ถูกไอ้ชั่วทิ้ง ข้าขอพ่อสามีแต่งงานแทน の小説・ストーリー

“ไว้ชีวิตกูด้วย กูมีเมียแล้ว” “กูด้วย วางแผนมีลูกทันทีที่แต่งงาน กูเป็นพ่อของหลานมึงนะหลาม อย่าทำให้บ้านกูแตก กราบขอร้องเลย” ใครจะงัดกับมันก็ตามสบายนะ แต่กูไม่เอาด้วย ไม่เอาเด็ดขาด ไม่อยากให้บ้านแตกโว้ย!

นายท่านเว่ยปฏิเสธจึงขอให้เธอเลือกสิ่งอื่นมาแทน “ฉันไม่ได้ต้องการพี่สาวคนนี้มาเป็นคนใช้ แต่ฉันต้องการให้พี่สาวคนนี้มาเป็นภรรยาพี่ลั่วจื่อ จดทะเบียนและแต่งงานกับพี่ลั่วจื่อตามกฎหมาย แต่ขอเป็นการจดทะเบียนก่อนนะ ส่วนเรื่องวันแต่งงานนั้นค่อยว่ากัน เพราะป้าอ้ายเจินไม่ได้อยู่ที่นี่ แ ละฉันเองก็ไม่ใช่คนที่นี่เหมือนกัน

นี่เธอและสามีทำผิดไปใช่ไหมที่ดึงผู้หญิงดีๆ ตรงหน้าเข้ามาเดือดร้อนเพียงเพราะอยากตอบแทนบุญคุณพ่อของคีตกาและให้ลูกชายได้แต่งงานกับคนดีๆ ไม่ใช่ผู้หญิงที่มีประวัติคนนั้น เฮ้อ. “มีอะไรหรือเปล่าคะคุณแม่” คีตกาจับสังเกตสีหน้ากังวลใจของแม่สามีได้ “คือ...พ่อกับแม่อยากจะขอ� �ทษหนู” “ขอโทษเรื่องอะไรกันคะคุณแม่” หญิงสาวถามทั้งๆ ที่รู้ดีในใจ

“เรื่องของข้านั้นช่างเถิด แต่เจ้าทำอย่างนี้ สามีเจ้ารู้เข้าจะไม่ดีต่อเจ้า” “สามี? อาเซียวคงไม่รู้สินะว่าข้ายังไม่ได้แต่งงาน” “เจ้า...” “อาเซียว ข้าไม่ถือที่เจ้าเคยเป็นทาส ขอแค่เจ้ายินดี ข้าก็เต็มใจไปสู่ขอเจ้าเป็นสามี”

หนานซื่อขมวดคิ้ว " ไม่ต้องการชุดแต่งงานที่นางใส่อยู่ ในเมื่อนางใส่แล้วมันก็ควรเป็นของนาง ข้าไม่ต้องการแย่งชิงกับใคร รวมทั้งเรื่องสามีด้วย" หนานซื่อเดินเข้ามาใกล้นาง " ข้ารู้แล้ว เป็นข้าที่ไม่ทันคิดให้รอบคอบ ข้าจะให้คนไปหาชุดใหม่มาให้เจ้า เรื่องสามีเจ้าไม่ได้แย่งชิงกับใครเพราะข้าเป ็นของเจ้ามาตั้งแต่แรก"

ทองคำห้าแสนตำลึงที่เขาต้องการ นางจะคิดหาวิธีรวบรวมจนได้เอง เซียวเฉินเหยี่ยนโมโหจนกลายเป็นหัวเราะ “สามีภรรยาแต่ในนาม? การแต่งงานครั้งนี้เป็นเจ้าที่ร้องขอ! ตอนนี้กลับมาร้องว่าจะไป เจ้าทิ้งทุกอย่างไปไม่สนใจ ถึงเวลาผู้คนรับรู้แล้วลือกันไปทั่ว แล้วจะให้คนมองข้าอย่างไร”

แต่ทว่าเรื่องพวกนี้ฉันเข้าใจเขา และมีแค่ฉันคนเดียวที่เข้าใจเขาด้วย เพราะเรากำลังจะแต่งงานกัน ในคืนวันที่ฉันเพิ่งนำเสนอวิทยานิพนธ์เสร็จ เขาขอฉันแต่งงาน เพราะเราทั้งสองอยู่ต่างแดน บวกกับแขนของเขาพิการ ดังนั้นจึงไม่มีพิธีแต่งงานเกิดขึ้น และไม่ได้แจ้งพ่อแม่ด้วย เพียงแค ่อยู่ในห้องเช่า ฉันสวมชุดแต่งงาน และแต่งงานกับผู้ชายที่ฉันชอบที่สุดในช่วงวัยรุ่น

เพราะเหตุใดคนผู้นี้ถึงได้มีความคิดเช่นนี้ หรือแท้จริงนางกำลังจะถูกบังคับให้ตบแต่งกับตาเฒ่าสักคน ถึงได้รีบร้อนหาสามีเช่นนี้ ‘คุณชายข้าพูดจริง ๆ นะเจ้าคะ ท่านแค่กราบไหว้ฟ้าดินกับข้าให้พอเป็นพิธี ไม่ต้องรัก ไม่ต้องโปรดปรานข้าก็ได้ ข้าขอพึ่งพิงท่านเพียงแค่ปีเดียวก็ยินด ีจะจากไป’

่ขอสามีให้พวกนางเป็นการด่วนเพราะหากไม่รีบแล้ว สามีที่พวกนางหมายตาเอาไว้ก็อาจจะกลับไปต่างเมืองเป็นแน่ ตระกูลผิง “ท่านพ่อท่านแม่ ข้าต้องการแต่งสามีและติดตามเขากลับไปยังต่างเมือง ท่านพ่อกับท่านแม่ต้องจัดการให้ข้านะเจ้าคะ หาไม่แล้วจะมีคนอื่นลงมือเร็วกว่าข้าก็อดมีสามีไปเท่านั้น หรือท่านพ ่อท่านแม่จะให้ข้าขึ้นคานไปอย่างนี้เจ้าคะ” ผิงม่อจื่อ

“โอ้ยช่างหัวมัน ใครมาปากดีใส่ แม่จะฟาดมันเองไม่แต่งก็ไม่เป็นไรเลย มีหลานมาให้แม่ก็ดีใจแล้ว “ “แต่งสิครับ ต้องแต่ง “ คนที่กำลังจะเป็นพ่อ พูดขึ้นมาทันที “ถ้าคุณพ่อคุณแม่ ไม่ติดขัดว่าผมเป็นลูกกำพร้า ไม่มีครอบครัว ตัวคนเดียว ผมก็อยากแต่งงานกับรุ้งครับ “