Novel & Cerita เข้าใจผิด

“Natatakot kasi ako baka mapagod na siya sa pag-intindi saakin.” “Girl, sarap mong sabunutan! Gigil mo ko eh! Kung di ka na niya kayang intindihin, isa lang ang ibig sabihin, napagod na siya. Pero kung patuloy mong ililihim sakaniya ang mga bagay-bagay, mas lalo mo lang palalalimin ang misunderstandings. Kaya hanggat maaga, marapat lang na sabihin mo na ang problema. Tanggapin mo kung ano ang magiging resulta. Ang mahalaga, hindi ka naglihim sakaniya.” sermon ni Lyn sakaniya.

agad kong sagot. Ngumisi si Xai. “Sure ka?” Hinila ko siya palabas. “Uwi ka na!” Pagbalik ko, tahimik ulit. Hindi ko alam kung paano haharapin si Terrance. “Ahem,” sabi ko. “Hindi totoo yun.” “Hmm,” sagot niya. “Misunderstanding lang.” Lumapit siya. Bahagyang ngumiti.

Gusto kong mainis sa sarili ko at sisihin ang sarili ko dahil naging makasarili ako. “Hindi ko alam paanong hihingi ng tawad sa ‘yo. Gusto kong bumalik ka na sa ‘kin pero alam kong hindi iyon gano’n kadali. I’m a fvcking idiot because I believe in the wrong person. I didn’t listen to your explanation, and I didn’t believe in you at that point. I’m sorry, Mitsuki. I’m really sorry.”

Alam mo naman yata eh, pride lang pumipigil sayo. Me: But Tora, hindi niya kasi maintindihan. Lena: Ikaw va sinubukan mo siyang intindihin? *ba. Sorry sa typo. Me: Alam ko naman eh, naiintindihan ko siya pero may mga kailangan lang kasi akong gawin. Lena: Mas importante kayda aa kamya? *kaysa sa kanya? Kainis puros typo na ako. Sorry talaga medyo natataranta lang.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

matigas ngunit malalim ang boses ng lalaki. “K-kwarto mo?” halos pabulong na tanong ko. "Hindi ba't room 805 'to?" "You're wrong Miss. This is room 806. Nasa tapat nito ang room 805." Nabigla ako sa sinabi niya. "Diyos ko, mali yata ang kwartong napasukan ko." Bulong ng aking isipan.

sagot nitong may bahid na bahid ng sarcasm. Knowing how rich he is at lalaki siya—I mean nakaka-impress sa lalaki na pwede mong isama sa pamamalengke or malling pero seeing him alone at kung ganoong ang mukha—that was something so hard to believe. Like—really? Florentin Generoso buying laundry powder and sort?

“But you don’t hate me the same way anymore.” Hindi ako agad nakasagot. Kasi nakakainis man aminin— Tama siya. Huminga ako nang malalim at umupo sa gilid ng kama. “Understanding someone doesn’t excuse what they do.” Tumango siya. “I know.” “Do you?” Mas tumagal ang tingin niya sa akin. “No,” sagot niya sa wakas. “Not completely.” Tahimik ulit.

"Please, Hyd... Ikaw na ang magpaalis sa akin sa buhay mo. Take me out of your life. Please..." "Damn it, stop! Shut up! Sheeva, baby, listen. Listen. Yes, I maybe felt betrayed. But in fact, I felt disappointed and shock to know the truth. That you and Paige are siblings. Hindi ako magagalit sa'yo. I'll try to understand. If you insist to ask for forgiveness, fvck! You'll have it pero 'wag mo akong tatanggalan ng karapatan kung ano ang dapat kong maramdaman kasi kahit ano pang bigat ng kasalanan mo, uunahin pa rin kitang intindihin."

Dagdag niya habang sumisinghot. “Oo nga,” pagsang-ayon ni Stacey. “Ang selfish-selfish namin,” at tuluyan na nga siyang naluha kaya nabasa ang balikat ko. Napailing na lamang ako at mahigpit silang niyakap pabalik. I’ve learned that, little misunderstanding will fix if communication is in. Ayokong itaas ang pride ko. Nag-sorry naman sila at inamin ang pagkakamali nila, kaya tatanggapin ko iyon.