จำคนผิด Novels & Stories

"ไม่ชอบหรือไง ไอ้พวกนั้นมันมีแต่รวย ๆ แล้ว___ใหญ่ทั้งนั้นเลยนะ ฮ่า ๆ ๆ" "มึงมันบ้าเกินคนไปแล้วจริง ๆ ไอ้เสี่ยชัช มึงไม่รู้หรอว่าที่มึงกำลังทำอยู่มันเรียกว่าการค้ามนุษย์อ่ะ มันผิดกฎหมายมึงไม่รู้บ้างเลยหรือไง"

พรึบ “ คุณ เปิ้ล คุณมิ้น คุณ มะปราง // นัทไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่หรอกนะคะ แต่สิ่งที่พวกคุณทำกับฉันวันนี้คุณสามคนรู้ใช่มั้ยคะว่ามันผิดกฎหมาย ฉันรู้คะว่าพ่อกับแม่พวกคุณใหญ่มากแต่ว่าฉันไม่ใหญ่หรอกคะ แต่พวกคุณเคยได้ยินไหมคะว่าหมาที่มันไม่มีเจ้าของ แล้วไม่มีคนมา

“ท่านแม่” “อย่าได้คิดถึงมันเพียงเพราะว่าต้องการกลับไปแก้ไข ในเมื่อเจ้าไม่ใช่คนผิด คนผู้นั้นต่างหากที่ผิด”

เธอร้องไห้จนดูน่าสงสาร เสิ่นหวยเอวี่ยนกุมมือของเธอและปลอบเสียงเบา "ไม่ใช่ความผิดเธอ เธอไม่ได้ทำอะไรผิด" "เธอจะไม่ผิดได้อย่างไร เธอใช้ทรัพยากรสาธารณะโดยไม่จำเป็น ทำให้คนตาย เธอ..." "โจวหลางหุบปาก!" เสิ่นหวยเอวี่ยนจ้องโจวหลางอย่างดุร้าย

เมียน้อย ลูกนอกสมรส หนูข้างถนน ผู้คนก็ร้องไล่ให้ตีกันทั้งนั้น ผู้ชายนอกใจ ยิ่งน่าโมโหเข้าไปใหญ่ คนหนึ่งไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี อีกคนไม่เพียงแต่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี แต่ยังไม่มีจิตสำนักและความรับผิดชอบ

นางบอกด้วยความเมตตา สตรีตรงหน้านางแค่รักและเชื่อใจคนผิด ซินหยานจึงยื่นโอกาสให้นางได้กลับตัวมาทำในสิ่งที่ถูก คนเราจะผิดต่อใครก็ไม่เท่าทำผิดต่อตนเอง เมื่อรู้ตัวก็ควรจะให้โอกาสตัวเองได้ไขว่คว้าในสิ่งที่ดีกว่า

เธอคิดว่าคนเราต่างก็เคยทำผิดมาแล้วทั้งนั้น จะผิดมากหรือผิดน้อยแล้วแต่คน แต่เธอเชื่อแน่ว่าทุกคนเคยทำผิดพลาด แต่ถ้าใครที่รู้ว่าตัวเองทำผิดแล้วพร้อมจะกลับตัวและแก้ไข นั่นสิคือสิ่งสำคัญ แต่ถ้ารู้แล้วว่าตัวเองผิดแต่ไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง คนแบบนั้นสิไม่ควรให้อภัย ห้องนั่งเล ่น คาลอสที่นั่งอยู่ข้างคนตัวเล็กรวบรวมความกล้าแล้วหันหน้าไปหายังร่างบางที่เหมือนกับคิดอะไรบางอย่างอยู่ก็เอ่ยออกไปด้วยท่าทีที่ยังเกรงใจเธออยู่

บทนำ คำขอโทษของคนเลว ‘ทุกอย่างมันเริ่มผิดพลาดตั้งแต่ตรงไหนกันนะ...’

“ฉันไม่ได้ทำผิด ทำไมฉันต้องได้รับโทษด้วย” “ไม่ผิดงั้นเหรอ” นัยน์ตาคมถึงกับลุกเรืองด้วยไฟโทสะ จ้องมองไปยังใบหน้าของคนที่ไม่ยอมรับผิด “ไปมีอะไรกับสามีคนอื่น ยังบอกว่าไม่ผิดงั้นเหรอ”

ทว่าพอเขาจะออกไป เธอก็เพิ่งนึกขึ้นได้ “เดี๋ยว! คุณจัดการคนของคุณหรือเปล่า พวกเขาทำผิดนะ หวังว่าคุณคงไม่ยกโทษแล้วปล่อยไปเฉยๆ เพราะคนโดนแบบฉันไม่ยอมจบง่ายๆ แน่” “ฉันไม่ได้ไร้มนุษยธรรมขนาดนั้น ใครผิดก็ว่าไปตามผิดต่อให้เป็นคนของตัวเองก็ต้องมีบทลงโทษ เธอสบ ายใจเถอะ..ฉันไม่ลำเอียง” ก็ดี..