มาเฟีย Novels & Stories

คืนหนึ่ง…อลิชาช่วยชีวิตชายแปลกหน้า แต่ไม่รู้เลยว่าเขาจะเป็นทั้งผู้ที่ทำให้เธอหวั่นไหว และผู้ที่จะทำให้โลกเธอพังลงในที่สุด เฉิน หมิงคุน ชายที่ดูอบอุ่น ตั้งใจทำงาน และเข้าใจหัวใจเธอทุกอย่าง แท้จริงกลับเป็นฟันเฟืองของอำนาจมืดที่ฆ่าคนอย่างเลือดเย็น เขาทำลายความเป็นมนุษย์รวมถึงเพื่อนรักของเธอ ความรักที่เหมือนพรหมลิขิต กลับกลายเป็นบ่วงโซ่ของการหลอกลวง อลิชาต้องเลือกระหว่าง “หัวใจที่ผูกพัน” กับ “ความจริงที่โหดร้าย” และทางใดทางหนึ่ง…มันต้องมีคนที่เจ็บ

เพราะเสียคนรักจากการลอบทำร้ายของคู่อริเมื่อห้าปีก่อน มาร์คัสจึงไม่คิดจะรักใครอีก แต่เหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเมื่อมาเจอกับมิรันดาสาวน้อยที่เขาใช้เงินซื้อมาเพื่อให้เธอเลิกยุ่งกับน้องเขยของตนเอง ชายหนุ่มทั้งรักทั้งหลง แต่ก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบเดิมเกิดขึ้นอีก เขาจึงคิดจะวางมือและถอนตัวจากธุรกิจสีเทา แต่การจะลงจากหลังเสือนั้นมันยากกว่าที่คิดไว้ ในเมื่อมีคนที่จ้องจะกำจัดเขาให้สิ้นซาก

วิวาห์รอหย่า : เมื่อเธอกับลูกไม่สำคัญ เขาก็ควรปล่อยกันไปเสียที : : : : “เธอต้องเป็นตัวแทนของลลิษ” ทิวัตถ์บอกด้วยน้ำเสียงที่เข้มกว่าปกติ แต่สายตายังว่างเปล่าเหมือนเคย “โปรดตัวเล็กกว่าเธอ” ปรีดิทารู้สึกขมปร่าไปทั้งลำคอ แต่ก็พยายามแจกแจงให้คนตรงหน้าได้หวนคิดสักนิดว่า เธอกับผู้หญิงคนนั้นต่างกัน “ไม่ติด” ทิวัตถ์ยกไหล่สูง “เธอขาวกว่าโปรด” หญิงสาวยังพยายามอธิบาย “แต่ก่อนยังกระเดือกได้” คนใจร้ายเบ้ปากนิดๆ ตาจ้องปรีดิทาก่อนตอบ “โปรดไม่เหมือนเธอ” เธอยังย้ำพร้อมมองไปทั่วร่างกายของตัวเอง แล้วได้ยินคำย้ำกลับมาให้เจ็บสะท้าน “ก็ไม่เคยบอกว่าเหมือน ก็แค่ตัวแทนปะวะ” ประโยคท้ายถูกกล่าวออกไปด้วยเสียงหนัก เป็นการยืนยันสถานะอย่างชัดเจน แค่ตัวแทน

เขาเป็นผู้ชายเพรียบพร้อมไปหมดทุกเเละเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของประเทศ!!!ไม่มีใครกล้าล้ำเส้นเป็นอันขาด เพราะเขาโหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาเมาเฟีย เขาทั้งหล่อ! รวย! เถื่อน! เย็นชา! โหดสุดๆ เเต่ทว่า...เเต่งงานเเล้ว!!! เนื้อหาในเรื่องบางส่วน "ไปไหนมา โทรไปไม่รับอ่านไลน์ไม่ตอบ" ทันทีที่เจอหน้าฉันน้ำเสียงเรียบเย็นที่เปล่งออกจากริมฝีปากหนาจนคนที่ยืนฟังถึงกับขนลุกชัน ในสมองของฉันตอนนี้หาวิธีพูดยังไงก็ได้ที่ทำให้เขาใจเย็นที่สุด เห็นหน้าเขาก็รู้เเล้วว่าสุดจะทนกับคนอย่างฉันอ่า จะตอบยังไงดี ตอบเเบบเดิมก็เเล้วกันฉันเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมตอบคำถาม "กะก็ไปทำรายงานบ้านเพื่อนหนูไง" ฉันพยามคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุดเเล้วนะเเต่ทำไมมันยังสั่นอยู่ อย่างน้อยๆฉันต้องอ้างทำรายงานก่อนดีกว่าบอกว่าไปผับนิ นี่ฉันคิดดีเเล้วนะทุกคน "ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย ไป..ไหน..มา" เขาพูดเก็บอารมณ์เเบบสุดๆ เเละเน้นคำด้วยน้ำเสียงหนักๆใช่เขารู้เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ฉันเเอบหนีเที่ยว เเต่ก็พลาดอีกตามเคย...

'เขา'หลงรักเธอตั้งแต่แรกพบ อยากครอบครอง อยากดูแลและอยากปกป้อง เขาจึงตั้งใจผูกมัดเธอไว้ด้วยการแต่งงานปลอมๆ ในระยะเวลา 6เดือน ทว่าความเจ้าเล่ห์ของเขามีมากกว่าที่เธอคิดไว้ เขาใช้ทุกวิธีในการทำให้เธอตกเป็นของเขาทั้ง'กาย' และ 'ใจ' โดยเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นตรงสเปคของหญิงสาวคนนี้ตั้งแต่แรกพบแล้วเช่นกัน..... "เธอชื่ออะไร" เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "ฉะ..ฉันชื่อ ทิชา ค่ะ-//-" เธอตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เพราะเขาหล่อมากก เเถมยังเป็นสเปคของเธออีกด้วยย

"ก็แค่เมียเก่าหลอก.....อีกสักครั้งสองครั้งจะเป็นไรไป"

ความปรารถนารุนแรงที่มีเส้นบาง ๆ กั้นไว้ “ไหน ๆ พี่เคนก็คิดว่าเค้กง่าย เค้กมั่ว งั้นพี่ก็ไม่ต้องถนอมน้ำใจน้องสาวคนนี้อีกต่อไป เราจะตัดขาดคำว่าพี่น้อง เหลือแค่เรื่องเซ็กส์แค่เรื่องเดียวระหว่างเราสองคน!!” “แลกกับอะไร” “ถ้าพี่เคนต้องการ...แค่บอกตรง ๆ” “...” “จบเรื่องบนเตียงก็แยกย้ายกันไป ไม่มีสิทธิ์บังคับ” “อืม ตกลง”

ณิชานักศึกษาทุนปีสี่ซึ่งใกล้จะเรียนจบอีกในไม่กี่เดือน แต่ต้องเข้าไปพัวพันกับมาเฟียหนุ่มจอมโหดอย่างเจย์เดน เพราะความเข้าใจผิดเรื่องน้องสาวเขาที่สูญเสียลูกน้อยในครรภ์

เพราะความเข้าใจผิด ที่คิดว่าพี่วินนอกใจ ทำให้ฉันต้องเอาคืนโดยการไปซื้อผู้ชายมานอนด้วย แต่ใครจะไปคิดว่า... วันไนท์สแตนด์คืนเดียว กับ โฮสต์ตัวท้อปของคลับอาซูร่า กลายเป็นถูกหมายหัวจากหัวหน้าแก๊งยากูซ่า !!! ที่ตามมาเช็คบิลเรียกเก็บค่าบริการในราคาหฤโหด แบบที่ต้องจ่ายจนหมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว ********** ... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์..!! **********

สงครามที่ถูกก่อขึ้นด้วยความมิชอบ และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มันช่างเป็นอะไรที่น่าอึดอัด " เขา " คือมาเฟียผู้น่าเกรงขาม มีแต่คนยำเกรง กลับต้องเอาตัวเข้าแรก เพียงเพราะผู้หญิงคนนึง หากมีแค่เพียงความเอ็นดู ในสถานะ " น้องสาวกำมะลอ " ที่ผู้เป็นแม่ ได้ฝากฝังไว้ก่อนตายเท่านั้น ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้สิ่งที่เขากำลังพบพาน หรือเหตุการณ์นี้ เขาต้องเป็นผู้แก้ไขเล่าก็ สิ่งนี้... "คงไม่มีวันเกิดขึ้น!"