ปากร้าย

"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"

Sky แปลว่า ท้องฟ้า แต่ทว่า...วาวี กลับให้คำนิยามว่า ผู้ชายที่หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ ตัวละครหลัก : สกาย ธาราทรัพย์นิติฐาดล (สกาย) อายุ  : 26 ปี อาชีพ : รองประธาน บริษัท ฐาดลดีลอปเมนต์ นิสัย : หวงตัวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ เลขเด็ด : 60 สถานะ : โสด -------- รสรินทร์  เลิศทรัพย์ไพบูลย์  (วาวี) อายุ : 22 ปี อาชีพ : นักศึกษาปีสี่ คณะบริหารธุรกิจ นิสัย : อยากได้อะไรก็ต้องได้ สเปก : พี่สกาย (เพื่อนสนิทของพี่ชาย) สถานะ : ไม่อยากโสด อยากเป็นเมียพี่สกาย ซีรีย์นิยายเซท 4 เรื่อง เด็กวิศวะของหมอเถื่อน - พี่หมอสายลม เรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย - พี่ซีวิค เรื่อง เด็กคนนี้...หวงรักเพื่อนพี่ชาย - พี่สกาย เรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย - พี่ธาวิน เรื่อง เด็กฝึกงานของหมอโหด - พี่หมอธีโอ (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ)

“ฉันแค่เอาเธอเพื่อระบายความใคร่เท่านั้น อย่าเข้าใจผิดคิดว่าฉันจะยอมรับเธอมาเป็นเมีย”

ความรักระหว่างหนุ่มเทคโน กับ หนุ่มพานิชย์ เมื่อเรียนจบต่างแยกย้ายกันไปคนละทาง เมื่อมาพบกันอีกครั้ง แต่ทั้งคู่มีคนรักอยู่แล้ว ความรักจึงไม่ลงตัว แต่หนุ่มเทคโนก็พยายามทำให้รักครั้งนี้ลงตัว

เขาไม่ชอบเธอ แม้แต่หางตาเขาก็ไม่อยากจะมอง ทว่า…เขาชอบเพื่อนของเธอมาก เขาจึงใช้เธอเป็นสะพานเพื่อเข้าหาเพื่อนของเธอ

เขาต้องแต่งงานกับเธอ เพราะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยม มารยา แต่เธอกลับทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา

อดีตที่เธอไม่อยากจดจำ แต่เขากลับจำเธอไม่ลืม เมื่อเขาได้เจอเธออีกครั้ง เขาจึงจองจำเธอด้วยสถานะ 'เมีย ' “ปล่อย!..” “ไหนเธอบอกกับพี่ว่าอยู่คอนโด แล้วทำไมถึงได้มายืนแรด อ่อยผู้ชายคนอื่นอยู่ที่นี่ได้!” “ฉันจะแรดอยู่ที่ไหน หรือจะอ่อยใครมันก็สิทธิ์ของฉัน พี่ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันได้ป่ะ” “เธอเป็นเมียพี่ ถ้าจะให้พี่เลิกยุ่งกับเมียตัวเอง พี่คงทำไม่ได้” “สถานะเมียของพี่...ฉันไม่ต้องการและไม่อยากเป็น พี่เข้าใจไหมว่าฉันไม่ต้องการ!” “ถึงเธอจะไม่ต้องการ เธอไม่มีสิทธิ์ปฎิเสธ ..”

ฟ้าพราว ราชนิกุลผู้เหลือแต่เปลือก จำเป็นต้องแต่งงานกับ ภูริดล หนุ่มชาวไร่สุดเถื่อนเครารกเหมือนโจรป่าเข้ากรุงเพื่อเงินใช้หนี้ แต่ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เหมือนจะเป็นพริกเผ็ดๆ มากกว่าที่คอยจี๊ดใจเธอ เมื่อเขาประกาศลั่นว่าหวังเพียง ร่างกาย ไม่ใช่ หัวใจ ! ทว่าภายใต้ความดิบเถื่อน ปากหมา และเอาแต่ใจของภูริดล กลับแฝงความอบอุ่นและใส่ใจอย่างคาดไม่ถึง จนฟ้าพราวเริ่มใจสั่น หวั่นไหว และวาดหวัง จะขอมากไปไหม หากอยากให้เขา 'รัก' เธอ

: ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก : เธอมันก็แค่เมียแต่งที่เขาไม่ต้องการ เธอเป็นได้เพียงเศษดินต้อยต่ำ ที่เขาไม่อยากจะชายตามอง "คุณจะทำอะไร" ช้องนางตะโกนถามน้ำเสียงสั่น ในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "จะสั่งสอนเธอไง ช้องนาง สั่งสอนให้หลาบจำว่า อย่า-คิด-จะ-ลอง-ดี-กับ-ฉัน" สิ้นประโยค ข้อมือหนากระชากข้อเท้าบางที่กำลังลนลานหนีลงจากเตียงให้กลับมาที่เดิม พร้อมแสยะยิ้มให้อย่างเยือกเย็น ถาโถมร่างกายไปทาบทับ "ฉันจะสั่งสอนเธอให้หลาบจำ เธอจะต้องจำไปจนวันตาย " บอกด้วยเสียงเหี้ยม แววตามีแต่เปลวไฟ ฝ่ายช้องนางก็พยายามผลักไสคนตัวโตให้ออกห่าง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เมื่อการผลักไสไม่ได้ผลก็เปลี่ยนมาดิ้นรนเพื่อหนทางรอดแทน ใจดวงน้อยนั้นสั่นกลัวไปหมด ยิ่งเห็นดวงตาคู่นี้ที่พิโรธ ก็ยิ่งกลัว

เพราะถูกคนรักหักหลังด้วยการไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเงิน ทำให้อเล็กซ์ มาเฟียหนุ่มหล่อกลายเป็นคนเย็นชา ไร้หัวใจ และร้ายกาจ เขาตราหน้าผู้หญิงทุกคนว่าล้วนซื้อได้ด้วยเงิน จนกระทั่งเขาได้มาพบกับเธอ ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวที่ถูกลากตัวมาให้ผู้ชายประมูลในผับวันนั้น เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงขายตัว เธอเลยถูกเขาซื้อมาเพื่อเป็นของเล่นบนเตียง แต่เขาดันติดใจ เมื่อมารู้ภายหลังว่าได้สาวบริสุทธิ์มาเชยชม เลยยอมจ่ายเงินเพิ่มเพื่อสนุกกับเรือนร่างของเธอต่อ แม้หญิงสาวจะพยายามอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟัง ยังไม่ทันที่เขาจะใช้เธอให้คุ้มกับเงินที่เสียไป หญิงสาวก็ชิงหนีหายไปเสียก่อน โดยเขาไม่รู้เลยว่าได้เผลอฝากบางสิ่งติดท้องเธอไปโดยไม่ตั้งใจ “อย่ามาทำเป็นเล่นตัว ในเมื่อเลือกที่จะขายตัวก็สนองให้คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายไปหน่อย” เขาไม่ได้สนใจคำขอร้องนั้น แต่กลับจับขาสองข้างของเธอแยกออกจากกัน “ผู้หญิงมันก็เหมือนกันหมด แค่เห็นเงินก็พร้อมยอมพลีกายแล้ว” “ฉะ...ฉันเจ็บ” เธอเอามือดันอกเขาไว้ ส่งสายตาอ้อนวอนให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่แววตาที่มองกลับมามีแต่ความเย็นชา “ขอร้องล่ะปล่อยฉันไปเถอะ” เธอพยายามอ้อนวอนเขา