พี่ชายข้างบ้าน Novels & Stories

Ang sa father side kasi niya ay nasa probinsya. Namangha si Blake sa nakikitang dami ng pamilya ng dalaga at nakakainggit ang closeness ng mga ito. Hindi tulad sa kaanak niya na sakim at parang kaawa ang tingin sa kaniya dahil sa yaman.

Sabay takbo nina Stella at Trisha sa magkabilang gilid ng kama. Dahil sa ingay nila, nacurious ang tanging lalaki sa bahay. Matagal na silang dalawa lang ng kanyang kapatid sa bahay simula nung pumanaw ang kanilang mga magulang, kaya hindi ganoon kasigla ang mansion. Busy siya sa trabaho habang ang kapatid naman niya ay sa pag-aaral, kaya madalas ay hindi rin sila nagkikita. Pero ngayong araw, parang nabuhayan ang bahay dahil sa dalawang kaibigan ni Stella.

tanong niya agad sa akin. “Sa isang lumang bahay malapit sa gas station. Mapapansin mo agad iyon kasi pula ‘yung bahay sa may dulo ng kalsada. Nag-iisang bahay lang iyon doon kaya makikita mo.” “Okay, sige. Pupunta ako roon para sagipin ang kapatid ko.” Hinawakan ko ang braso niya. “Wait lang, mag-isa ka lang pupunta?” tanong ko. Mainam na ‘yung alam ko.

Gusto niya na maging independent ang kapatid dahil hindi habang buhay nasa tabi sila nito. “Alam ko na. Sa pamilyang ’to, ako ang hindi mahal. Isa lang akong anak na pasaway…” madramang ani nito na may pa piyok pa sa boses. Hindi na nito hintay ang sasabihin ng kanyang pamilya at mabilis na naglalakad. Pero bago tuluyan na lumabas ng sala, tumigil ito at nagsalita muli.

malamig na sabi ng daddy Pharaoh n'ya sa kapatid nito. "Tama! Tutulong din ako dad, Uncle Ric. Pamilya tayo kaya dapat nagtutulongan tayo sa mga problema natin," singit ni Treavor sa usapan ng magkapatid. "What's your name?" tanong ng papa n'ya rito.

-Sofia- It was Josh’s birthday! Habang nagbibihis sa kuwarto ko, nasa sala siya at kausap ang kanyang buong pamilya. His mom, dad, and ate Bianca. Gusto niya akong ipakilala sa kanila, but I am not ready yet. Saka na siguro kapag alam na ni kuya Vaughn ang tungkol sa amin.

Mabilis ko namang sinilip ang kapatid ko sa rear view mirror, baka kasi narinig niya ang mga pagmumura nitong lalaking katabi ko. "Hindi ko naman alam. Kailangan magalit?" sarkastikong sabi ko. Ang alam ko lang patay na ang daddy niya, hindi ko naman alam na wala na siyang pamilya. Muli kong tinignan ang bahay na nasa harapan namin. Ang laki ng bahay na 'to, para na siyang mansyon, kasya ata sampung pamilya rito.

Bumalik siya para tumira sa kanyang mga magulang, pero kumakain siya sa bahay ng kanyang kapatid dahil inaalagaan ng kanyang mga magulang ang mga bata at nagluluto sa bahay ng kanyang kapatid. Mabuti na lang at malapit lang ang bahay ng kanyang mga magulang sa bahay ng kanyang kapatid, sa iisang kapitbahayan, tapat ng gusali lamang ang layo. Pinanood ng kapatid na Garcia ang kanyang mga magulang na bumili ng maraming masasarap na pagkain para sa kanyang kapatid araw-araw. Kahit na makakain naman ang kanyang pamilya, medyo hindi komportable pa rin siya.

Sa edad nitong apat ay sala sa init at sala sa lamig na. Akala nila ay tapos na ito ngunit sa tiyuhing natahimik naman lumapit. Iminuwestra ang maliit na braso tanda lamang na nais magpakanlong. Hindi rin naman ito binigo ni Duncan. "Young man, marami ka namang pinsan sa pamilya natin. Like your cousins with your Auntie Annabelle, Uncle Franklin as well. Even you have cousins in Manila with your Mommy-La's side---"

Pagkauwi sa kanilang maliit na bahay, na napapaligiran ng mga puno at halaman na siyang nagsilbing bakuran, ay sinalubong siya ng bunsong kapatid na si Mikoy. Hindi sila kaagad nakapagkwentuhan dahil kagaya ng kan'yang inaasahan ay pinagalitan siya ng ama. Dumiretso na sa mansyon ng alkalde ang kan'yang ina kung kaya't walang namagitan sa kanila.