นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ Novels & Stories

วันที่กำลังจะไปออกทริปฉลองเรียนจบที่ทิเบต อยู่ดี ๆ แฟนสาวของผมก็ขาดการติดต่อ ขณะผมกำลังรออยู่ที่สนามบินด้วยความร้อนใจ รูมเมตก็ส่งข้อความที่มีความหมายแฝงบางอย่างมาให้ "หลินโจว นายใจเย็น ๆ ก่อนนะเว้ย รับรองว่ามีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่แน่" ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าเหตุผลที่จี้โหรวมาสาย คงเพราะกำลังแต่งตัวจัดเต็มอยู่แน่ ๆ เพราะเธอเคยบอกไว้ว่า เรียนจบเมื่อไหร่เธอจะสวมชุดเจ้าสาวแต่งงานกับผม จนกระทั่งหัวหน้าห้องส่งรูปภาพการ์ดแต่งงานพร้อมข้อความที่เขียนอยู่บนนั้นเข้ามาในกรุ๊ปไลน์ @ทุกคน : "ขอขอบคุณอาจารย์และเพื่อน ๆ ทุกท่านที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในงานหมั้นของจี้โหรวกับฉู่เสวียนนะครับ! รักมาราธอนสามปี ในที่สุดก็ถึงฝั่งฝันสักที!" มีคนระดมกดไลก์รูปการ์ดแต่งงานใบนั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อนร่วมชั้นต่า

เขายื่นโทรศัพท์ให้เธอแล้วเธอก็มองลงไปที่หน้าจอ ในนั้นเป็นรูปของผู้หญิงน่ารักคนหนึ่งที่มีดวงตากลมโตเป็นประกาย ผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้ม และรอยยิ้มทะเล้นที่ทำให้โลกทั้งใบสดใสขึ้นมาทันที “ค่ะ” “นี่คือผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจ” เขาพูดน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอชื่อจื่อหา น ผมรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมาทั้งชีวิต ซึ่งมันก็เกือบจะจริง เพราะเธอเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวผม ผมรักเธอมาตลอด และอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอ”

ตาของเขามีแต่เพียงภาพของฉันที่สะท้อนอยู่ในนั้น ก็เหมือนดวงใจของเขาที่มีแค่ฉันอยู่ในนั้นด้วยเหมือนกัน ฉันเองก็จะขอรักผู้ชายคนนี้ไปตราบนานนิรันดร์ ขอบคุณที่เขามอบแต่สิ่งดีๆให้ฉัน เขาเป็นความสุขและของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน จากนี้ไปเราจะมีกันและกันไปตราบนานเท ่านาน เวียงพิงค์❤️เจ้าสัว

“ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้ ‘หัวใจไม่รักดี’ ดวงนี้เลิกรักพี่ได้เสียทีต่างหาก” หญิงสาวสบตาเขาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ก่อนที่จะเผยอปากรับรางวัลแสนหวานที่เขามอบให้อย่างดูดดื่ม จบบริบูรณ์

กล่าวพร้อมส่ายหน้าอย่างระอานัก รัชทายาทอู๋หย่งอี้ที่เจอสาวงามที่ถูกใจเมื่อไหร่มักจะเจอรักแท้เสมอ "แต่ครั้งนี้ข้าจริงจังนะ นางจะต้องเป็นไท่จื่อเฟยของข้า" เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังนัก "เฮ้อ! คราวนี้ใครคือผู้โชคร้ายคนนั้นกัน" "หยางหรง ข้ารักนางจริงๆ นะ นางคือสตรีที่ข้าตามหามา ตลอด"

นางร้ายผู้นี้ มิขอหลงรักพระเอก จบบริบูรณ์

“ข้าอายตรงที่ข้ารักท่านนั่นแหละ” หัวใจของเขาพองโตจนคับอกเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากของนางเต็มสองหู ถึงแม้จะอู้อี้ไปบ้าง “โธ่เอ๋ยสาวน้อยของข้า ไม่ต้องอายข้าหรอก ให้ข้าได้เห็นหน้าเจ้าให้ชื่นใจหน่อยเถิดนะ”

"แต่ที่ฉันทำไปทั้งหมดเพราะฉันรักนายจริง ๆ นะราเชนทร์ นายต้องเลือกฉันสิไม่ใช่ไปคบกับมัน ฉันเองก็รักนายเหมือนกันนะ" "ขอโทษนะเสียงเพลง ฉันรักเธอไม่ได้จริง ๆ เพราะคนที่ฉันรักมีแต่มิลานคนเดียว" "ฮึก ทำไมนายใจร้ายกับฉันอย่างนี้"

“ ไม่รู้แหละ เมื่อกี้ยังเรียกพี่ว่าที่รักอยู่เลย งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะครับที่รัก “ เสียงทุ้มละมุนเอื้อนเอ่ยพร้อมกับดวงตาแพรวพราวมองมายังหญิงสาว สะกดให้คนฟังนิ่งไป เมื่อหายเขินจึงร้องพึมพำตามหลังเขา “ บ้า คนอะไรไม่รู้ขยันทำให้ชอบจัง “

“ร้ายก็รักรักที่สุด ร้ายเพราะเจ้ารักข้า ทำเพื่อข้าจะไม่รักได้อย่างไรในเมื่อใจข้ามีเพียงเจ้าคนเดียว ถึงเจ้าไม่ทำแบบนี้ข้าก้จะรักเจ้าคนเดียวทำเพื่อเจ้าคนเดียวแต่เมื่อรู้ว่าเจ้าทำเพื่อข้่าเพียงนี้ จะไม่ให้รักได้อย่างไร”