ตั้งครรภ์

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน “ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าวระบมรุนแรงที่อกซ้าย “แล้วที่คุณ เคยบอกว่ารักฉันล่ะ มันหมายความว่ายังไง” ทวงถามคำสัญา ที่เคยหลุดออกมาจากปากของเขา คำที่สามีเคยพร่ำพรรณาว่ารักเธอ อย่างนั้นอย่างนี้ มันยังก้องอยู่ในหูไม่สร่างซา “ฮะๆๆ โง่นี่เด็กน้อย เวลาที่ผู้ชายอยากได้ผู้หญิง เขาก็ต้องหลอกล่อด้วยคำหวานๆ กันทั้งนั้นแหละ” หัวเราะขบขันเธอ จนสายน้ำผึ้งยืนนิ่งงัน ที่สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นควายให้เขาหลอก ด้วยคำป้อยอแสนอ่อนหวาน เพียงเพื่ออยากได้ร่างกายตน แสดงว่าทุกอย่างที่เขาเคยบอกล้วนโกหกทั้งเพ “คำปฏิญาณตนและคำสัญญา ในวันแต่งงาน ที่คุณเคยกล่าวมันล่ะ” “เธอโง่เชื่อฉันเองนี่ เธอมันโง่เอง”

เธอพยายามหนีเขามาได้ตั้งหลายปี แต่อยู่ๆโชคชะตากลับไม่เข้าข้างเธออีกต่อไปเมื่อเธอเจอกับเขาโดยบังเอิญ เรื่องราวก่อนหน้านี้ผุดขึ้นมามากมายทั้งเรื่องที่เขาทำกับเธออย่างไม่น่าให้อภัย รวมไปถึงเรื่องที่เธอจากเขามาโดยไม่ล่ำลาสักคำทั้งที่เขาเคยช่วยเธอ เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นระหว่างที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี รวมไปถึงในตอนที่เจอกันแล้วมันเหมือนทุกอย่างยิ่งวุ่นวายไปมากกว่าเดิมเสียอีก // หึ! ต่อให้หนียังไงก็ไม่พ้นอยู่ดี

ธาดา ชายหนุ่มที่เป็นทายาทคนเดียวของตระกูลเก่าแก่ คนในครอบครัวเขาล้วนแล้วแต่ประสบปัญหามีลูกยาก ดังนั้นเขาจึงทำการฝากสเปิร์มไว้กับโรงพยาบาลชื่อดัง ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งสเปิร์มของเขา...มันหายไป

เส้นทางการเป็นจิตแพทย์ของ ‘แสนดี’ เธอตั้งใจเรียนเพื่อใครบางคนที่จากไป เธอหวังว่าจะช่วยรักษาจิตใจที่บอบช้ำของคนไข้ได้ และหนึ่งในคนไข้ที่เธอปฏิเสธที่จะทำการรักษามาตลอดนั่นคือ ‘หมอปืน’ อดีตนายแพทย์ หรือชายคนรักของเพื่อนสนิทผู้ล่วงลับ เขาเสียสติหลังจากที่ ‘ญะญ๋า’ จากทุกคนไปอย่างไม่มีวันหวนคืน “ฉันจะรักษาหมอปืนให้หาย แกไม่ต้องเป็นห่วงนะญะญ๋า...” (ตอนจบแบบเก่า-old ending) เตือนเพิ่มเติม!! : เรื่องนี้เป็นนิยายสะท้อนสังคม เนื้อหาบางช่วงบางตอนค่อนข้างหดหู่ใจ ชวนให้จิตตก นักอ่านท่านใดที่รู้ตัวว่าจิตใจบอบบาง อ่อนไหวง่าย แนะนำให้ข้ามเรื่องนี้ไปเลยนะครับ ด้วยรักและห่วงใย

"อย่ารู้สึกกับฉันเกินกว่าสถานะที่เธอมี" "ใครกันแน่ที่กำลังรู้สึกแบบนั้น"

ของขวัญวันเกิดปีนี้ นอกจากอกหักจากรุ่นพี่แล้วปีใหม่ยังเมาไม่ได้สติไปนอนกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก ที่สำคัญเขาดันเป็นมาเฟียในคราบนักศึกษาวิศวะอีกนี่สิ!!!

เพราะคำว่า ‘ทรยศ’ จากคนที่เขาไว้ใจที่สุด ‘เพลิง’ พญาสิงห์แห่งวงการมาเฟียจึงเปลี่ยนความรักเป็นไฟแค้น! ในเมื่อพี่ชายของเธอหักหลังเขา... เธอก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบหนี้ครั้งนี้ด้วยร่างกาย! “น้ำตาล... พี่ชายเธอมันสารเลว! ในเมื่อมันกล้าลองดีกับฉัน เธอก็ต้องอยู่ชดใช้กรรมแทนมันที่นี่!” จากผู้หญิงที่เขาเคยเอ็นดู กลับกลายเป็น ‘นางบำเรอขัดดอก’ ที่เขาจองจำไว้ด้วยความเกลียดชัง เขาขยี้หัวใจเธอ... เขาตราหน้าเธอ... แต่ยิ่งทำร้าย เธอกลับยิ่งสั่นคลอนกำแพงน้ำแข็งในใจของเขา กว่าจะรู้ว่าทุกอย่างคือ ‘แผนร้าย’ ที่เขาเข้าใจผิด... หัวใจของน้ำตาลก็แหลกสลายไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์เสียแล้ว! “คุณเพลิง... พอสักทีเถอะค่ะ ตาลไม่ได้ทำอะไรผิด พี่ต้นไม่ได้ทรยศคุณ!” ท่ามกลางสมรภูมิมาเฟียที่เดือดระอุ ไฟแค้นครั้งนี้จะดับลงด้วยหยาดน้ำตา หรือจะมอดไหม้ไปพร้อมกับหัวใจของคนทั้งคู่?

ตรีวิทย์ต้องทดแทนบุญคุณผู้ชุบเลี้ยง จึงยอมอดทนกับยัยคุณหนูตัวอ้วนนิสัยเสีย ที่นับวันยิ่งทำตัวร้ายกาจ "ไม่ได้!! พี่ตรีจะมีแฟนไม่ได้ พี่ตรีห้ามเป็นของคนอื่น ต้องเป็นของแพงคนเดียวเท่านั้น"

'2 ปี กับการเป็นนางบำเรอของเขา..' "เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลก ผู้หญิงอวดเก่งอย่างเธอ นอกจากตัวแล้วก็ไม่มีอะไรดีทั้งนั้น" นี่คือคำพูดเหยียดหยาม ที่ได้ยินมาตลอดปีกว่า และทุกอย่างมันกำลังจะจบแล้ว

"ฟ้าไม่คิดเลยว่าคุณจะทำกับฟ้าแบบนี้ คุณมันเลวที่สุด!"ใบหน้าหวานจ้องใบหน้าคมแข็งกร้าว "ฮ่า ๆ ใช่ฉันมันเลว อย่าแม้แต่จะคิด ที่จะไปจากฉัน ไม่อย่างนั้นคลิปที่เราสองคนเอากันว่อนโซเซียลแน่"