ถูกไอ้ชั่วทิ้ง ข้าขอพ่อสามีแต่งงานแทน Novels & Stories

้ ท่านอาข้าไม่อยากแต่งงาน ท่านแม่ข้านางลำบากเพื่อข้ามากมายเหลือเกิน ข้าอยากอยู่เป็นเพื่อนนางไม่อยากให้นางอยู่คนเดียว ข้าไม่อยากต้องคอยดูหน้าแม่สามีทุกครั้งที่ต้องกลับมาเยี่ยมบ้านเหมือพวกป้าสะใภ้อาสะใภ้ข้าเวลาขอท่านย่ากลับบ้านเดิม แต่งแล้วต้องไปปรนนิบัติผู้อื่นข้าไม่เอาหรอก" "ขออาดูแ ผลเป็นได้ไหม เจ็บมากหรือเปล่า"

“ข้าหงหลินซินคารวะท่านพ่อท่านแม่ จากนี้ข้าสัญญาว่าจะดูแลจินอวี้หาน จะรักและให้เกียรติเขาในฐานะสามีด้วยความภาคภูมิใจ และจะอยู่เคียงข้างดูแลเขาจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต พวกท่านอย่าได้ห่วงเขาอีกเลย” “นี่ท่านขอข้าแต่งงานต่อหน้าท่านพ่อ ท่านแม่ข้าเชียวหรือ” “ท่าน!! พูดเพ้อเจ้ออะไรข ้าก็แค่พูดเพื่อให้ท่านพ่อท่านแม่ของท่านสบายใจเท่านั้น”

เธอคิดว่าตัวเองฟังผิด กัลยาก็เลยถามซ้ำอีกครั้ง "ผมจะแต่งงานกับข้าวฟ่างครับ" "ใจเย็นก่อนสิลูก ยังไงก็ต้องได้แต่งอยู่แล้ว แต่ลูกเพิ่งจะเรียน.." "ผมจะแต่งให้เร็วที่สุดครับ" ผู้เป็นแม่มองหน้าสามีที่นั่งอยู่ข้างๆ แบบอยากขอความคิดเห็น

โชติกาหันไปออดอ้อนสามีเสียงหวาน “ใช่ครับที่รัก พี่ว่าเราอาจจะได้ไปงานแต่งใครสักคนเร็วๆ นี้แน่นอน”

“ใช่แล้วขอรับท่านพ่อ ตอนนั้นที่ข้าได้แต่งกับนางนั้นพวกเราเพียงได้แค่กราบไหว้ฟ้าดินเท่านั้นเองขอรับ ตอนนี้ทุกอย่างก็ลงตัวหมดแล้วข้าจึงต้องการที่จะแต่งงานกับนางใหม่อีกครั้งขอรับท่านพ่อ” หวังหย่งเล่อเอ่ยกับท่านพ่อของเขาถึงความต้องการในครั้งนี้ “ก็ใช่ว่าจะไม่ได้นะ แต่ว่า เหตุใดเจ้า

"เฮ้อ..เอาเถอะถ้าอยากแต่งงานเราต้องไปขอน้องเองถ้าน้องยอม แม่ก็ไม่ขัดข้อง" "ครับ ผมจะขอหนาวแต่งงานเอง ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับเลยนะครับป่านนี้หนาวคงรอทานมื้อค่ำอยู่ที่บ้านแล้ว" "จ้ะ ขอบคุณมากนะศิลา"

ปักใจเชื่อนางสักเท่าไร "ท่านพ่ออย่าได้เป็นห่วงลูกในเมื่อคนเราไม่ได้รักกันแต่งงานกันไปมันก็ไม่มีความสุขหรอกเจ้าค่ะ และข้าไม่ต้องการที่จะเป็นเมียหลวงที่สามีนั้นมีเมียสองเมียสามมาให้ปวดหัวสู้ข้าอยู่คนเดียวเสียยังจะดีกว่า ข้าจะหาสามีแต่งเข้าบ้านสักคนก็ได้เอาที่เขารักข้าจริงๆเจ้าค่ะ ข้า

“ฉันจะไม่แต่งงานกับนิศาเด็ดขาด ฉันกำลังพยายามหาทางอยู่ ฉันไม่ได้รักนิศา ทำตามที่พ่อแม่ต้องการไม่ได้จริง ๆ อดทนหน่อยนะเมี่ยง อีกไม่นานฉันจะเคลียร์ทุกอย่าง” “นายกำลังทำให้ฉันกลายเป็นคนเลว แย่งสามีคนอื่น ฉันไม่ได้ต้องการแบบนี้”

บุรุษผู้นี้คือคนที่นางต้องการให้เป็นสามี และเป็นบิดาของบุตรในอนาคต แม้ยามนั้นจะถึงวัยปักปิ่นแล้ว ทว่านางก็ยังเลือกที่จะไว้ทุกข์ให้ท่านย่านานถึงสามปีก่อนที่จวนสกุลเซี่ยจะส่งแม่สื่อมาสู่ขออย่างเป็นทางการ สามหนังสือหกพิธีถูกจัดขึ้นตามธรรมเนียม จนกระทั่งได้วันมงคลที่ด ีที่สุดของปี ไป๋ซูหนิงได้สวมชุดเจ้าสาวสีชาดที่ใฝ่ฝันมานานเสียที งานแต่งนั้นยิ่งใหญ่จนกลายเป็นเรื่องที่เหล่าสตรีทั่วทั้งเมืองหลวงต่างอิจฉา สามีของนางเพียบพร้อมทั้งรูปโฉม ฐานะและชาติตระกูล สมกับที่นางเคยเฝ้ารอคอยมาทั้งชีวิต…หรืออย่างน้อยนางก็เคยเชื่อเช่นนั้น

ฮึ่ย! ไอ้เด็กเวร! รอให้ฉันแต่งงานกับพ่อของแกก่อนเถอะ ฉันจะเฉดหัวแกทิ้ง