ภรรยาสารวัตรเธียร์ の小説・ストーリー

เสียงเกรี้ยวกราดของหญิงสาวนางหนึ่งที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งคฤหาสน์ ‘นุชวรา’ หญิงวัย 37 ปี ชี้นิ้วกราดไปยังบุคคลต้นเรื่อง ที่กำลังนั่งพับเพียบกับพื้น ก้มหน้าและกอดลูกทั้งสองเอาไว้ “คุณอย่าดูถูกธีรยาแบบนั้นนะ...กรการณ์สามีของธีรยาเป็นคนที่มีบุญคุณกับผม...ถ้าไม่มีเขาป่านนี้ ผมคงตายไปแล้ว...คุณควรจะรับฟังเรื่องทุกอย่าง และใจเย็นๆ ก่อนนะวรา”

กลางคืนในวันเดียวกัน ภายในห้องนอนนั้นเงียบสนิท ร่างบางนั่งเงียบๆ อยู่บนโซฟาปลายเตียง ระหว่างนั้นก็เปิดอะไรต่อมิอะไรดูเรื่อยเปื่อยจากไอแพดที่ธีร์ได้ซื้อเอาไว้ให้เผื่ออยากหาอะไรทำแก้เบื่อ และขณะเดียวกันเขาก็กำลังอาบน้ำอยู่ ไม่นานนักเขาก็เดินออกมา "อาบน้ำอีกรอบไหมพ ี่ ผมจะเปิดน้ำอุ่นให้" "ไม่ล่ะ ขี้เกียจเดินน่ะ" "ผมอุ้มได้นะครับ" ธีร์มองหน้าภรรยาแสนสวยที่กำลังเล่นไอแพดอยู่ด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ เธอเหลือบตาขึ้นมองนิดหน่อยและได้สบตากับเขา แต่ไม่ได้พูดอะไรกับเขา

ช่อไม้พยายามเลี่ยงที่จะเจอหน้าคุณเธียรมาตลอดแม้ว่าจะคิดถึงมากแค่ไหนก็ตาม ใช้เวลาตั้งนานกว่าจะตัดใจเลิกรักอีกฝ่ายได้ วันนี้คุณแม่จะให้กลับไปยุ่งเกี่ยวด้วย ไม่เอาด้วยหรอก ไม่มีทาง! . . “น้าฝากน้องด้วยนะเธียร ช่วยสอนงานน้องหน่อย” อา..ให้ตายเถอะ โดนคุณแม่ลากมาจนได้ “ได้ค รับคุณน้า ผมจะสอนงานน้องให้เอง”

ลลิตาแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นกับสามี “แต่คุณบอกรักผมก่อนนะ” “คุณพิริยะ” หากภรรยาเริ่มเรียกชื่อจริง บอกให้รู้ว่าจะงอนแล้วนะ

พยาบาลคนเดิมชี้ไปยังที่นั่งพักรอคิวของคนไข้ หมอธีร์มองตามคำบอกก็พบหญิงสาวรูปร่างบอบบาง ผมยาวดำขลับถูกมัดดึงรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง เสื้อผ้าสีเรียบที่หล่อนสวมเขาเคยเห็นจนชินตา เพราะหล่อนคือภรรยาสาวของเขานั่นเอง "อั้ม"

และความเด็ดขาดของเธอในข้อนี้ ก็เป็นข้อสำคัญในหลาย ๆ ข้อที่ทำให้ท่านผู้นำตระกูลธิพัฒน์เดชะไพศาลอย่างเซบาสเตียนหลงรัก และคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่เลือกเธอมาเป็นเมียของเขาและแม่ของลูก จุ๊บ ~~ ท่านผู้นำเซบาสเตียน ลุกขึ้นมาจูบไปที่หน้าผากนวลเบา ๆ ของเธียร่าเมียอันเป็นท ี่รักของเขา ด้วยความรู้สึกรักและชื่นชมจากใจจนไม่สามารถจะสรรหาคำพูดมาบรรยายได้

เรือนเหลียนฮวา เรือนเหลียนฮวา คือเรือนของฮูหยินใหญ่คู่ชีวิตของนายท่านตระกูลหลี่ หลี่เหวินชิง มารดาของหลี่เหวินหลาง และเป็นมารดาบุญธรรมของไป๋ฟางเซียน ที่ตั้งชื่อเรือนว่าเรือนเหลียนฮวาเพราะตั้งตามชื่อและความชอบของเจ้าของเรือน เนื่องจากหลี่ฮูหยินชอบดอกเหลียนฮวา[1] เป็นการส่ว

จ้าวเทียนหลงแสร้งถามภรรยา “ลู่เอ๋อร์คือภรรยา สิ่งใดที่สามีเห็นควรว่าดีแล้ว ลู่เอ๋อร์ย่อมไร้ซึ่งคำถามเจ้าค่ะ”

“ไม่นะ..” “นับจากนี้ทุกคนที่นี่จะได้รับรู้ว่า นางสาวขวัญชีวา คือภรรยาของ นายธีโอ ธราดล แอนด์เดอร์สัน..” พูดจบเขาก็ยกร่างบางออกจากตักกว้างให้เธอยืนอย่างมั่นคงแล้วเขาก็ลุกขึ้น “แต่ชีวาไม่ยอมนะ”

สาธิมาคือชื่อของภรรยาในร่างของเซี่ยเสี่ยวหลานมาแทนที่และเติมเต็มความรักใส่ใจดูแลเขามาโดยตลอด ข้าจะขอทำดีชดใช้ความผิดที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมตายไป ด้วยการช่วยเหลือชาวบ้านเหมือนกับที่ภรรยาพาทำทุกอย่างและสนับสนุนนางทุกทาง ขอให้ผลบุญให้ส่งผลกับดวงวิณญาณเซี่ยเสี่ยวหลานต ัวจริงด้วยเถิด แม่ทัพหนุ่มคิดในใจขณะที่เดินตามภรรยาไปดูทุกอย่างในตึกนี้