จำคนผิด Novels & Stories

น้ำเสียงของคีย์สั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำจวนเจียนจะร้องไห้ ผมเดินไปยืนข้างคีย์ แล้วเงยหน้ามองไอ้คนตัวสูงด้วยสายตาเชือดเฉือน “คนเรามันก็ต้องมีผิดพลาดกันได้ ไม่มีใครเป็นตั้งแต่ครั้งแรกหรอก”

เรนไม่ได้ปากดี แต่เขาไม่ชอบอะไรแบบนั้นเลยจริง ๆ แต่คงจะลืมไปว่าคำพูดนั้นไม่ต่างอะไรจากการเร้าคนฟังโกรธไปมากกว่าเดิมอีก “คนทำผิด ไม่มีสิทธิ์เลือก”

แล้วเขาก็รีบเงยหน้าขึ้นมอง "ไม่มีอะไรที่กูไม่รู้" "แล้วแบบนี้จะเรียกว่าผิดพลาดได้ไหม" "ไม่ผิดถ้ามึงไม่ใช่คนเริ่ม" "..."

้องถูกจำคุก คนที่ดูเหมือนจะดีทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นฐานะทางบ้าน หน้าที่การงาน หรือนิสัย แต่ใครจะคิดว่าจะหลงผิดทำเรื่องที่ไม่ควรทำเพราะแค่อยากครอบครองคนคนหนึ่งจนหน้ามืดตามัวได้ขนาดนี้ พลับจีนนึกเสียดายที่ต้องเสียเพื่อนคนหนึ่งที่เคยคิดว่าดีมาก ๆ ไป แต่คนเราเมื่อทำผิดก็ต้องได้ รับโทษจากการกระทำของตนเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว

จมิว่าจะเพราะความจำเป็นหรือเพราะสิ่งตอบแทนใด ๆ แต่หากมันเป็นเรื่องที่ผิดไม่ว่าจะต่อศีลธรรม หรือต่อความศรัาธาของชาวประชา สักวันมันก็จะถูกขุดคุ้ยเปิดเผย แต่ส่วนมากมันก็ยาวนานเท่าชีวิตของคนที่ทำผิด กว่าจะถูกเอาผิดความจริงก็ตายไปพร้อมกับคนถูกกระทำแล้ว แต่ครั้งนี้... มัน กลับตามวนเวียนหลอกหลอน

“ใจเย็นสิยัยควีน คนเรามีผิดพลาดกันได้” “ใช่ หนูรู้ว่าคนเราผิดพลาดกันได้ แต่ถ้ามีหนที่สองหนูไม่เอามันไว้แน่”

ฉันกอดแม่แน่น "คนเราก็ทำผิดพลาดกันได้นะ...ผิดแล้วหากรู้จักแก้ไข ปรับปรุง ก็สมควรได้รับการให้อภัย"

นัทส่ายหน้า "ก็นัทเป็นคนผิด ถ้าไม่ขอโทษปาย งั้นเราก็ไม่ต้องไปทานข้าวกันแล้วล่ะ"

ภูรีบปฏิเสธ "การที่เราเชื่อใจใครสักคน มันไม่ใช่ความผิดของเรานะครับ แต่มันเป็นความผิดของคนที่ไม่รักษามันไว้ต่างหาก พี่อย่าโทษตัวเองเลยนะ"

มาเฟียใหญ่ผลักชายตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง ******************************* หาคนดูแลลูกหรือหาลูกเขยคนใหม่คะแด๊ดดี๊🤭 ยังไม่แก้คำผิด