คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ Novels & Stories

มือของซีหรูที่กำชายชุดแน่นอยู่แล้วกลับสั่นระริก “ข้านึกว่าทุกคนลืมมันไปแล้ว...” ซีหรูหลับตา สูดลมหายใจลึกๆ เอ่ยปากอย่างแน่วแน่ “ข้าอยาก..ข้าอยากจะกลับวังหลวง”

"ชอบมาตั้งนาน ทำไมเลิกยุ่งง่ายจัง" "ก็แค่เหนื่อย ตามตื๊อมาตั้งนาน ก็ไม่เห็นว่าเฮียเขาจะชอบกลับ เลยลองถอยดีกว่า"

อย่าไปเชียวนะยาหยีผมพูดในใจ ที่ผมพูดเเบบนั้นออกไปเพราะอยากเรียกร้องความสนใจต่างหากล่ะครับไม่ได้ให้เธอไปจริงๆสักหน่อย “เค้าเปล่าขี้เกียจสักหน่อย เค้าขาดเฮียศึกไม่ได้เค้าอยากกลับมาคืนดีกับเฮียศึกไวๆอยากอยู่กับเฮียศึกเหมือนเดิม เฮียศึกจะให้เค้าทำอะไรก็ได้เค้ายอมทุก อย่างขอแค่อย่างทิ้งเค้าไปก็พอเค้าผิดที่ไม่ฟังเหตุผลอะไรจากเฮียศึกเลย”

เหอะอยากจะบ้าตาย ทำไมเขาหน้ามึนได้ถึงขนาดนี้ “....” เฮ้ออ แล้วฉันก็เปลี่ยนเรื่องถามเขาออกไป “จะกลับกันตอนไหนคะ หนูอยากกลับแล้ว” อยากกลับจริงๆนะเบื่อที่จะอยู่กันแบบสองต่อสองกับคนนิสัยไม่ดีแล้ว

“ฉันก็ไม่อยากเกลียดคุณแล้ว มันไม่มีความหมาย ปล่อยให้ทุกอย่างกลับสู่ที่ของมันเถอะ” การเกลียดใครสักคนก็เป็นเรื่องที่ดูดพลังเป็นอย่างมาก ผู้ชายคนนี้ไม่คุ้มให้ฉันเสียแรงแม้แต่นิดเดียวแล้ว

น้ำเสียงฟังดูออดอ้อนนั้นไม่ได้เข้าไปในโสตประสาทของเขาเลยสักนิด เวลานี้ความคิดเขามีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือการพาตัวเองกลับบ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ "นะ นั่งไม่ได้แล้ว จะกลับแล้ว" ชายหนุ่มพยายามสะบัดมือปลาหมึกออกอย่างสุดกำลัง "ฝุ่นจะรีบกลับไปไหน คนที่บ้านสำ คัญขนาดนั้นเลยหรือไง?"

แต่ความจริงคืออยากไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด “กลับก็ได้” เพิ่งโดนเจ้าคุณตอบกลับมาผู้ชายอะไรเย็นชาจังเลย รู้ว่าสนใจแต่กลับเย็นชาใส่คนแบบนี้แหละอันดาชอบ “สนิทกับคุณเจ้าคุณเหรอ”

พายุแกล้งพูดหน้าตาเฉย ‘ไม่ไหวๆ ใจของเธอเนี่ยแหละไม่ไหว’ แสนดีคิดอยู่ภายในใจ “แสนต้องทำยังไงคะ พี่พายุถึงจะยอมเซ็นชื่อให้แสน” แสนดีรีบพูดถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอทันที ไม่งั้นเธอคงได้ลากเขาขึ้นเตียงแทนแน่ๆ คีปลุคจะไม่ไหวแล้วพ่อคุณ ถ้าจะอ่อยเก่งขนาดน ี้ อ่อยจนเธออยากได้เขาเป็นผัวแล้วเนี่ย

ชายหนุ่มรีบอธิบายให้เธอเข้าใจ "งั้นก็ขอบคุณนะคะ" พูดขอบคุณเขาแต่ไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่ "ฉันอยากกลับบ้าน" "ยังกลับไม่ได้" "ทำไม?" เธอแค่เป็นลมไม่ใช่หรือไงแล้วทำไมถึงกลับไม่ได้

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : หนูจะกลับบ้าน! -------------------------------------------------------------------------- “หนูจะกลับบ้าน” แสนดีดันตัวลุกขึ้น ไม่ทันไรก็ต้องนั่งลงเช่นเดิมเพราะมีอาการหน้ามืด