Novel & Cerita รักสามเส้า

“อย่าเสนอหน้าเข้ามาพื้นที่ส่วนตัวฉันอีกเป็นครั้งที่สอง” น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมที่ดังรอดไรฟันนั้นยังไม่น่ากลัวเท่ากับแววตาที่เหมือนราชสีห์กำลังอยากฉีกกระชากร่างของเหยื่อที่ไม่มีค่าตรงหน้า “หงส์เป็นห่วงนี่คะ ว๊าย!” แค่เอ่ยคำว่าเป็นห่วงแค่นี้ คนใจร้ายถึงกับผลักฉันล้มลงพื้นอีกครั้ง “เก็บความเป็นห่วงของเธอไว้ตรงนั้นแหละ ฉันไม่เคยอยากได้ไอ้ความเป็นห่วงจากผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้น” ‘คนไม่มีสิทธิ์ ต่อให้ดิ้นให้ตายยังไงมันก็ไม่มีสิทธิ์อยู่วันยันค่ำ จำใส่หัวสมองน้อยๆ ของเธอเอาไว้ไฉ่หง’

“พิชชา” มีแฟนอยู่หนึ่งคน เราสองคนรักกันมาก แล้วอีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันครบรอบ7ปีที่คบกัน ทุกคนอาจจะกลัวกับอาถรรพ์7ปีที่บอกว่าคู่รักคู่ไหนก็ต้องเลิกกันในปีที่7 แต่ฉันว่ามันไร้สาระ จนวันนึงฉันได้เจอเข้ากับตัวเอง คนที่บอกว่ารักฉันแต่กลับไปนอนอยู่กับคนอื่น ความไว้ใจและความเชื่อใจมันไม่มีอยู่จริง มันก็เป็นแค่เพียงลมปากของผู้ชายเห็นแก่ได้คนหนึ่ง ฉันร้องไห้จนป่วยไปพักใหญ่ จนตอนนี้ฉันกลับมายืนได้อีกครั้ง แล้วผู้ชายคนนั้นก็เข้ามาทำให้วันที่เลวร้ายของฉันกลับมาสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นมา พิชชา เชาวกรกุล (พิ้งค์) อายุ 25 ปี ความที่เธอไว้ใจ เลยไม่คิดเผื่อใจเอาไว้ว่าคนที่เธอรักและเพื่อนสมัยมหาลัยจะหักหลังกันแบบนี้ เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้เธอกลัวที่จะมีความรักใหม่ จึงคิดที่จะไม่เปิดใจให้ใครอีก

คำโปรย "2 ขีดหมายความว่าไงวะ" "ก็หมายความว่าเมียมึงท้องไงควาย" "นี่กูกำลังจะเป็นพ่อคน" "มึงจะดีใจเxี้ยอะไรก่อน ตอนนี้เมียมึงไปแล้ว" "ยินดีด้วยครับเพื่อนมึงได้เสียเมียไป 100% แล้ว" "ตอนมีไม่รักษามาเห็นค่าอะไรตอนนี้" พอ.และนอ.ถูกคลุมฝูงชนใหแต่งงานกัน โดยที่พอ.ไม่เต็มใจและหลังจากแต่งงานเขามีข้อตกลงกับนอ.ก็คือ 3 เดือนหย่า เพราะเขาได้ตกลงกับพ่อไว้ว่าจะแต่งงานกับเธอเพื่อตำแหน่งที่พ่อจะยกให้ โดยที่พ่อไม่รู้เลยว่าเขาได้ยื่นข้อเสนอให้กับเจ้าสาวของเขาแล้วและตลอดระยะเวลา 3 เดือนเขาก็จับนอ.กดทุกวันจนท้อง สุดท้ายนอ.เป็นฝ่ายจากไปเพราะแฟนเก่าของพอ.กลับมา " งั้นฉันขอถามอะไรคุณอย่าง ที่ผ่านมาคุณเคยรักฉันบ้างไหมคะ " "ไม่ฉันไม่เคยรักเธอ" " " งั้นเราก็หย่ากันเถอะค่ะ ฉันคืนอิสระใ

“ฉันต้องการหย่า ฉันไม่ต้องการทนกับคนสารเลวแบบคุณอีกต่อไป” “ได้ ถ้าเธอต้องการหย่า” “...” “ฉันก็จะหย่าให้ แต่ก่อนที่ลายเซ็นของฉันจะถูกเขียนลงบนใบหย่าบ้า ๆ นั่น ฉันขอ'เอา'เธอ ฉลองการหย่าระหว่างเราสองคนสักหน่อยก็แล้วกัน!”

“ซี้ด... อูยยย” ฉันร้องครางเพราะความเสียว ลุงแสงกดลิ้นไล้เลียรอบๆ วงป้านปทุมซึ่งเป็นฐานรองรับหัวนม แกตวัดลิ้นรวบรัดดูดเลียจนหัวนมของฉันปูดพอง น้ำนมไหลนองออกมาเปียกริมฝีปาก “อร๊าย... อ๊อย... ” สองมือของฉันจิกหัวล้านของลุงแสงเอาไว้แน่น เพราะว่าลีลาดูดนมของแกร้ายกาจเหลือเกิน มันทำให้ฉันเสียวมาก อั่กๆ ๆ ๆ แกกระซวดดูดนมสองข้างสลับไปมาอย่างลุ่มหลง วิธีดูดที่ลุงแสงกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันช่างเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันลิบลับกับตอนที่โดนลูกชายของฉันดูด ตอนลูกดูดนมมันให้ความรู้สึกจั๊กกะจี้บ้างในบางครั้ง แต่ไม่ใช่เสียวแบบที่โดนอยู่ในเวลานี้ เพราะตอนที่ลูกดูดนั้นมันเป็นความอบอุ่น...

ความรักของสองหนุ่มที่ขับเคี่ยวในเกมรัก เมื่อรักนั้นไม่ใช่รักธรรมดา พระเอก ไอยวุธ มองความรักด้วยสติ ความรอบคอบ ไม่เผลอไผลให้กับหญิงร้ายที่พยายามยั่วยวนเขา ผิดไปจากเพื่อนของเขา ที่คลำไม่เป็นหางก็ฟาดดะ ไอยวุธพบรักกับนางเอก ชฏาเดือน เป็นทนายความสาว เขาต้องทนุถนอมเธอ แต่ก็ต้องฝ่าฟันผู้หญิงร้ายที่ต้องการตัวเขา

เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ… ดาวขยับเข้ามายืนอยู่ภายใต้ฝักบัวสีเงินวาว เอื้อมมือเปิดก๊อกน้ำ เชิดใบหน้ารับสายน้ำเย็นฉีดพร่างลงมาจากฝักบัว แม้น้ำจะเย็นเยียบ แต่ดาวกลับรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด จนต้องเอามือลูบไล้สองเต้าอวบใหญ่ของตัวเองที่ตื่นตัวขึ้นมาง่ายดาย เพียงแค่โดนมือสัมผัสเบาๆ ทำเอาปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า น่าแปลกว่าทำไมจึงรู้สึกเสียวซ่านและมีความต้องการทางเพศมากมายขนาดนี้ รู้สึกว่ารูสวาทอยากโดนสอดใส่เสียดสี “อ๊า… ซี้ดดดด… ” ดาวเผลอร้องคราง… หลังจากจับสบู่ขัดถูไปทั่วเรือนร่าง ก่อนที่สบู่ก้อนแข็งจะมาหยุดอยู่ตรงซอกขา รูดผ่านสองกลีบอวบอูมไปมาด้วยอารมณ์ที่พาไป ยิ่งไล้ลูบยิ่งขยับก็ยิ่งเสียวซ่าน ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนมีความต้องการมากจนกลีบสวาทเยิ้มฉ่ำน้ำเดิน น้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกมาอ

หลิงอี้หรานถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสามปีเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่คร่าชีวิตคู่หมั้นของอีจินลี่ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในเมืองเฉิน เมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวจากคุก อี้จิ่นหลีเกิดสนใจเธอขึ้นมาด้วยเหตุผลใดบางอย่าง เธอคุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนขอร้องเขา “อี้จิ่นหลีปล่อยฉันไปได้ไหม?” เขาแสยะยิ้มและพูดว่า “น้องสาว ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” ว่ากันว่าอี้จิ่นหลีไม่แยแสหรือสนใจใครสักคนและทุกๆคน แต่ด้วยบางเหตุผลเขาทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อเอาใจคนงานสาวสุขาภิบาลผู้ซึ่งอยู่ในคุกตลอดสามปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามความจริงจากอุบัติเหตุในปีนั้นได้ปล้นความรักทั้งหมดของเธอที่มีให้กับเขาแล้วเธอก็วิ่งหนีไป หลายปีต่อมา เขาขอร้องเธอขณะที่อยู่บนพื้น “อี้หราน ตราบใดที่เธอกลับมาอยู่เคียงข้างฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ

นางหลงรักองครักษ์ข้างกาย ร้องขอบิดาจนได้หมั้นหมายกัน ไม่สนว่าเขาไม่ได้มีใจให้นาง นางถูกคนร้ายจับตัวไป พยายามร้องเรียกให้เขาช่วย แต่เขาไม่หันมามองนางเลยสักนิด สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จ้าวฉู่หรันน้องสาวต่างมารดาของนาง " ข้าหายไปเจ้าไม่สนใจตามหา แต่ไปดูแลฉู่หรัน ตกลงเจ้าเป็นองครักษ์ของข้าหรือของนางกันแน่" " หวังจื่อเย่ ในเมื่อเจ้าอยากดูแลฉู่หรันมากขนาดนั้น งั้นข้ายกเจ้าให้นาง ไม่ใช่แค่ฐานะองครักษ์แต่รวมถึงฐานะคู่หมั้นด้วย" ผ้าม่านเปิดออกพร้อมชายชุดดำที่คลุมหน้าเห็นแต่ลูกตา นางยกเท้าจะถีบ เขาจับเท้านางไว้เข้ามาประชิดตัว เอ๊ะ ทำไมคุ้นๆ " เจ้า ไอ้โจรบ้ากาม" " ข้าเอง" " เจ้าจะพาข้าไปไหน" " รังของเรา" " รัง รังโจรหน่ะรึ" ฮ่าวหยูยิ้มแป้นพยักหน้าหงึกหงัก

“เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนถือว่าเป็นอุบัติเหตุ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่ฉันทำไปเมื่อคืนเพราะฉันคิดว่าเธอคือไอริคนที่ฉันรัก ถ้ารู้ว่าเป็นเธอฉันคงไม่ทำ”