ภรรยาสารวัตรเธียร์ Novels & Stories

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว

ไอรักมีสีหน้าครุ่นคิด ธีร์ภาณุจับศีรษะภรรยาโคลงเบาๆ “เพราะพรหมลิขิตไงล่ะ ไปเถอะ ได้เวลานอนแล้ว” ธีร์ภาณุช้อนร่างภรรยาขึ้นอุ้มแนบอก ไอรักกอดคอสามีแน่น

ชาตรีเอ่ยออกมาเสียงแผ่วแทบไม่ได้ยิน เขาก็ไม่ได้อยากยอมรับหรอก แต่ตอนนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะเธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งพฤตินัย และนิตินัยโดยสมบูรณ์ "ห๊ะ!! เมีย?...มึงไปแต่งงานตอนไหนวะ ทำไมกูไม่เห็นรู้" หมอธีร์เอ่ยถามอย่างแปลกใจ ระดับเศรษฐีอย่างชาตรีแต่ง งานทั้งที มันก็ต้องมีข่าวบ้างสิ

เธอนี่น่าจะดูแย่กว่าเขาตั้งเยอะ “เจอเลสเบี้ยนแย่งแฟนไป มันไม่น่าเชื่อว่าเมียผมจะไปกับคนอื่นจริงๆ ดันสวยกว่าแฟนผมอีก” เขาพูดแบบอึ้งสุดๆ ที่เมียเขาที่รักกันตั้งแต่สมัยม.ปลาย ดันไปกับผู้หญิงที่สวยมากๆ แต่เขาคิดว่าเธอไปเพราะคนสวยๆ อย่างนั้นเขามีเงินเยอะกว่าเขา

เธอเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง เพราะมั่นใจว่าธีรเมธรักเธอ และพร้อมที่จะให้อภัยเธอเสมอ เหมือนเมื่อครั้งในอดีต “เธอคงจะผิดหวังแล้วแหละอลิซ เพราะไอ้ธีร์มันมีเมียแล้ว” เธียรวัฒน์จึงบอกความจริงออกมา เพราะรอให้เจ้าตัวมาบอกเองก็คงต้องรอเป็นพรุ่งนี้เช้า “เมีย!” คนที่ไม่ทราบเร ื่องต่างอุทานกันออกมา

“ษาก็ต้องเป็นแม่ที่ดีอยู่แล้ว เขาเป็นลูกของเรานะคะธีร์ ตำแหน่งในบริษัททุกแห่งในตอนนี้มันก็เป็นของคุณโดยสมบูรณ์แล้วนะธีร์ ยินดีด้วยนะคะที่คุณสมหวังกับทุกอย่างที่มันควรเป็นของคุณ” วริษาซบหน้าลงกับแผงอกแกร่งของสามีอีกครั้ง แม้ความสัมพันธ์ของเธอและเขาจะเป็นเพีย งแค่ฉากละครที่ต้องเล่นให้คนอื่นดูมาตลอด แต่เธอก็มีผลประโยชน์ร่วมกันกับเขามากที่สุด มากจนเขาไม่สามารถเขี่ยเธอทิ้งออกไปจากชีวิตได้เลยเหมือนกัน หญิงสาวยิ้มพอใจกับทุกอย่างที่กำลังเป็นอยู่ในตอนนี้มาก

รัญชน์รวีกัดริมฝีปากล่างแน่น ใบหน้าซีดเผือด “แต่บางครั้งเขาก็แอบมาหาแม่ค่ะ พี่รู้มั้ยคะ...ว่ารัญชน์เคยกลับบ้านไปแล้วเห็นภาพของแม่ตัวเองกำลังมีอะไรกับนายเฟิร์สนั่น...รัญชน์เจ็บปวดแค่ไหน…แล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะแม่หลงรักเฟิร์สหัวปักหัวปำ” เสียงของเธอขาดหาย ไป สั่นสะท้านด้วยความขยะแขยงและความเจ็บปวดที่ฝังลึก ธีร์ธวัชเห็นภาพความทรมานที่เธอต้องเผชิญ มันเกินกว่าที่ใครจะรับไหว

ป้าบ! “ธีร์ ไม่น่ารักเลย” คนตัวเล็กตีแขนธีร์ไปที เธอผละตัวลงจากตักธีร์ “^^” ใหญ่สุดของ อัศวศิริธรากุล ไม่ใช่นายแต่เป็นนายหญิงสินะ

เสียงเกรี้ยวกราดของหญิงสาวนางหนึ่งที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งคฤหาสน์ ‘นุชวรา’ หญิงวัย 37 ปี ชี้นิ้วกราดไปยังบุคคลต้นเรื่อง ที่กำลังนั่งพับเพียบกับพื้น ก้มหน้าและกอดลูกทั้งสองเอาไว้ “คุณอย่าดูถูกธีรยาแบบนั้นนะ...กรการณ์สามีของธีรยาเป็นคนที่มีบุญคุณกับผม...ถ้าไม่มีเขาป่านนี้ ผมคงตายไปแล้ว...คุณควรจะรับฟังเรื่องทุกอย่าง และใจเย็นๆ ก่อนนะวรา”

กลางคืนในวันเดียวกัน ภายในห้องนอนนั้นเงียบสนิท ร่างบางนั่งเงียบๆ อยู่บนโซฟาปลายเตียง ระหว่างนั้นก็เปิดอะไรต่อมิอะไรดูเรื่อยเปื่อยจากไอแพดที่ธีร์ได้ซื้อเอาไว้ให้เผื่ออยากหาอะไรทำแก้เบื่อ และขณะเดียวกันเขาก็กำลังอาบน้ำอยู่ ไม่นานนักเขาก็เดินออกมา "อาบน้ำอีกรอบไหมพ ี่ ผมจะเปิดน้ำอุ่นให้" "ไม่ล่ะ ขี้เกียจเดินน่ะ" "ผมอุ้มได้นะครับ" ธีร์มองหน้าภรรยาแสนสวยที่กำลังเล่นไอแพดอยู่ด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ เธอเหลือบตาขึ้นมองนิดหน่อยและได้สบตากับเขา แต่ไม่ได้พูดอะไรกับเขา