Novel & Cerita สัญญาแต่งงาน

ชายหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสูทที่พาดไว้หลังเก้าอี้ หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลโยนลงบนโต๊ะอาหารหรูหราอย่างไม่แยแส "นี่คือข้อตกลงและสัญญาทางธุรกิจระหว่างผมกับคุณ" พราวพิชชาขมวดคิ้ว เอื้อมมือไปเปิดซองหยิบกระดาษด้านในขึ้นมาอ่าน ข้อความในนั้นระบุชัดเจน... 'สัญญาการแต่งงาน

“สัญญาอะไรเหรอคะ” “สัญญาแต่งงานกันแค่หนึ่งปี และเราสองคนจะไม่ให้คนนอกรู้เด็ดขาดว่าแต่งงานกัน พอครบหนึ่งปี พี่จะให้เงินขิมไปตั้งตัว ที่พี่ทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้ขิมเป็นผู้หญิงแปดเปื้อน”

ดวงตาของคาริสาเบิกกว้างเป็นหนที่สองของวัน คิดไม่ถึงว่ากฤษณ์จะมาไม้นี้ “สัญญาแต่งงานไงล่ะ พูดปากเปล่าจะไปมีน้ำหนักอะไร เดี๋ยวเธอบอกว่าจำไม่ได้ ฉันก็แย่น่ะสิ” “เอางี้จริงดิ”

ร่างบอบบางพยายามดิ้นรนออกจากตักแต่ท่อนแขนแข็งแกร่งโอบรัดรอบเอวเธอไว้แน่นหนา แม้เธอจะขึงตาใส่ไม่ยอมแพ้ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเช่นกัน ราวกับจะกำราบม้าพยศอย่างเธอ “ได้! สัญญาหนึ่งปี ฉันจะแต่งงานกับคุณหนึ่งปี” “ดี ผมชอบผู้หญิงเชื่อฟัง” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตา คมหรี่มองริมฝีปากที่เคยลิ้มรส

“เยว่เยว่ ฉันสัญญาเลยว่าหลังจากครั้งนี้ไป ฉันจะรักษาระยะห่างกับเสี่ยวซินแน่นอน” แต่ฉันเพียงแค่เก็บสัญญาหย่าที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วพูดอย่างเย็นชา

เชี่ยอะไรวะเนี่ย ฉันคิดอย่างหงุดหงิด สมองอันปราดเปรื่องก็ดันคิดบางอย่างออก สัญญาก็คือสัญญานั่นแหละ แต่ถ้าเกิดว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้รักไม่ได้ชอบกัน มันก็ยกเลิกสัญญาได้นี่นา. "แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นปฏิเสธและไม่อยากแต่งงานกับน้ำหวาน งานแต่งก็มีสิทธิ์ยกเลิกใช่ไหมคะ"

ียงข้างฉันมาตลอด และฉันมั่นใจว่าเธอคือผู้หญิงที่จะยืนเคียงข้างฉันไปจนแก่ เราจะจูงมือกันแบบนี้ไปจนชั่วนิรันดร์ วันนี้ฉันอยากทำให้เธอมั่นใจอีกครั้งว่าฉันรักเธอจริงอาจไม่ได้รักในฐานะแฟนแล้ว แต่รักในฐานะสามีภรรยาแทน...ยอมรับคำมั่นสัญญาจากฉันไหม แหวนวงนี้คือคำมั่ นสัญญาจากฉันว่าจะรักเธอแต่เพียงผู้เดียว...แต่งงานกับฉันนะมาเบลล์"

เธอพูดขึ้นโดยที่ไม่หันหน้ามามองเขาเลยสักนิด “แล้วถ้าฉัน ไปทำเรื่องอย่างว่า...” “สัญญาจบลงทันทีค่ะ เพราะน้ำเองก็จะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครเหมือนกัน คุณมีอะไรกับน้ำแล้วแต่ยังไปมีอะไรกับคนอื่นในช่วงที่อยู่ในสัญญา น้ำเองก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณอยากจะมีจริง ๆ คุณก็ช่วย บอกน้ำด้วย น้ำจะได้ไป...” เธอชิ่งพูดตัดหน้าเขาขึ้นมาเสียก่อน เมื่อเขากำลังจะพูดยั่วโมโหเธอ และเธอพูดด้วยวาจาที่เด็ดขาดหากเขาทำผิดกับเธอจริง

ไม่อาจอธิบายหรือแก้ตัวใดๆ กับเรื่องที่คนอื่นเข้าใจว่าเขามีผู้หญิงอีกคน จนต้องยกสัญญาแต่งงานขึ้นมาเป็นข้ออ้างแบบหน้าด้านๆ กระนั้นก็ไม่สนหรอกว่าใครจะคิดยังไง เขาสนใจแค่ต้องการรั้งของขวัญไว้ “สัญญานั่น ขวัญมีฉบับที่ถ่ายเอกสารไว้อยู่นะคะ” เธอหยิบสัญญาที่ภามพูดถึงอ อกมาจากซองสีน้ำตาลที่ทนายจิรัสย์เตรียมไว้ให้ “มีหมายเหตุไว้ว่าถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดคบชู้หรือกระทำผิดต่ออีกฝ่ายอย่างร้ายแรง สัญญาทุกข้อที่ระบุไว้เป็นอันโมฆะ สามารถหย่าได้ก่อนครบกำหนดระยะเวลาที่ระบุ และไม่จำเป็นต้องมีทายาทตามที่ตกลงกัน”

ควินน์ตกตะลึงแล้วโพล่งออกมาว่า “พี่ชาร์ลี! ลืมไปแล้วเหรอคะว่าพี่มีสัญญาแต่งงาน?!” “สัญญาแต่งงาน?” ชาร์ลีรู้สึกอายเล็กน้อย แล้วหัวเราะเบา ๆ ในขณะที่พูดว่า “สัญญาการแต่งงานระหว่างเราทั้งคู่ เป็นแค่เรื่องตลกที่พ่อแม่ของเราตกลงกันเมื่อสมัยเรายังเด็ก ในตอนนั้นเราทั้ง คู่ยังเด็กและไม่รู้เรื่องอะไร แล้วจะมาจริงจังกับสัญญาแต่งงานนั้นได้ยังไง? เธอจริงจังกับสัญญาแต่งงานนั้นจริง ๆ เหรอ?”