Novel & Cerita อัศจรรย์

AMIRA HINDI KO magawang maialis ang mata sa lalaking matikas na nakaupo sa matikas din na kabayo. Para syang modelo sa isang sikat na magazine. Ang matipuno nyang hubad na katawan na namumutok sa muscles ay nangingislap sa sinag ng papalubog na araw. Sinasayaw pa ng hangin ang kanyang buhok. Para syang isang magandang tanawin na kay sarap pagmasdan. Sayang nga lang at wala akong dalamg camera.

He makes me bring out the energy I didn’t know I had in me. I’m fully naked, while he’s still in his clothes. So I reached for the hem of his shirt and pulled it out of him. His perfect body welcomed me. I traced the muscles on his chest, which I know was a product of discipline and work out. Pababa iyong kamay ko hanggang sa umabot iyon sa tiyan niya, kung saan kita ang abs na alam kong pinaghihirapan niyang i-maintain. It wasn’t the kind of abs that are gross to look at. Sakto lang iyon para sa akin.

Kinaladkad ko na papalayo sa lugar si Axcel na naging OA dahil sa pag-hampas ko. Simula ng araw na iyon lagi ko na ito nakikita, minsan sa loob ng classroom malapit sa bintana tapos minsan naman sa library o di kaya sa corridor. Dati mag-isa lang ito, pero ngayon kasama na nito 'yon kambal na maiingay. Si Arriva na isang wizzard na medyo mabait at si Arsella na bagamat maganda matabil naman ang dila, bukod pa doon mukha pa ito mangkukulam kung tawagin sa mundo ng mga tao dahil sa itsura nito laging naka-itim. Kung sa bagay witch kasi ito. Nakakatawa nga isipin na totoo kambal ang mga ito pero mag-kaibang magkaiba ng mukha at pag-uugali, pati na rin sa pananamit.

"Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa atin. Pero kailangan ko siyang sundin dahil kapag hindi ko siya sinunod ay kayo naman ang mapapahamak. Ayokong mapahamak kayo nang dahil sa akin." Hindi niya alam kung anong panganib ang kakaharapin nila sa gagawing pag-akyat sa bundok ng Biringan. Balita kasi na ang sino mang tao na umaakyat sa bundok ng Biringan ay hindi na nakakabalik pang muli. Matulad din kaya sila sa mga taong nagtangkang umakyat sa misteryosong bundok na iyon na hindi na nakabalik pang muli? At ano nga ba ang mas mapanganib sa kanila? Ang mga engkanto sa bundok ng Biringan o ang mga taong katulad ni Mr. Ricafort na halang ang kaluluwa at gagawin ang lahat makita lamang ang hin

pasaring na sabi ni Afsheen. H-hello p-po! Magandang tanghali sa inyong lahat, nice meeting you po. Lumapit ako sa kanila para magmano. Tumayo si Axel at ibinigay sa akin ang isang pumpon ng bulaklak. Tinanggap ko ito para hindi siya mapahiya. At higit sa lahat ayoko rin na matawag na bastos. Si baklitang Arex naman ay pangiti-ngiti lang na nakaupo.

Bumangon na ako at maingat akong bumalik sa lumang bahay sa burol. Ngayon, ano ang ibig ipakahulugan ni Genevieve sa LETICIA na sinabi niya. Tinanggal ko ang relo na ibinigay sa akin ni Daiki at maayos kong pinatayo sa sahig. “Kie, I need a keyboard,” sabi ko sa relo. Napagalaman kong ‘Kie’ ang pangalan ng Artificial Intelligence na naka-install sa relo noong nakaraang linggp lang. Agad namang lumabas ang kasing nipis ng buhok na keyboard mula sa relo at na may kasamang hologram screen. Isang malaking tulong sa akin ang relo na ito.

Gaya ng babae, nagliliwanag rin ang kwintas na hawak niya. "My name is Aqua, the Goddess of water. Please, treasure her until you succeed. Pag-utusan mo siya nang nararapat, tratuhin ng maayos at ituring mong kadugtong ng iyong buhay. When that day comes, they will help you and repay all the kindness you gave to them. Trust me, her child. "

alive. ***

Nagmano si sir Rommel sa kaniya. "I'm Rommel Orezo po. Asawa ni Gracia." Nanlaki ang mga mata ni t'yang habang nililipat ang tingin sa 'min ni sir Rommel. "A-ASAWA?!" tanong niya. Halos mabingi kami sa lakas ng boses niya sa tanong na 'yon.

Aish! /////////