คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ の小説・ストーリー

มาเฟียหนุ่มชะงัก “ทำไมล่ะ” “ก็แค่เบื่อ อยากไปอยู่ที่ใหม่ ๆ บ้างค่ะ” “แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไม่กลับมาเลยนี่” เขาขมวดคิ้ว “หรือว่ากำลังหนีอะไร”

เขตครามส่ายหน้าให้กับท่าทางเกินจริงของคนตัวเล็ก รู้สึกว่าเธอนั้นช่างพูดได้ไร้แก่นสารหาสาระไม่เจอ ทั้งรู้ดีแกใจว่าเธอไม่จริงจังในคำพูด จะเอาจริงเอาจังไม่ได้ “อยากกลับด้วยง่า~” วันนี้เธอเอารถมาเอง แต่ขี้เกียจจะข้บแล้ว อยากนั่งเฉยๆ นั่งเฉยๆมันตั้งแต่ตอนนี้เลย เบื่อ จริงๆ ทำไมเกิดมาขี้เกียจขนาดนี้น้อ~

เพราะนึกคำพูดไม่ออกทำให้เจ้าเอยเข้าใจความหมายที่เขากำลังจะสื่อไปอีกแบบ ชายหนุ่มรีบคิดหาคำอธิบายต่าง ๆ นา ๆ แต่เจ้าเอยกลับไม่อยากฟังเขาแล้ว “ช่างเถอะค่ะ เดี๋ยวเอยจะเล่นกับลูกสักหน่อย อีกเดี๋ยวก็น่าจะหลับ คุณแสนก็พากลับไปพักได้ค่ะ”

โอ๊ยอะไรกันวะเนี่ยอุตส่าห์กลับบ้านมาทั้งทีต้องมาเจอพ่อบ่นอีกน่าเบื่อชิบเป๋งเลย ไม่รู้อะไรกันนักกันหนาผมก็บอกแล้วไงว่าขอเวลาก่อนมันยังไม่ถึงเวลาคนยังไม่อยากจะทำงาน พ่อของผมก็ชอบบังคับกันอยู่ได้น่าเบื่อ รู้อย่างนี้ผมไม่น่ากลับเข้าบ้านตั้งแต่ทีแรกเลย “ โห่พ่อ อย่าเพิ่งเครียด อย่าเพิ่งซีเรียสดิ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากมาช่วยเฮียซันทำงาน แต่ผมยังขี้เกียจอยู่เลยที่สำคัญไม่ต้องหาเมียอะไรให้ผมทั้งนั้นแหละ ถ้าผมอยากจะมีเดี๋ยวผมก็มีเองไม่จำเป็นต้องให้ใครมาคอยหาให้ ผมหาของผมเองได้สบายมากหายห่วง “

คำพูดหวานหูชวนคลื่นไส้จากปากผู้ชายร้ายกาจอย่างชารีฟ ที่เขามักจะพูดกับบิวตี้ที่ถูกขังอยู่ในห้องแคบรอเขากลับมา "ฉันอยากกลับบ้าน" "มีวันไหนบ้างไหมที่เธออยากจะอยู่ที่นี้" ความโมโหแล่นเข้ามาในหัวทันทีที่เธออยากกลับบ้าน เขาไม่เข้าใจว่าเธอจะอยากกลับไปทำไมในเมื่ออยู่นี้ก็สบายดีทุก อย่าง

“แล้วทำไมถึงไม่อยากจะกลับมาอีก” “ชีวิตคนเราก็ต้องเดินไปข้างหน้าอย่ารออีฟเลยนะคะ” “อีฟจะกลับไปคืนดีกับเขาเหรอ” ชายหนุ่มรู้สึกใจหายถ้าหากหญิงสาวจะกลับไปอยู่กินกับสามีอีกครั้ง

แป้งหอมอยากไปเดินเล่นเหมือนกัน “ไม่ละ วันนี้รู้สึกเหนื่อยอยากกลับไปนอนที่คอนโดมากกว่า” ยี่หวายิ้มบางๆ แต่ก็ส่ายหัวเบาๆ “ชวนไปไหนไม่ได้เลยหรือมีรออยู่ที่บ้านกัน”

‘ทำไมชอบดูพระจันทร์ขนาดนี้คะ’ ‘สวยดีครับ แล้วก็รู้สึกสงบด้วย’ ‘คิดถึงบ้านเหรอคะ’ ‘ก็ใช่ครับ’ ‘คุณอยากกลับไปมั้ย’

ผีห่าซาตานตัวไหนที่ทำให้เขาตอบเธอไปแบบนั้นวะ ‘คุณนี่ก็แปลกดีนะครับ ตอนมีอยู่ไม่คิดจะรักษา แต่พอจะเสียไปกลับจะมากระวนกระวาย กว่าจะรู้ค่าสิ่งที่หลุดมือไปก็เมื่อสายแล้ว ต่อให้อยากได้คืนแค่ไหนก็ไม่มีวัน ใครกันแน่ที่น่าเห็นใจกว่า ผมหรือว่าคุณ’ คำนั้นยิ่งตอกย้ำความโง่เง่าของเ ขา ตอนที่มีเธออยู่กลับเบื่อหน่ายรำคาญจนอยากหนีไปไกลๆ มาตอนนี้เธอมีคนที่เห็นค่าคว้าไปครองแล้ว กลับเป็นเขาเองที่ทุรนทุรายอยากได้เธอกลับคืนมา

"จริง ๆ แล้วพี่ก็อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมวันนี้เลยด้วยซ้ำ พี่อยากให้หนูกลับมารักพี่อีกครั้ง แต่เพราะพี่เข้าใจว่าพี่มันเลวไง พี่ทำผิดจนไม่น่าให้อภัย ไม่ใช่พี่ไม่ละอายใจกับสิ่งที่พี่ทำนะ พี่โครตเสียใจเลยแต่พี่แก้ไขอดีตไม่ได้แล้ว พี่รู้ว่าพี่พลาดมากพี่ถึงบอกว่าพี่จะรอวิวไง" ชายหนุ่ มพูดความจริงในใจยาวเหยียดพร้อมกับสีหน้าที่เศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาเองไม่แก้ตัวเพื่อให้ตัวเองดูดี แต่ก็ไม่สามารถกลับไปแก้ไข เขาเพียงอยากทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพื่อชดเชยความเจ็บปวดที่ผ่านมาของเธอกับลูก