ภรรยาสารวัตรเธียร์ นิยาย & เรื่องราว

ธีราร้องครางออกมา แล้วดันหน้าเค้าขึ้นมาสบตากับเธอ "ตอนนี้ธีเป็นเมียพี่เชนทร์แล้ว พี่เชนทร์ต้องรักเมียให้มากๆ นะคะ" ราเชนทร์จูบปากบางช่างพูดอีกครั้ง ทำไมถึงได้อ้อนเก่งขนาดนี้ นางพญาของผัว

เสียงหวานครวญเพลงออกมาเบาๆ แต่คำร้องก้องกังวานสะท้อนกระเบื้องกระทบผนังห้องน้ำดังออกมาถึงใจนรี เป็นเพลงเก่าที่หล่อนก็รู้จักเพราะเป็นเพลงของภาพยนตร์ไทยเรื่องหนึ่งซึ่งมีชื่อเรื่องเป็นชื่อเดียวกันกับชื่อเพลง นึกแปลกใจไม่น้อยที่ได้ยินเพลงนี้จากเธอคนนั้น ผู้น่าจะเป็น คุ ณเจ้านาย ช่างชวนให้นรีจินตนาการบุคลิกนิสัยของดารัณ ที่หล่อนทราบมาเพียงว่า เธอมีอาชีพเป็นนักประพันธ์นวนิยาย และอายุเท่ากันกับกานต์สิรี ซึ่งก็ไม่ได้อายุมากนัก “...อยากให้เธอ หวาน ใจ อยู่ ใกล้ พรอด รัก ร้อย เรียง ร่วมเคล้าเคียง ฉันและเธอ...”

คุณยายว่า พลางนึกชื่อผู้ชายคนเมื่อกี้ "ชื่ออะไรหรอคะ" "ชื่อ....อ้อ เขาบอกว่าชื่อธีร์" พร่วด!! คุณหญิงสำลักน้ำชาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปมองมารดาตาเขม็ง "อะไรนะ! ไอ้ธีร์หรอ!!"

ปฐวีตักอาหารใส่จานให้ภรรยาไม่ว่าเธอจะอยากทานอะไรเขาก็ตักให้ สองสามีภรรยาหันมองหน้ากันส่งยิ้มให้กันอย่างเป็นสุขใจ ปฐวีมีความเป็นผู้ใหญ่ อบอุ่น ดูแลเธอได้ เป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับเธอ "เอ่อ..หนูนิ๊กกี้จ๊ะ" "คะ" นิ๊กกี้เงยหน้าขึ้นมาจากจานอาหาร "เดือนหน้าพ่อก ับแม่ของหนูจะกลับมาไทยแล้วนะดีใจไหมจ๊ะ" "ดีใจมากค่ะคุณป้า พ่อกับแม่ติดต่อมาทางคุณป้าเหรอคะ"

กันทิราร้องไห้โฮออกมาอย่างสุดกลั้น ขณะที่หยงชางกอดอก มองดูภรรยาคู่ชีวิตที่เขาเคยรักมาตลอดสิบสามปี ใช่! เขาเคยรักนางแพศยานี่ แต่ตอนนี้เขาหมดรักเธอแล้ว ตั้งแต่รู้ชัดกับตา ว่ากันทิราสวมเขาให้กับเขา! และชายชู้ไม่ใช่ใครที่ไหนไกลเลย แต่กลับกลายเป็นณัฐเพื่อนรักของเขา เอง “เธอจะมีปัญญาที่ไหนมาซื้อของแพงๆ แบบนี้ให้ลูก หึๆ”

อาเดรียนพยักหน้า รับคำสัญญานั้นอย่างหนักแน่น เขากุมมือของโรซาเบลไว้ และพาเธอขึ้นไปยืนเคียงข้างกันที่แท่นพิธี ที่แถวหน้าสุด ท่านหญิงเธียร์รี่ แม่ของโรซาเบล ยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา ท่านยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตาแห่งความปิติยินดี ที่ได้เห็นลูกสาวคนเดีย วได้แต่งงานกับผู้ชายที่รักเธออย่างแท้จริง

อนุชาเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันจะไม่ปล่อยพวกแกไว้คอยดู…กรี๊ดด” ธัญญาเรศกรีดร้องด้วยความแค้นใจ ไม่ยอมมองหน้าของหลานชายเลย กระทั่งทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้พาตัวขึ้นรถไป นุดีสวมกอดสามีแน่นเพราะรับรู้ว่าเวลานี้เขาอ่อนแอเพียงใด