จำคนผิด Novels & Stories

“มันคนละคนกันนะป้าอย่าเหมารวม ผู้ใหญ่ทำผิดแต่มาว่าคุณเขาแบบนั้นมันก็ไม่ถูกนะ” “จิ๊ เอ็งเข้าข้างคนทำผิดอย่างนั้นหรือ ถ้าคิดว่าถูกก็ไม่ควรยุ่งกับผัวชาวบ้านจนท้องไหม แกไม่รู้หรือไงว่าสังคมไทยยอมรับเรื่องเลวๆ แบบนี้ไม่ได้น่ะ”

“ใช่ กูไม่เคยกลัวใคร แต่กูอายคน” “คนเรามันก็ผิดพลาดกันได้หน่าพ่อ แต่แค่ผมจะไม่ทำผิดอีกก็แค่นั้น” “เหม็นขี้ฟัน”

ใครผิดเอย รุ่งทิวาอยากเอาสมุดเล่มน้อยนี้ปาหน้าชายหนุ่ม ...ใครกันที่ผิด คิดว่าคงเป็นเธอล่ะสิที่เป็นฝ่ายผิดที่ไม่ได้ดูแลหัวใจให้ดี ปล่อยทิ้งขว้างให้คนอื่นมาคว้าเอาไป

งานหายากมากนะ แล้วเธออยากให้เขาไตร่ตรองถึงความผิดคนงานให้ดีก่อนโดนไล่ออก ทว่าเขาคงไม่คิดแบบนั้น “คนผิดก็ต้องได้รับผิด ผิดครั้งแรกก็อาจมีครั้งที่สองได้ ฉันไม่ชอบให้ใครทำผิด โดยเฉพาะคนที่ไม่รู้หน้าที่ตัวเอง” สิงหราชตอบอย่างไม่ใส่ใจ มือหนาพลิกเอกสารการเงินของไร่ไปเ รื่อยๆ

วิล คเชนทร์ : แค่นี้ก็ดราม่า ลูกหมามันไม่ตายสักหน่อย ชีพ ชีวา : คนเรามันก็ผิดพลาดกันได้ป่ะ ด่าคนอื่นเหมือนตัวเองไม่เคยทำผิด แทค ชาติไทย : เรื่องแค่นี้เอง อย่างว่าแหละคนไทยชอบดราม่า นิดหน่อยก็ไม่ปล่อยผ่าน -------- "นิดหน่อยบ้าอะไรล่ะ"

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปลูบศีรษะเล็กๆ ของคนที่นิ่งเงียบไปด้วยความไม่สบายใจเบาๆ “หนูลี ไม่มีใครไม่เคยทำผิดหรอกนะ ทุกคนมีโอกาสทำผิดเท่ากัน มันอยู่ที่ว่าเมื่อมันผิดไปแล้วใครสามารถก้าวผ่านมันไปได้ และใช้มันเป็นบทเรียนได้แค่ไหน การจมอยู่กับความผิดมันไม่มีประโยชน์อะไร เพราะยังไงเร

เขาคิดผิดถนัด ฟิลเตอร์สีรุ้งฟรุ้งฟริ้งที่เคลือบโลกของกวินไว้ พลันแตกสลายดัง ‘เพล้ง!’ ไม่เหลือชิ้นดี... “พวกมึงจะยืนอออะไรกันตรงนี้วะ ไม่เห็นเหรอว่าคนอื่นเขาจะเดิน!”

บอดี้การ์ดหน้านิ่งที่ไม่สนใจผู้หญิงคนไหนอยู่ๆก็ถูกสั่งให้มาทำหน้าที่เป็นผู้ปกครอง ยัยเด็กแก่น พูดมาก ปากดีกินจุตื่นสาย ได้เข้ามาทำให้ชีวิตบอดี้การ์ดอันแสนสงบสุขของเขาต้องวุ่นวายไม่เว้นแต่ละวัน

ข้ามิเคยผิดสัจจะเฉกเช่นมนุษย์ผู้ต่ำต้อยอย่างพวกเจ้าที่แม้กระทั่งศีลแค่ห้าข้อยังรักษากันไม่ได้ “ลูกของดิฉันทำอะไรผิดไปเหรอคะ” เจ้ามีแค่หน้าที่เลือกและข้าจะไม่เอ่ยซ้ำสอง

ขณะพูด ท่านผู้เฒ่าก็มองดูคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยความเย็นชาอีกครั้ง "แม้แต่เรื่องฆ่าคนเธอยังทำได้ มีเรื่องอะไรอีกที่เธอจะทำไม่ได้ เธอจะให้ฉันเชื่อได้อย่างไรว่าเธอคือไม่มีความผิด?" ต่อให้เรื่องในคืนนั้นไม่มีความเกี่ยวข้องกับซูหลิงโหรว แต่ความผิดครั้งนี้ของซูหลิงโ หรวไม่ใช่แค่ความผิดเล็ก ๆ เท่านั้น แต่ได้ละเมิดเส้นตายของความเป็นมนุษย์ไปแล้ว