ปากร้าย

"เราสองคนเพิ่งแต่งงานกันยังไม่ถึงเดือน ถ้ามีเรื่องหย่าร้างคิดว่าผู้ใหญ่ จะเสียหน้าไหม" "แต่ฉันทนอยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว ฉันรู้ว่าคุณมีคนที่อยู่ในใจ" "รู้แล้วยังไง" เพราะเขาก็ไม่คิดจะปิดบังเธออยู่แล้ว และเขาเองต่างหากที่ถูกเธอดึงเข้ามาทำเรื่องบ้าๆ นี้ "คุณไม่ตกใจเลยเหรอที่ฉันรู้เรื่อง" เธอเป็นเมียแต่ง เมียถูกต้องตามกฎหมาย พูดเรื่องที่สามีรักผู้หญิงคน อื่นเขาไม่มีทีท่าว่าจะตกใจเลย "ถ้าเพราะเรื่องนั้น เธอไม่ต้องเป็นห่วงมันเกิดขึ้นไม่ได้อยู่แล้ว" "เพราะผู้หญิงคนนั้นเป็นพี่สาวใช่ไหม" "ใช่" นี่เขากล้ายอมรับต่อหน้าเราเลยเหรอ มันมีคำอื่นที่พูดให้อีกฝ่ายสบายใจได้อีกตั้งมากมาย แต่เขาเลือกที่จะไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเลย

“เมื่อคืนอาจารย์ก็นอนกับมาร์ไปหลายครั้งแล้ว” “เมื่อคืนก็ส่วนเมื่อคืน ตอนนี้ก็ส่วนของตอนนี้ น้องลิตาหนีออกจากบ้านใช่ไหม เหตุผลที่คุณแจ่มตามเธอกลับบ้าน” “อาจารย์แอบใช้มือถือมาร์เหรอคะ” “แล้วจะทำไม ไม่อยากแต่ง ทำไมไม่บอกดีๆ ฉันจะได้เลิกจัดงานให้สิ้นเปลืองเงิน แล้วเปลี่ยนเป็นส่งทนายมาฟ้องร้องเรียกเงินยี่สิบล้านคืน คิดค่าเสียเวลาเป็นอะไรดี ขอเธอจากพ่อเลี้ยงมานอนกกสักสองปีแทนดอกเบี้ยดีไหม พ่อเลี้ยงน่าจะเต็มใจ เพราะแต่ไหนแต่ไรเขาก็เกลียดเธอ” “มาร์ไปเกี่ยวอะไรด้วย ใครติดหนี้ก็ไปทวงกับคนนั้นสิ ไปฉุดเธอมาขังไว้ที่นี่ แล้วทำกับเธอ... เหมือนที่ทำกับมาร์ อาจารย์จะได้ครางชื่อถูกคนสักที” “ไม่ได้หรอก กับน้องลิตาฉันต้องถนอม แต่กับเธอไม่จำเป็น” แทนคุณผละออกจากมาลินีไปหยิบเงินสองพันมายัดใส่มือเธอ “เก็บไว้ใช้ ถ้าว่าง่าย เอาเสร็จฉันจะให้เพิ่ม” “อาจารย์ดูถูกมาร์” “ฉันไม่เคยดูเธอผิดหรอกนะมาร์”

“ในเมื่อเธอเคยทำให้ฉันรักแล้วทิ้งไป ฉันก็จะฟันเธอแล้วทิ้งได้เหมือนกัน” สวบ! “อ๊ะ!”

"ฉันไม่มีค่าให้คุณสนใจใช่ไหมคะ ฉันไม่มีประโยชน์ที่จะเชิดหน้าชูตาทางสังคมให้คุณได้ คุณเลยไม่ให้ความสำคัญกับฉันนอกจากเรื่องบนเตียง ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่า"

เมื่อจุดเริ่มต้นเกิดขึ้นท่ามกลางความเกลียดที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลงอย่างไม่บริสุทธิ์ใจ...เขาควรจะยอมรับความรู้สึกหรือยอมรับความจริง ความจริงที่ทั้งเกลียดแต่แสนรัก!

คำว่า"หัวใจแตกสลาย" กานต์ธิดาเพิ่งรู้ซึ้งก็วันนี้เอง ว่าเขมจิราว่าที่พี่สะใภ้ในอนาคต คือหญิงเดียวในดวงใจของภาคี ไม่ใช่เธอ ไม่กุลนิภา อย่างที่เข้าใจมาตลอด แล้วรักครั้งนี้ เธอจะสมหวังได้อย่างไร เมื่อเขาไม่เคยเห็นความดี ไม่เคยเห็นความรักที่มอบให้ ++++++++++++++++++++++++++++ ผิดเพราะเธอมาที่หลังกุลนิภาไง ฉันไม่อยากให้เขาต้องมาเสียใจกับผู้หญิงอย่างเธอ ที่ผ่านมา…ฉันก็แค่คบเธอไว้เล่นๆ ฆ่าเวลาเท่านั้น เธอรู้จักคำนี้ไหมกานต์ธิดา...ผู้หญิงชั่วคราว...ฉันคิดกับเธอแค่นี้เอง” เขากล่าวเน้นถ้อยคำกรีดขั้วหัวใจอีกฝ่ายด้วยนัยน์ตาเยาะหยัน ทว่าในใจกับสั่นไหวด้วยความเจ็บปวดจนบาดลึก “พี่คีย์มีคุณกุลนิภาอยู่ทั้งคนแล้วมายุ่งกับธิดาทำไมกัน” เขาแกะมือหญิงสาวออก ขยับตัวออกห่างจากเธอให้มากที่สุด “ผู้ชายเวลาเหงา แถมมีผู้หญิงสาวๆ สวยๆ มาอยู่ใกล้ ใครไม่คว้าไว้ก็โง่แล้ว” นี่เขาเห็นเธอเป็นเครื่องแก้เหงาเท่านั้นเองเหรอ เธอโง่เองที่ไปรักผู้ชายที่ชื่อภาคี อัครภาค คนเลว

"ลูกข้าต้องเหมือนข้า ได้โปรดเถิดหากพระเจ้าทรงเมตตาขอให้เด็กน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลกคนนี้ มีสีผมที่เหมือนกันกับข้าด้วยเถิด" คำร้องขอของแมเดอลีนดูสิ้นหวังมากทีเดียวเมื่อเธอเห็นหน้าลูกสาวที่พึ่งคลอดออกมา

เธอยินดีทำทุกอย่างเพื่อเงิน ขอเพียงแค่ให้ได้เงินมา ไ่ม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยินดีที่จะแลก ธารา หรือ น้ำ ประธานบริหารบริษัทยักษ์ใหญ่ ที่มีเบื้องหลังเป็นมาเฟียใหญ่ผู้มีอำนาจล้นมือ อิงเดือน หรือ เดือน เธอต้องการแค่เงินเท่านั้น และการหาเงินเพื่อนำไปใช้จ่ายเลี้ยงหลายปากหลายท้องของคนที่บ้านดันไปพัวพันกับมาเฟียแสนจะร้ายกาจอย่างเขาเข้าจนได้ ชีวิตของเธอจึงไม่มีคำว่าเหมือนเดิมอีกต่อไปเมื่อเธอไม่ยอมให้เขากินฟรี และพยายามจับมาเฟียอย่างเขาเซ็นสัญญาจ่ายเงินค่าตัวให้กับเธอ

"ขึ้นมานอนได้แล้วพราว มันจะสว่างยังมัวแต่ยืดยาดอาบน้ำเป็นชั่วโมงอยู่นั่นแหละ" สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองยังไปเตียงไข่มุกเธอใส่เพียงผ้าขนหนูนุ่งกระโจมอก เดินออกมาจากห้องน้ำ ชุดที่ใส่ไปในงานวันเกิดของเพลงมีนานั้นถูกฉีกขาดด้วยน้ำมือของพี่ชายเพื่อนสนิทตัวเอง พราวมุกถอนหายใจจ้องมองหน้าคนปากร้ายที่นอนบนเตียง "ถอนหายใจแบบนี้อยากออกไปจากคอนโดในสภาพนี้หรือเปล่า หรืออยากโดนเอาอีก" "อะไรพราวก็ผิดไปหมดเลยนะคะ ขนาดคุณข่มขืนพราว พราวยังกลายเป็นคนผิด หาว่าอ่อยคุณ ทั้งๆที่ไม่ได้อ่อยอะไรคุณเลย" อะไรก็ผิดไปหมดจริงๆ เธอเป็นคนอ่อยเขาอยากได้เขา เธอไม่เคยได้อ่อยเขาเลย แต่ถามว่ามองไหมมองเพราะคุณเพลิงเขาหล่อมีเสน่ห์ยิ่งมองไกล้ๆยิ่งแล้วเลยไม่อยากละสายตาเหมือนมีมนต์สะกตดึงดูดไว้ ไม่รู้เขาเอาความหล่อมาจากไหนมากขนาดนี้ "ไม่จริงหรอกที่เธอไม่อยากได้กู รู้ว่าคิดยังไงพราว และกูไม่ได้ข่มขืนนะอย่าเข้าใจผิด การข่มขืนคือฝ่ายผู้หญิงต้องไม่ยอม แต่นี่เธออ้าขาให้กับฉันเอาง่ายๆ" เธอรู้สึกจุกในคำพูดของคุณเพลิง เขาว่าเธอง่ายไม่ได้และขัดขืนเหมือนโดนข่มขืนจริงๆแต่เธอนั้นไม่ได้ยอมตั้งแต่แรก

เห็นผัวกำลังทำอะไรกับชู้ กลิ้งตกบันไดคอหักตาย ตื่นมาอีกครั้งกำลังเล่นกิจกรรมเข้าจังหวะกับคนแปลกหน้าจนเกือบเช้า ทะลุมิติแบบใด???