คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ Novels & Stories

เธอคิดถึงพวกเขา คิดถึงมากเลย… “ทะ ทำไมถึงอยากกลับไปแล้ว ฮึก~ ฉันคิดถึงพ่อหมอเมฆแล้ว ฮือ ที่นี่ไม่มีใครต้องการฉันเลย ฮือ~” หญิงสาวคุกเข่าปล่อยโฮออกมา ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องกักเก็บความอ่อนแอนี่ไว้ เธอไม่จำเป็นต้องสนต้องแคร์สิ่งใดแล้ว คำขอที่อยากกลับมาที่นี่เป็นจริง แต่กลับไม่สมหวัง ตอนนี้สิ่งที่เธอปรารถนามากที่สุดคือการกลับไปหาเขา ผู้ชายที่ทำให้เธอรู้สึกพิเศษกว่าผู้ใดในโลกนี้

"แต่ฉันอยากนะ ตอนนี้ของฉันแข็งอีกแล้ว" "ถ้าอย่างนั้นคุณต้องรีบกลับบ้านเลยค่ะ" รีบไปทำกับคนที่รออยู่ที่บ้านเถอะ "ถ้ากลับบ้านแล้วฉันจะหายอยากไหมล่ะ"

แดนแย่งตอบ ทว่า. “ผมอยากกลับไปนอนมากกว่า ไว้คราวหน้าแล้วกัน” ปฏิเสธด้วยอาการเอื่อยเฉื่อย

“จะเป็นยังไงก็ช่างเถอะค่ะ ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันอยากกลับบ้านจริง ๆ ตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก” เหนื่อยจนไม่อยากคิดอะไร และไม่อยากเก็บมาพิจารณาด้วยว่าจะยกโทษให้ซือเยี่ยนดีไหม เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของสืออวี๋ หัวใจของซือเยี่ยนก็หล่นวูบ

เกลียดขี้หน้าไอ้เจ้าของสนามนี่เป็นบ้าเลย คิดว่าหล่อมากรึไงยะ หล่อลากไส้กว่านี้ก็ไม่สามารถทำให้จิตใจพัดลมระทดระทวยได้หรอกฝากไปบอกเขาที “อีเมธกูอยากกลับแล้ว” ฉันสะบัดหน้าหนีอีตานั่นแล้วหันมางอแงกับอีเมธแทน

"นายอย่าปฏิเสธความรักผมหน่อยเลย ผมรู้ว่านายคิดถึงผมถึงได้กลับมา" "บางทีกูก็เหนื่อยนะ แต่กูก็ขี้เกียจพูด" เหนื่อย​กับมัน​ แต่ก็ดีใจที่เห็นมันเหมือนกัน

“นิสัยคุณชาย?” “ขี้เกียจไม่เอาไหนอย่างไรล่ะ หากไม่ติดว่ามีเรื่องที่ต้องทำมากมายข้าคงไม่อยากไปไหนแล้ว” “แอ้!”

เธออยากรู้มากว่าเขาไม่เหนื่อยบ้างหรือยังไง วันๆ เอาแต่ทำหน้าบึ้งทำหน้าขึม แถมยังหาเรื่องมาว่า มา บั่นทอนจิตใจเธอได้ทุกวัน แล้วตัวเองก็โมโหอยู่แบบนี้คนเดียว "จะกลับไม่กลับใครจะทำไม ที่นี่มันไร่ฉัน ฉันจะอยู่ตรงไหนก็ได้" "แต่ฉันจะนอนแล้วค่ะ ฉันง่วงมาก" "ก็นอนไปสิ" "คุณก ็กลับไปสิคะ ฉันจะได้นอน"

ความเจ็บปวดเสียใจทำให้หญิงสาวระบายทุกความอัดอั้นใส่เขา “ผมแค่อยากจะบอกคุณว่าผมอยากให้คุณกลับมาอยู่กับผม” “สายไปแล้วค่ะ” “ถ้าผมบอกว่าผมรับได้ล่ะไม่ว่าคุณจะท้องลูกของใครก็ช่าง ผมก็จะรักแกเหมือนลูกของผมเอง ขอแค่คุณกลับมาอยู่กับผม มาเป็นเมียผมเหมือนเดิมได้ไหมคุณวาท” สิ่ง ที่ออกมาจากปากของเขาทำหัวใจวธุกาอ่อนยวบ แต่ก็ไม่อาจจะยอมรับสิ่งที่เขาเป็นได้ง่ายๆ

“ไอ้หมีมึงเบา ๆ หน่อย คินน์มันเป็นหมอดื่มหนักไม่ได้ มา ๆ ดื่มกัน” “มิ้นท์ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” “แกจะรีบไปไหนงานพึ่งเริ่มไม่นาน กลับตอนนี้น่าเกลียด”