูดจาปากกับใจตรงกันอย่างกับไม้บรรทัด แล้วยอมเป็นฝ่ายเดินออกไปจากห้องน้ำในสภาพมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอว“เฮือกกกก คุณภารัญ” สิระเปิดประตูเข้ามายืนตาเหลือกมองเจ้านายด้วยความตกใจ“มีอะไร”“น้อง...น้องมนตกานต์ละครับ”“อยู่ในห้องน้ำ”“เอ้า!!”“ออกไปก่อนไป” ภารัญสะบัดมือไล่เลขาส่วนตัวเพราะกลัวว่าจะเข้ามารู้เห็นความลับที่ภรรยาสาวอยากปกปิดมนตกานต์นั่งลงบนฝารองชักโครก ปลดปล่อยทุกข์จากการปวดท้องเบา หากแต่สมองไม่รักดี มันยังรีรันภาพดุ้นเอ็นลำยาว ขนาดใหญ่เกือบเท่าบ้องข้าวหลามไม่ยอมหยุด ความคิดทะเล้น ทะลึ่งมาสะดุดเมื่อตอนสาวน้อยฉี่สุดแล้วจะทำควา