Naku, madalas ko siyang banggitin kapag nagkakape kami ng mga kaibigan at napapagusapan ang mga Rizal trivia: wala sa mga kapatid ni José Rizal ang naging doktor — siya lang ang may titulong iyon sa pamilya. Mahalaga ito dahil kadalasan may pagkagulo sa isip ng marami na may iba pang naging medical practitioner sa magkakapatid, pero sa totoo, si José ang nag-aral ng medisina sa Universidad Central de Madrid at Universidad de París at siya rin ang tumigil na praktis bilang doktor, habang ang mga kapatid niya ay nagkaroon ng ibang mga papel sa buhay at sa paglilingkod sa pamilya at sa bayan.
Kung babasahin ang kanilang mga kwento, makikita mong ang pamilya Rizal ay puno ng taong may kanya-kanyang tungkulin: sina Saturnina at Narcisa ay kilala sa pagiging tagapangalaga ng bahay at tagapangalaga ng mga alaala ni José, si Paciano naman ang naging matinding impluwensya at mentor na sumuporta sa masigasig na pag-aaral at sa pakikibaka ni José, at ang iba pa nilang kapatid tulad nina Olympia, Lucia, Maria, Concepcion, Josefa, Trinidad, at Soledad ay nagtrabaho sa mga tradisyonal na papel para sa panahong iyon. Ang mga kababaihang iyon, lalo na, nahadlangan ng limitadong akses sa edukasyong medikal noong 1800s sa Pilipinas kaya natural lang na hindi sila nagkaroon ng pagkakataong maging doktor.
Bilang taong mahilig sa kasaysayan, nakakaantig na isipin na kahit hindi naging doktor ang ibang kapatid, malaki ang naiambag nila sa buhay at gawa ni José. Sila ang nag-ingat ng mga sulat, larawan, at kuwento — mga bagay na tumulong sa atin ngayon para mas maintindihan ang pagkatao ni Rizal. Kaya kapag tinatanong kung sino ang kapatid ni Rizal na naging doktor, mabilis ang sagot kong: wala — si José Rizal mismo ang nag-iisang doktor sa pamilya, at ang kanyang mga kapatid naman ang naging tahimik ngunit makabuluhang tagasuporta ng kanyang misyon at legasiya.