Novelas y relatos de คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ

และนั่นก็อยู่ในสายตาของหลงเหยียน นางอดไม่ได้ที่จะตำหนิชายหนุ่ม ช่างเป็นพรที่น่าเบื่อจริง ๆ แต่เมื่อนึกว่าต้องเขียนที่ต้องการลงไปก็เริ่มคิดหนัก ตอนนี้หลงเหยียนอยากกลับไปมากที่สุด แม้ว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้จะสบายดี แต่เหมือนมันไม่ใช่ที่ของนาง มีหลายอย่างที่นางไม่รู้และเรียกได้ว่า หากต้องอยู่ที่นี่จริง ๆ ก็คงใช้ชีวิตได้ยากกว่าที่คิด จึงต้องการกลับ แต่คงใช้คำง่าย ๆ อย่างนั้นไม่ได้

ผีห่าซาตานตัวไหนที่ทำให้เขาตอบเธอไปแบบนั้นวะ ‘คุณนี่ก็แปลกดีนะครับ ตอนมีอยู่ไม่คิดจะรักษา แต่พอจะเสียไปกลับจะมากระวนกระวาย กว่าจะรู้ค่าสิ่งที่หลุดมือไปก็เมื่อสายแล้ว ต่อให้อยากได้คืนแค่ไหนก็ไม่มีวัน ใครกันแน่ที่น่าเห็นใจกว่า ผมหรือว่าคุณ’ คำนั้นยิ่งตอกย้ำความโง่เง่าของเ ขา ตอนที่มีเธออยู่กลับเบื่อหน่ายรำคาญจนอยากหนีไปไกลๆ มาตอนนี้เธอมีคนที่เห็นค่าคว้าไปครองแล้ว กลับเป็นเขาเองที่ทุรนทุรายอยากได้เธอกลับคืนมา

เหอะอยากจะบ้าตาย ทำไมเขาหน้ามึนได้ถึงขนาดนี้ “....” เฮ้ออ แล้วฉันก็เปลี่ยนเรื่องถามเขาออกไป “จะกลับกันตอนไหนคะ หนูอยากกลับแล้ว” อยากกลับจริงๆนะเบื่อที่จะอยู่กันแบบสองต่อสองกับคนนิสัยไม่ดีแล้ว

"ทำไมคะ เหนื่อยแล้วเหรอ งั้นเสี่ยก็กลับไปในที่ของตัวเองเถอะ ฉันไม่ได้บังคับให้เสี่ยง้อแล้วมาลำบากอยู่ที่นี่นะ" "ฉันบอกหรือไงว่าจะกลับ เฮ้อ... ทำไมเดี๋ยวนี้เป็นคนขี้ใจน้อยจัง อ่อนไหวง่ายไม่เหมือนแตงอ่อนคนเดิมที่พร้อมพุ่งชนทุกอย่างที่ขวางหน้าเลย" แม้แต่ผัวยังขวิดจนต้องยอมสยบแทบตีน คิดดู! "ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้ารำคาญก็กลับไปเถอะ"

ทำงาน กลับบ้าน ทำงาน กลับบ้าน “ชีวิตไม่คิดจะทำอย่างอื่นยกเว้นทำงานกลับบ้านหรอเนี่ย มิน่าป๊าไฟเขียว หรือว่าชอบผู้ชายหว่า” ช่างเหอะเอาเป็นว่าสบายใจเรื่องนี้ได้ คนอะไรบ้างานขนาดนั้น ฟ้าทิ้งเอกสารทุกอย่างลงเครื่องทำลายเอกสาร

น้ำชายกยิ้มอย่างนึกสนุก ที่เขาออกอาการไม่ชอบ “บอกก่อนอยากให้พี่รีบกลับไปทำไม รึว่าหายเจ็บแล้ว ก็เลยอยากโดน…ขึ้นมา ถ้าแบบนั้นจะรีบกลับตอนนี้เลยก็ได้”

“ไอ้โรคจิต” “อยากลองแบบโรคจิตหรอครับ ผมจัดให้ได้นะ” “ไอ้เลว นายกลับไปได้แล้ว ฉันเบื่อขี้หน้านายเต็มทน แค่ต้องทนหายใจร่วมกันมาหลายชั่วโมงก็แย่แล้ว”

'เจ้าอยากกลับไปหรือไม่' เสียงชายชราถามเขาเสียงเรียบ ชาตรีเงยหน้ามองเขาทั้งน้ำตา "ยะ..อยากครับ ผมอยากกลับไปหาลูกเมียของผม" เขาเอ่ยตอบเสียงสั่น เขาไม่รู้หรอกว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ขอแค่ช่วยให้เขาได้กลับไปหาลูกเมียเป็นพอ

คนหล่อหน้ามึน อมยิ้มมุมปาก ดวงตาคมกริบแพรวพราวยิ่งมีเสน่ห์ แต่ไม่ต้องมาหว่านเสน่ห์ใส่เธอตอนนี้เลย มันไม่ได้ผลอีกแล้ว “พี่ชิน บ้า ปล่อยนะ เตยจะกลับแล้ว” “จะรีบกลับไปไหน วันนี้ไม่มีงานไม่ใช่หรอ อยู่กับพี่ก่อนสิ” “ไม่ค่ะ เตยอยากกลับบ้านไปอาบน้ำจะแย่แล้ว เหนียวตัว”

คนคิดถึงเมียและเมียก็คิดถึงเขารีบบอก “บ้า! อัยย์แค่บอกว่าคิดถึง ไม่ได้อยากสักหน่อย” “ไม่อยากเหรอ ทำไมพี่อยากจัง” “โอ๊ย! รีบกลับบ้านเลยค่ะ ตอนแรกไม่อยาก ตอนนี้หนูเริ่มไม่ไหวแล้วค่ะผัวขา”