คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ Novels & Stories

“ฉันก็ไม่อยากเกลียดคุณแล้ว มันไม่มีความหมาย ปล่อยให้ทุกอย่างกลับสู่ที่ของมันเถอะ” การเกลียดใครสักคนก็เป็นเรื่องที่ดูดพลังเป็นอย่างมาก ผู้ชายคนนี้ไม่คุ้มให้ฉันเสียแรงแม้แต่นิดเดียวแล้ว

เสียงสะอื้นน้อยๆ ดังมาให้เสือรับรู้ว่าทำเธอเสียใจมากแค่ไหน “อยากกลับบ้านแล้ว” ไม่เห็นจะมีความสุขเลยสักนิด พ่อของลูกเขาอยากได้ผู้ชาย เขาคงไม่ต้องการหนูที่อยู่ในท้องแม่

"แต่ฉันอยากนะ ตอนนี้ของฉันแข็งอีกแล้ว" "ถ้าอย่างนั้นคุณต้องรีบกลับบ้านเลยค่ะ" รีบไปทำกับคนที่รออยู่ที่บ้านเถอะ "ถ้ากลับบ้านแล้วฉันจะหายอยากไหมล่ะ"

แดนแย่งตอบ ทว่า. “ผมอยากกลับไปนอนมากกว่า ไว้คราวหน้าแล้วกัน” ปฏิเสธด้วยอาการเอื่อยเฉื่อย

“จะเป็นยังไงก็ช่างเถอะค่ะ ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันอยากกลับบ้านจริง ๆ ตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก” เหนื่อยจนไม่อยากคิดอะไร และไม่อยากเก็บมาพิจารณาด้วยว่าจะยกโทษให้ซือเยี่ยนดีไหม เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของสืออวี๋ หัวใจของซือเยี่ยนก็หล่นวูบ

เกลียดขี้หน้าไอ้เจ้าของสนามนี่เป็นบ้าเลย คิดว่าหล่อมากรึไงยะ หล่อลากไส้กว่านี้ก็ไม่สามารถทำให้จิตใจพัดลมระทดระทวยได้หรอกฝากไปบอกเขาที “อีเมธกูอยากกลับแล้ว” ฉันสะบัดหน้าหนีอีตานั่นแล้วหันมางอแงกับอีเมธแทน

"นายอย่าปฏิเสธความรักผมหน่อยเลย ผมรู้ว่านายคิดถึงผมถึงได้กลับมา" "บางทีกูก็เหนื่อยนะ แต่กูก็ขี้เกียจพูด" เหนื่อย​กับมัน​ แต่ก็ดีใจที่เห็นมันเหมือนกัน

“นิสัยคุณชาย?” “ขี้เกียจไม่เอาไหนอย่างไรล่ะ หากไม่ติดว่ามีเรื่องที่ต้องทำมากมายข้าคงไม่อยากไปไหนแล้ว” “แอ้!”

ความเจ็บปวดเสียใจทำให้หญิงสาวระบายทุกความอัดอั้นใส่เขา “ผมแค่อยากจะบอกคุณว่าผมอยากให้คุณกลับมาอยู่กับผม” “สายไปแล้วค่ะ” “ถ้าผมบอกว่าผมรับได้ล่ะไม่ว่าคุณจะท้องลูกของใครก็ช่าง ผมก็จะรักแกเหมือนลูกของผมเอง ขอแค่คุณกลับมาอยู่กับผม มาเป็นเมียผมเหมือนเดิมได้ไหมคุณวาท” สิ่ง ที่ออกมาจากปากของเขาทำหัวใจวธุกาอ่อนยวบ แต่ก็ไม่อาจจะยอมรับสิ่งที่เขาเป็นได้ง่ายๆ

“เมื่อใดงานน่าเบื่อนี่จะจบเสียทีข้าอยากกลับจวนแล้ว” “เจ้านี่ก็นะ ใจเย็น ๆ หน่อยเถอะ เจ้าคงไม่คิดจะกลับไปหาเรื่องนางหรอกนะ”