อุ้มรักเจ้านายใจร้าย Novels & Stories

เจ้านั่น “เขาชื่ออาชว์ค่ะ” “จะชื่ออะไร ฉันไม่สนใจหรอก แค่อย่ามายุ่งกับเธอก็พอ” ประโยคนั้นทำให้พนิตนันท์หันขวับมามองหน้าคนพูด...ไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร “คืนนั้นมันจะเกิดขึ้นได้ยังไงก็ช่างเถอะ แต่ความจริงมันมีอยู่ว่า เธอ...เป็นเมียฉัน และฉันก็ไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนมาย ุ่งกับผู้หญิงของตัวเอง”

เข้มจึงสบตากับพี่ดำ พี่ดำที่แสนจะรู้งานจึงยกจานแหนมเนืองไปวางไว้ตรงหน้าของอรพลางลอบมองหน้าเจ้านายว่าใกล้ถึงจุดระเบิดหรือยัง สีหน้ายังดีอยู่ คงเพราะฝนสาวน้อยคนนี้นี่เองที่ทำให้เจ้านายเขาอารมณ์ดี พี่ดำรู้ดีว่าเข้มนั้นปกติแล้วเขาเป็นคนขี้หงุดหงิดมาก ไม่ชอบให้ใครมาเซ้า

�รงแรมใหญ่โตได้ ‘บ้าบอ! หล่อรวย เพอร์เฟคขนาดนี้หาที่ไหนได้อีกเนี่ย เอ้อ! แต่ก็หาได้ที่บริษัทเรานี่หว่า’ เธอหันไปมองหน้าเจ้านายหนุ่มแทนคำตอบ ใช่! เจ้านายเธอมีครบทุกอย่างที่ว่ามา แล้วก็ไม่ใช่แค่เจ้านาย พี่ชายเจ้านายก็ดูดีไม่แพ้กัน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะผู้ชายใกล้ตัวคือข องต้องห้ามสำหรับเธอ ส่วนผู้ชายไกลตัวคนนี้…กรี๊ดได้

“ฉันชอบเอวามากนะ “ คำหวานตรงไปตรงมา แม้มันอาจจะตีความว่า ถ้าอยากได้ จะพูดอะไรก็ได้ แต่เพราะคนตรงหน้า คือ นายเสือ ผู้ชายที่คุมลูกน้อง มากมาย มีผู้หญิงในแคมป์หลายคน ที่พร้อมจะเดินเข้าหานาย แต่นายก็ไล่ตะเพิดออกไปทุกครั้ง

ร่างหนาเอ่ยเพ้ออีกครั้งแล้วนิ่งหลับไป "ผมไม่เข้าใจทำไมนายจะต้องทำร้ายหัวใจตัวเองด้วย รักเขามากแต่ไม่แสดงออก"มิคเอ่ยทิ้งท้ายพร้อมกับส่ายหน้าให้เจ้านาย

“ให้ตายเถอะนุนีติ์ อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ มันไม่ดีต่อตัวเธอเลยนะ ฉันไม่อยากรังแกคนป่วย เดี๋ยวจะกล่าวหาว่าฉันใจร้ายอีก” “จริงนี่คะ เจ้านายเป็นหมาป่าหน้ายักษ์ที่ร้ายกาจที่สุดตั้งแต่ฉันเจอมา” “ถึงฉันจะใจร้าย แต่เธอก็ชอบไม่ใช่เหรอ”

ดอมพยักหน้ารับคำทั้งที่ตัวเองก็ยังสับสนไปหมด ขนาดตัวเขาเองเป็นแค่น้องยังรู้สึกเสียใจที่ถูกเจ้านายหลอก แล้วพี่สาวของเขาจะเสียใจแค่ไหน วันนี้ดอมกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากกลับบ้าน เกิดมาเขาก็ไม่เคยโกหกพี่สาวเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขาลองคิดดู เจ้านายก็ดูรักพี่สาวเขาจร ิง ๆ และการที่พี่ของเขาจะได้เป็นภรรยาของเจ้าของอู่ถึงแม้จะเป็นแค่ลูกบุญธรรม มันก็คงดีกว่าการที่ต้องเหนื่อยขายข้าวแกงแบบนี้แน่ ๆ

จอมขวัญย่ำเท้าพลันชะงัก แสงใต้ตีนสะท้อนแดดแวววาว เธอก้มลงหยิบมีดพับขนาดครึ่งฝ่ามือ ดีดคมมีดออก เรียวแหลมแปลกตา “Kill or Be Killed” ตัวอักษรสีดำตัดสีเงินสลักบนคมมีด ไม่รู้ทำไม… เธอกลับเห็นใบหน้าผู้กองซ้อนอยู่บนคมมีดนั้น ชีพจรเธอเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว พับมีดเก็บใส่กระเป๋า โยนความรู้สึกวูบไหวยามเขาชะโงกเหนือร่างเมื่อครู่ทิ้งไป

ไอ้มีนมันบอกด้วยน้ำเสียงดีใจ เชี่ยได้ยินว่าเจ้านายรักเจ้านายหลง ผมก็ขนลุกทั้งตัวแล้ว “เจ้านายรัก เจ้านายหลงเลยเหรอ ไม่เอาหรอก” ผมเอ่ยบอก “ดีกว่าเจ้านายเกลียดนะพี่ แค่นี้ก่อนนะ ผมต้องไปทำการบ้านแล้ว”

"น่าสงสารเธอเนาะ รักเจ้านายเรามาก แต่เจ้านายเราใจร้ายมาก เล่นกับความรู้สึกของคนได้เลวทรามที่สุด" "เฮ้อ จะทำไงได้ล่ะวะ! เราเป็นแค่ขี้ข้า ได้แต่มองการกระทำของเจ้านายนั่นแหละ ไปๆ รีบเอากระเป๋าไปเก็บเหอะ อย่าใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย"