ผมนี่แหละศิลปินพาร์ทไทม์ Novels & Stories

"ไม่มีการไม่มีงานเหรอถึงว่างมานั่งบ้านคนอื่นเวลานี้" "ผมเป็นฟรีแลนซ์ครับ ช่างภาพอิสระ"

“ศิลปินต้นแบบ หรือผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจของผม ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงโด่งดังอะไร แต่เป็นคนที่อยู่ใกล้ตัวผมครับ” “ใครวะ” “ไม่รู้สิ” “คนๆ นั้นคือไนท์ การันต์ คีรีกันตรักษ์ ศิลปินหน้าใหม่ในตอนนี้ครับ เขาเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อผม” คนโปรดยืนนำเสนออยู่ที่หน้าห้อง

“ลูกค้าถามหาน้องเพลงเยอะมากเลยนะ ไม่สนใจเป็นพีอาร์หรอเพลง เงินดีกว่าอีกนะ” “เพลงไม่ถนัดหรอกค่ะ นี่เพลงก็มาทำพาร์ทไทม์เพื่อรอผลตอบกลับสัมภาษณ์ตามที่แจ้งพี่ไปตอนแรกเลยค่ะ” “เสียดายจัง หุ่นก็ดี หน้าก็สวย” ดาด้าพูดอย่างอ้อมแอ้ม

) ทวีดูเป็นคนที่เข้าใจคนด้วย น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนทีเดียว “คือแป้งเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงนะคะ และงานของแป้งที่แป้งทำ ก็คือวาดรูป” “คือบางทีทำงานแบบนี้ ทำให้ไม่ค่อยได้คุยกับคน แป้งคุยไม่เก่ง”

ไทม์เดินอวดภาพระบายสีต่าง ๆ ของเขาอย่างภูมิใจ "มันยังเหลือพื้นที่โชว์ภาพระบายสีอีกเยอะเลยนะ" "ผมชอบศิลปะกับดนตรี เพราะมันเป็นสองสิ่งที่ทำให้เราผ่อนคลายเวลาที่เจอเรื่องเครียด ๆ น่ะ" ร่างสูงอธิบายพร้อมกับเดินไปเปิดหน้าต่างบานที่ตรงกับวิวของทะเลสวย ๆ เพื่อให้เสียงคลื่นแล ะสายลมพัดผ่านเข้ามาผ่านในห้องแห่งนี้

นักดนตรีพเนจร (พาร์ท ซาว่า) ดวงอาทิตย์เพิ่งเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าขณะที่ผมนอนอยู่บนเตียง ครุ่นคิดถึงความไร้สาระของชีวิต อารมณ์ต่างๆวนเวียนอยู่ในใจผม

“ไม่ค่ะ คนเราต้องมีพื้นที่ส่วนตัว เชื่อพี่นะ” “วันนี้หนูไปสมัครพาร์ทไทม์ที่คาเฟ่เบเกอรี่ล่ะ เขารับแล้ว ทำหกโมงครึ่งถึงสามทุ่มครึ่ง”