จำคนผิด Novels & Stories

เธอย้อนถาม “ออ ทุกคนทำผิดได้พี่เองก็เป็นคนนะ ประโยคเดียวที่พี่ผิดพลาด เราจะลืมมันไปไม่ได้เหรอ”

อีกอย่างที่ทำให้กล้วยเข้าข้างอ‍วัชเพราะรู้ว่าคนเรามีผิดพลาดกันได้ แต่ผิดพลาดแล้วพร้อมแก้ไขหรือเปล่าหากพร้อมที่จะแก้ไข เขาก็ควรได้รับโอกาสเพื่อแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด ไม่มีใครที่ไม่ผิดพลาด คนเรามักทำผิดพลาดเสมอ คนที่ไม่ทำอะไรผิดพลาดเลยหมายความว่าคนนั้นไม่เคยทำอะไรเลยต่างหาก

ธนารีบจับมือเธอไว้ โทษตัวเองว่าเป็นคนผิด ​"ในเมื่อเราต่างคนต่างผิด เราก็ต้องชดใช้ความผิดของเรา" ​"ถ้าเราทั้งคู่เป็นคนผิด ผิดตั้งแต่ที่ริสาเดินเข้าห้องผิด... ผิดที่เราสองคนแอบมีความสัมพันธ์แบบหลบๆ ซ่อนๆ... ผิดที่พี่ไม่เคยคิดจะป้องกัน ผิดที่ริสาที่เผลอใจให้พี่ไปทั้งตัวและใ จ... ถ้าเป็นแบบนั้น...

ปลายฝันพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า “ฉันเป็นคนผิดเอง” “แกไม่ได้ผิดเลยปลายฝัน” น้ำหวานปลอบใจ “แกเลือกที่จะรักคนที่แกรัก นั่นไม่ใช่ความผิด”

“แต่สิ่งที่เธอทำมันผิด” “ค่ะ แต่คนเราก็ทำผิดกันได้และเรื่องนี้ก็มีแค่เราสามคนที่รู้เรื่องนี้ คุณธามปล่อยผ่านไปได้ไหมคะ”

ทั่วทั้งโลก ไม่มีจิ้งจอกตัวไหนที่ไม่ลอบออกล่าอาหาร ทั้งหมดก็เหมือนกันนั่นแหละ คำพูดที่ว่า คนหลงผิดกลับใจ มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด เป็นแค่การทำให้คนที่ทำผิดดูดีขึ้นเท่านั้นแหละ หินกรวดจะเปลี่ยนเป็นทองคำได้อย่างไรกัน

เข้าสู้ เธอเดินไปหาชายแปลกหน้าผู้นั้น ท่ามกลางสายตาของชาวบ้านที่กำลังโกรธแค้น เธอไม่ได้ใช้คำพูดโต้ตอบ แต่เธอหยิบขลุ่ยขึ้นมาแล้วเป่าทำนองที่เล่าเรื่องราวของ "ความผิดพลาด" ทำนองเพลงนั้นงดงามและเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก มันทำให้ทุกคนที่ได้ยินหวนกลับไปเห็นความผิดพลาดขอ งตัวเองในอดีต เห็นความอ่อนแอของตัวเองที่ไม่เคยกล้าบอกใคร เสียงเพลงนั้นทำให้ความโกรธที่เคยพลุ่งพล่านกลายเป็นความเห็นอกเห็นใจ เพราะเมื่อเราเห็นความผิดพลาดในใจคนอื่น เราย่อมเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในนั้นด้วย

คนทำผิดละล่ำละลักขอ “ถ้าคนทำผิดทุกคนแค่ขอโทษก็จบ แล้วบ้านเมืองจะมีกฎหมาย มีศาล มีผู้พิพากษาไปทำไม” คิระหันไปลากเก้าอี้ที่ตั้งไว้ชิดมุมห้องมานั่งลงตรงหน้าคนทำผิด “แต่หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะเฮีย…” เด็กคนนั้นยังพยายามหาข้อแก้ตัว

ในมือของหมิงเจ๋อยังถือไมโครโฟนอยู่ ทุกคำพูดของเขาและตำรวจจึงได้ยินไปทั่วทั้งหอประชุม คำว่า ‘ค้ามนุษย์’ นั้นเป็นการกระทำผิดที่ค่อนข้างร้ายแรง เพียงพริบตาหอประชุมที่นิ่งงันไปชั่วครู่ก็ระเบิดเสียงพูดคุยออกมาเซ็งแซ่ “ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ ปล่อยผมนะ” หมิงเจ๋อใบหน ้าซีดเผือด มือที่ถือไมโครโฟนสั่นเทาจนกำเอาไว้ไม่อยู่ เสียงหวีดของเครื่องอิเล็กทรอนิกส์จึงดังก้องกลบเสียงสุดท้ายของเขาไป “ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยจริง ๆ นะครับ ผมต้องการทนาย!” แต่ไม่มีใครฟังเขาเลย

ฟ่างเสวียนสวี่กล่าวอย่างรู้สึกผิด "ไม่มีผู้ใดผิด หากคนที่ผิดจริงคงเป็นคนที่ก่อกบฎในครั้งนี้" มือหนากำหมัดแน่นอย่างโกรธแค้น หากมิใช่เพราะน้องชายที่อยากได้อำนาจในทางที่ผิด ผู้คนบริสุทธิ์คงไม่ล้มตายมากมายเช่นนี้