ข้าคือภรรยาแสนชังของท่านโหว の小説・ストーリー

"ท่านพี่ ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น ข้าจะอยู่เคียงคู่กับท่านไปชั่วชีวิต" "ข้าก็จะขอมีเจ้าเป็นภรรยาเพียงผู้เดียวเท่านั้น เจ้าคือยอดดวงใจของข้า"

ริมฝีปากได้รูปแสยะยิ้มเยาะ “จงรักภักดีแบบไหนกันถึงกลายมาเป็นแบบนี้ ข้าหมดศรัทธากับท่านไปแล้วเกาอ๋อง” “ต้าชวี่!” เขาทนได้กับน้ำเสียงห่างเหินของนาง แต่กับสายตาดูถูกของนางเขาทนไม่ได้จริง ๆ “ข้าคือเกาหรงซานผู้เป็นสามีของเจ้า อย่าคิดมาดูถูกกันแบบนี้”

กองทัพว่าน้องสาวสีหน้ายุ่ง เดี๋ยวนี้ไอด้าซักจะหวานกันสามีไม่แคร์สื่อเสียแล้ว "ใช่ คุณไอของผมน่ารักมาก" ราเชนทร์พูดจบก็โน้มหน้าลงไปหอมหน้าผากมนของภรรยาเด็ก

เคนมองภรรยากับลูกด้วยความงุนงงสุด ๆ เหตุการณ์ที่เขากับภรรยาพร้อมกับลูกอีกสองคนจะไปหาอยู่หากินด้วยกันมันไม่เคยเกิดขึ้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว “เดี๋ยวฉันไปช่วยถือค่ะ เผื่อพี่หิ้วกลับมาไม่ไหว” คิดแล้วก็อยากกินแกงหน่อไม้น้ำข้น ๆ ใส่ชะอมกลิ่นหอม ๆ ถ้าได้จริง ๆ เธอจะทำกินคืนน ี้แหละ

แม่นมมั่วหนิงบอกกับท่านโหวที่ยืนอยู่ข้างเตียง เขาถอนหายใจนั่งลงข้าง ๆ ภรรยา "ฮูหยินพูดอะไรบ้างเถอะข้าไม่สบายใจเลย" สีหน้าของท่านโหวเป็นกังวล หนวดเคราเริ่มเป็นสีขาวใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยมองดูสตรีที่อยู่กินกันมาจนแก่เฒ่าอย่างจนใจ โหวฮูหยินได้ยินเสียงสามีนางเงยหน้ามอง เขา ดวงตามีริ้วรอยไม่ต่างกันมองสามีเพียงคนเดียวที่นางรักมากที่สุดภายในแววตามีความผิดหวังเจืออยู่ในนั้น

เห็นคล้ายกับว่ามันผู้นี้คือเงาอีกด้านของตนเองอย่างไรอย่างนั้น "มิเคยลืมเลือนสักคราว่านางคือพระยาชาของชินหวางพ่ะย่ะค่ะ" ...เพราะตราบจนถึงบัดนี้ในใจของข้านางก็คือภรรยาเพียงนางเดียวอยู่เสมอ... "รู้แจ้งแล้วก็ดี...ดียิ่ง...หึ! ..." หานไท่หมิงกล่าวกดน้ำเสียงต่ำดุดัน

เสียงทุ้มมั่นคงเอ่ยอย่างแน่วแน่ “แต่ยัยข้าว...” “เธอคือภรรยาของผมครับท่าน ไม่ว่าท่านจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเธอไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อีกแล้ว” ปรเมนทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานไปกับเสียงครางกระเส่าของทั้งสองคนในห้อง เซียวเจิ้งยวนมองร่างของภรรยาที่กำลังหลงใหลกับการปรนเปรอของเขา ใบหน้าคมโน้มลงมากระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ชอบหรือไม่ ภรรยา… อาส์”

“แม่นางท่านนี้ท่านคงจะเป็นภรรยาของโจวฮ่าวสินะ” หยางจี้เยว่ให้ความสนใจอีกฝ่ายขึ้นมาทันที ใช้สายตาพิจารณามองเขาด้วยความสงสัยและระแวดระวัง

หนิงหว่านชิงก้มหน้าเล็กน้อย พลันเผยรอยยิ้มบางอย่างมีความสุข ในหัวใจเบิกบานยิ่งนัก นางเฝ้ารอวันนี้มาเนิ่นนานทว่า บัดนี้เขาเป็นถึงท่านโหววันหน้าอาจต้องมีภรรยามากกว่าหนึ่งอยู่แล้ว เพียงคิดได้แววตานางก็พลันหม่นหมองลงแล้วเอ่ยขึ้นอย่างต่ำต้อย “ท่านเป็นถึงท่านโหว วันหน ้าหากมีภรรยาเพียงคนเดียวต้องถูกหัวเราะเป็นแน่”