มาเฟีย Novels & Stories

ด้วยความที่.. แคนดี้ อกหักจาก ฟีเวอร์ อดีตคนรักเก่า ทำให้เธอกินย้อมใจไม่หยุดยั้งจนน้ำหนักพุ่งทะยาน อาชีพเก่าเป็นนางแบบ ปัจจุบันใช้เงินเก็บจนแทบเกลี้ยง จู่ๆ เธอไปงานแต่ง ทราย เพื่อนสาวคนสนิท ได้พบกับ โคล่า เพื่อนเก่าที่เคยแอบชอบเธอมานานหลายปี ทั้งคู่ไปดื่มสังสรรค์ และนั่นคือจุดเริ่มต้นเรื่องราวที่เปลี่ยนชีวิต ความหรรษาไม่จบแต่เพียงเท่านั้น เธอโดนคนรังแกบ่อยมากทั้งที่เป็นคนจิตใจดีมาตลอด โชคดีที่มีเขาคอยปกป้อง และมีคนแอบช่วยเหลือเธออย่างไม่คาดคิดด้วย..

พวกมึงไม่เข้าใจหรอก เด็กมันขี้อ้อนไง กูเห็นแล้วก็ใจบาง... ยอมถวายหัวเลยทีนี้

ข้อดีของการเป็นนายหญิงแห่ง west sands คือมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กินนอนอยู่สบายไม่ต้องทำงาน และที่สำคัญที่สุด เขาปกป้องเธอจากทุกสิ่ง... "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่ยังอยู่ตรงนี้ แพรจะปลอดภัย"

ยอมเสียความบริสุทธิ์เพื่อแลกกับเงิน และของมีค่าเกือบ 20 ล้านบาทกะว่าถึงฝั่งจะชิ่งหนี ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกผลักให้เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง "ว่าไงเมียจ๋า มาหาผัวถึงที่เลยเหรอ" 'ซวยแล้วไง...โอ๊ยยยยย!'

เรื่องราวความรักของมาเฟียน้อยลำดับที่ 3 ที่ดันไปตกหลุมรักหญิงสาวที่อายุมากกว่าและแต่งงานแล้ว เขาไม่สนว่ารอบข้างจะเป็นยังไง ขอเพียงเขาได้ครอบครองเธอเท่านั้น แม้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็ยอม

เพราะเผลอไปสะดุดเท้ามาเฟียตัวร้าย! ลูกไก่น้อยจึงต้องรับมือกับพ่อหนุ่มหื่นตัวพ่อ ที่จ้องคอยขย้ำเนื้อหวานๆ เป็นอาหารตลอดเวลา

เขาคือมาเฟียหนุ่มที่ไม่เคยรักใครและไม่อยากมีครอบครัวมาก่อนจนกระทั่งวันหนึ่งรู้จักกับหญิงสาวที่บังเอิญเจอและได้ช่วยเหลือเธอไว้ ข้อแลกเปลี่ยนคือยอมเป็นเมียอย่างลับๆ ของเขา แต่เมื่อได้ใกล้ชิดความรู้สึกก็เปลี่ยนใจออสตินทั้งรักทั้งลงจนถอนตัวไม่ขึ้น จากสถานะเมียลับๆ ก็อยากจะบอกทุกคนได้รู้ว่าเธอคนนี้คือผู้หญิงของของเขา

เพราะเสียคนรักจากการลอบทำร้ายของคู่อริเมื่อห้าปีก่อน มาร์คัสจึงไม่คิดจะรักใครอีก แต่เหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเมื่อมาเจอกับมิรันดาสาวน้อยที่เขาใช้เงินซื้อมาเพื่อให้เธอเลิกยุ่งกับน้องเขยของตนเอง ชายหนุ่มทั้งรักทั้งหลง แต่ก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบเดิมเกิดขึ้นอีก เขาจึงคิดจะวางมือและถอนตัวจากธุรกิจสีเทา แต่การจะลงจากหลังเสือนั้นมันยากกว่าที่คิดไว้ ในเมื่อมีคนที่จ้องจะกำจัดเขาให้สิ้นซาก

วิวาห์รอหย่า : เมื่อเธอกับลูกไม่สำคัญ เขาก็ควรปล่อยกันไปเสียที : : : : “เธอต้องเป็นตัวแทนของลลิษ” ทิวัตถ์บอกด้วยน้ำเสียงที่เข้มกว่าปกติ แต่สายตายังว่างเปล่าเหมือนเคย “โปรดตัวเล็กกว่าเธอ” ปรีดิทารู้สึกขมปร่าไปทั้งลำคอ แต่ก็พยายามแจกแจงให้คนตรงหน้าได้หวนคิดสักนิดว่า เธอกับผู้หญิงคนนั้นต่างกัน “ไม่ติด” ทิวัตถ์ยกไหล่สูง “เธอขาวกว่าโปรด” หญิงสาวยังพยายามอธิบาย “แต่ก่อนยังกระเดือกได้” คนใจร้ายเบ้ปากนิดๆ ตาจ้องปรีดิทาก่อนตอบ “โปรดไม่เหมือนเธอ” เธอยังย้ำพร้อมมองไปทั่วร่างกายของตัวเอง แล้วได้ยินคำย้ำกลับมาให้เจ็บสะท้าน “ก็ไม่เคยบอกว่าเหมือน ก็แค่ตัวแทนปะวะ” ประโยคท้ายถูกกล่าวออกไปด้วยเสียงหนัก เป็นการยืนยันสถานะอย่างชัดเจน แค่ตัวแทน

“เสียงเธอเพราะดีนะ เหมือนนักร้องอาชีพ” “นายก็เล่นดนตรีเก่งนะ เล่นเป็นทุกอย่างเลย” “เธอมาทำอะไรแถวนี้ เห็นมาทุกวัน?” “อ่อ…ฉันทำงานแถวนี้น่ะ เลยมาบ่อย ฉันขอมานั่งร้องเพลงด้วยได้มั้ย” เจลีนเอ่ยพรางยิ้มให้ชายหนุ่มชุดดำที่ใส่แมสสีดำสนิทปิดใบหน้า เอาจริงๆเธอไม่เคยเห็นหน้าตาของเขาด้วยซ้ำไป แต่กลับหลงรักเสียงเพลง เสียงร้องของเขา ชายหนุ่มลึกลับ เย็นชา คนนี้นั่งร้องเพลงเปิดหมวกที่หน้าคลับแห่งนึงเกือบทุกคืน และเจลีนก็มาที่นี่ทุกคืนเช่นกัน “ทำไมถึงทำเป็นไม่รู้จักลีนด้วยคีย์!” “ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นของเธอจะรักฝังใจหรือหน้าเหมือนฉันขนาดไหน แต่ฉันไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น! เลิกยุ่งกับฉันแล้วไปซะ!” เสียงแกร่งกร้าวของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของเธอแตกสลาย “นายไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ .. ฉันเฝ้ารอนายทุกวัน ฉันทำอะไรผิด …”