หัวใจในลมหนาว Novels & Stories

สายลมในต้นฤดูหนาวช่างเหน็บหนาวเสียเหลือเกิน หนาวจนรู้สึกราวกับว่ามันเป็นพุ่มไม้หนามที่พันรอบหัวใจบอบช้ำของเธอ ทั้งยังทำให้ความเจ็บปวดที่มีอยู่เดิมยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก เมเดลีนเอื้อมมืออันสั่นเทาไปรับการ์ดที่เคนยื่นให้ เมื่อถือมันไว้ในมือ เธอรู้สึกราวกับว่ากำลังสัมผั สถึงปลายนิ้วเย็น ๆ ของเจเรมี่อยู่

ขณะมองประตูที่ปิดสนิทท่ามกลางสายลมหนาว ลั่วชิงยวนมิเคยรู้สึกว่า เหมันตฤดูจะหนาวเหน็บถึงเพียงนี้ หนาวไปถึงขั้วหัวใจ “แค่กแค่กแค่กแค่ก...” เมื่อต้องตากลมหนาวมามาก ลั่วชิงยวนก็ไออีกครั้ง

แม้จะเป็นคำพูดประชด แต่หัวใจของทั้งคู่กลับรับรู้ถึงความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนั้น ทั้งความเจ็บปวดที่ยังค้างอยู่ และความรักที่ยังไม่เคยจางหาย “ไม่เป็นไร… นายจะโกรธฉันก็ได้ นายจะเกลียดฉันก็ได้ ขอแค่ให้นายอยู่ใกล้ ๆ ฉันก็พอ... อาร์ต...” ธามหลับตาลงช้า ๆ แล้วก็ ผล็อยหลับไป

กา เพื่อดูแปลงกุหลาบและพระอาทิตย์ตกดิน ตาคู่สวยมองพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังทอดตัวลงหาเส้นขอบฟ้า พร้อมกับปล่อยความคิดของตัวเองให้ล่องลอยไป ลมหนาวเริ่มพัดพรายมากระทบกาย แต่ยามนี้หัวใจเธอกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่น และมันก็อุ่นยิ่งขึ้นเมื่อมีอ้อมกอดของคนที่รักโอบล้อมเข้า มา

ไม่มีใครต้องมีสีหน้าเศร้าสร้อยอีกต่อไป ลมหนาวทำให้คนใกล้ชิดกัน หล่อหลอมหัวใจให้อบอุ่น ฟูจินกับจินเฉิงเจินนั่งอยู่ที่เนินหญ้าเขียวขจี มองสายลมที่หยอกล้อกับต้นหญ้าให้ไหวเอน หัวใจมีรักมั่น เช่นไรจึงเรียกว่าไร้หัวใจ จบบริบูรณ์ ขอได้รับคำขอบคุณจันทร์ส่องแสง

ี่ทำให้หัวใจที่แตกสลายเป็นเสี่ยง ๆของเขาได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ลมหนาวยังโสด และเด็กคนนั้นเป็นเด็กกำพร้าที่ลมหนาวรับอุปการะ นี่เขาเข้าใจผิดไปเองจนเกือบจะถอดใจ และเกือบจะเสียโอกาสที่จะง้อขอคืนดีกับลมหนาวไปเสียแล้ว ในเมื่อเขารู้ความแล้ว เขาก็ต้องพยายามทุกวิถีทาง เพื่อ ให้คนที่เขาเคยทำให้เสียความรู้สึกเพราะเขาไปครั้งหนึ่ง ยอมยกโทษและให้อภัยอภัยเขาให้ได้ “ร้านขนมลมหนาวสวัสดีครับ/ค่ะ”

และภายในห้องเล็ก ๆ นั้นอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความรัก กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผิวพวกเขาผสมผสานกับเสียงลมหายใจที่แผ่วเบา สร้างความรู้สึกอบอุ่นที่ไม่อาจลืมเลือน แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ทาบทับร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ สร้างภาพที่งดงามราวกับภาพวาด ความรักของพวกเ ขาเบ่งบานในค่ำคืนนั้น เหมือนดอกไม้ที่รอคอยฤดูกาลแห่งความรักมาเนิ่นนาน

ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำตัว พร้อมส่งมือให้หญิงสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูเป็นมิตร “หนูชื่อน้ำหนาวค่ะ บริหารปีหนึ่งค่ะยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่ดาต้า” หญิงสาวยื่นมือไปจับมือเชคแฮนด์กับดาต้าอย่างงง ๆ แต่สุดท้ายก็ยิ้มตอบเขา ก่อนจะถูกเพื่อนนมโตของเธอตัดรำคาญอีกฝ่ายด้วยการลากออกไปจ ากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

สายตาคมมองไปยังหน้าต่างที่ยามนี้มีหิมะโปรยปรายและสายลมหนาวพัดจนม่านพลิ้วไหวไปตามลม คนร่ำสุรามิได้รู้สึกหนาวกายเลยสักนิด แต่หากเกาะกุมที่ดวงใจของเขาจักรู้ว่าหนาวเหน็บเพียงใด

ไม่มีคำพูดใดออกมาจากริมฝีปากสวยจัดของฮัสซานัลอีก นอกจากการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยของลำแขนกำยำ ไม่ช้าประตูลิฟต์แก้วแวววาวก็ปิดสนิท พร้อมกับความเงียบงันที่เข้ามาครอบงำ เรือนร่างสูงเพรียวสวมทับด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีเข้มเพียงตัวเดียวยืนกอดอกทอดสายตามองลงไปยังพื้นดินเบื้องล่าง หน้าต่างใสจัดจนมองเห็นทิวทัศน์ด้านล่างได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ถึงแม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกย่อส่วนให้เล็กลงหลายเท่าก็ตาม