นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ Novels & Stories

“ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้ ‘หัวใจไม่รักดี’ ดวงนี้เลิกรักพี่ได้เสียทีต่างหาก” หญิงสาวสบตาเขาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ก่อนที่จะเผยอปากรับรางวัลแสนหวานที่เขามอบให้อย่างดูดดื่ม จบบริบูรณ์

กล่าวพร้อมส่ายหน้าอย่างระอานัก รัชทายาทอู๋หย่งอี้ที่เจอสาวงามที่ถูกใจเมื่อไหร่มักจะเจอรักแท้เสมอ "แต่ครั้งนี้ข้าจริงจังนะ นางจะต้องเป็นไท่จื่อเฟยของข้า" เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังนัก "เฮ้อ! คราวนี้ใครคือผู้โชคร้ายคนนั้นกัน" "หยางหรง ข้ารักนางจริงๆ นะ นางคือสตรีที่ข้าตามหามา ตลอด"

นางร้ายผู้นี้ มิขอหลงรักพระเอก จบบริบูรณ์

“ข้าอายตรงที่ข้ารักท่านนั่นแหละ” หัวใจของเขาพองโตจนคับอกเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากของนางเต็มสองหู ถึงแม้จะอู้อี้ไปบ้าง “โธ่เอ๋ยสาวน้อยของข้า ไม่ต้องอายข้าหรอก ให้ข้าได้เห็นหน้าเจ้าให้ชื่นใจหน่อยเถิดนะ”

"แต่ที่ฉันทำไปทั้งหมดเพราะฉันรักนายจริง ๆ นะราเชนทร์ นายต้องเลือกฉันสิไม่ใช่ไปคบกับมัน ฉันเองก็รักนายเหมือนกันนะ" "ขอโทษนะเสียงเพลง ฉันรักเธอไม่ได้จริง ๆ เพราะคนที่ฉันรักมีแต่มิลานคนเดียว" "ฮึก ทำไมนายใจร้ายกับฉันอย่างนี้"

“ ไม่รู้แหละ เมื่อกี้ยังเรียกพี่ว่าที่รักอยู่เลย งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะครับที่รัก “ เสียงทุ้มละมุนเอื้อนเอ่ยพร้อมกับดวงตาแพรวพราวมองมายังหญิงสาว สะกดให้คนฟังนิ่งไป เมื่อหายเขินจึงร้องพึมพำตามหลังเขา “ บ้า คนอะไรไม่รู้ขยันทำให้ชอบจัง “

“ร้ายก็รักรักที่สุด ร้ายเพราะเจ้ารักข้า ทำเพื่อข้าจะไม่รักได้อย่างไรในเมื่อใจข้ามีเพียงเจ้าคนเดียว ถึงเจ้าไม่ทำแบบนี้ข้าก้จะรักเจ้าคนเดียวทำเพื่อเจ้าคนเดียวแต่เมื่อรู้ว่าเจ้าทำเพื่อข้่าเพียงนี้ จะไม่ให้รักได้อย่างไร”

“ แต่ครั้งนี้ผมไม่อายแล้ว และผมอยากบอกคุณว่า จากนี้ไปตลอดชีวิตของผม คุณจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่จะได้อยู่ในอ้อมอกของผม ของผู้ชายคนนี้ ...ผมรักคุณครับ คุณจะเป็นรักแรกและเป็นรักเดียวในหัวใจของผมตลอดไป ได้ยินไหมยอดรัก สิ่งที่ผมอย่างบอกคุณมาตลอด...ผมรักคุณนะครับขวัญฟ้า…” ราวกับน้ำทิพย์ชโลมหัวใจให้ชุ่มชื่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ความเจ็บปวดทั้งหมดในร่างกายหายราวกับปลิดทิ้ง เพียงคำว่า..รัก..คำเดียว หากอานุภาพแห่งความหมายนั้นช่างแสนมากมายนัก

คำที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากผู้ชายคนนี้ โรซาเบลเงยหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจของเธอพองโตจนแทบระเบิดออกมาด้วยความสุข รอยยิ้มที่กว้างที่สุดและจริงใจที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "ฉันก็รักคุณค่ะ อาเดรียน" เธอบอกรักเขาเหมือนกัน

ฉันถามพลางกุมมือหนาไว้แน่น "ครับ หลายอย่างน่ะ...เธอจ๋าครับ เธอจ๋าบอกรักผมหน่อยได้ไหม" "เค้ารักอันหลง เค้ารักอันหลงมาก ๆ รักอาคเนย์ที่สุด หัวใจของเนตราพัชร์มีหยาง อันหลงอยู่เต็มหัวใจแล้ว ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็จะรักอันหลง! ถึงเราจะเคยทะเลาะกันแต่สุดท้ายมันก็ผ่านมาด้วยดี...อ ยากเริ่มต้นใหม่ดี ๆ กับอันหลงนะ" ต่อให้ไม่ขอฉันก็พร้อมจะบอกให้เขารู้เสมอ