เด็กดี

นิยายอีโรติก แนวโคแก่ ดราม่า เลิฟซีนจัดจ้าน ไม่มีนอกกายนอกใจ จบดี 1 มาลีญา ไฟราคะแผดเผาร่าง ความรักพราวพร่างเต็มหัวใจ 2 มาลาณี จมจ่อมในห้วงกามา โหยหาเพียงเธอแนบกาย 3 บุษบง ตอกตรึงเธอไว้ใต้กายา แผดเผาด้วยไฟกามาจนมอดไหม้ 4 บุษบัน นกน้อยในกรงสวาท นางทาสราคะบำเรอรัก

มหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทเพชรยักษ์ใหญ่แห่งเมืองไทย “คาเมรอน เกรย์ มหัทธนวงศ์สกุล” หล่อเหลาทุกระเบียดนิ้ว เร่าร้อนทุกองศา แต่เย็นชา ดุดันจนหน้ากลัว และเข้าถึงตัวได้ยากที่สุด แต่ยิ่งยากทุกคนก็ยิ่งอยากเข้าใกล้ แต่มันคือเบื้องหน้า เพราะเบื้องหลังใครจะรู้ว่าเขาคือชายหนุ่มที่ไม่เคยพอเรื่องเซ็กส์ เพราะความที่เป็นคนเอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ อยากปลดปล่อยใครก็ห้ามขัด จึงทำทุกวิถีทางเพื่อคว้าตัวผู้หญิงสักคนมาบำเรอตัณหา “เวียงพิงค์” คือตัวเลือกผู้โชคดีที่สุดและโชคร้ายที่สุด หญิงสาวเป็นเพียงพนักงานต่ำต้อยในบริษัทของเขา สาวน้อยที่โชคชะตาพลิกผันด้วยเงิน หนึ่งล้านบาท กับหน้าที่นางบำเรอหนึ่งอาทิตย์ แลกกับความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของเธอและบทรักสุดเร่าร้อนของเขา เมื่อเสร็จงาน ห้ามปากโป้ง ห้ามแบลคเมลและห้ามเรียกร้องสิทธิ์ใดๆ ในตัวเขาเป็นอันขาด แต่ไม่เป็นอย่างนั้น เพราะมันกลับสร้างความทรงจำ เขาลืมไม่ลง แต่เธอแทบไม่อยากจดจำ ทางเดียวที่จะไปให้พ้นคือ หนี ไปพร้อมกับของขวัญล้ำค่าที่เขาสร้างขึ้นมา

ความสัมพันธ์(รัก)ระหว่างเขากับเธอ เกิดสะดุด เมื่อเขามีตัวจริงที่ไม่ใช่เธอ

เพราะความจนมันน่ากลัว หรือเพราะรสสวาทมันหอมหวาน จนทำให้เธอต้องเลือกระหว่างความถูกต้องกับความอยู่รอด ในห้องนอนมืดสลัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวกามและความลับ เธอจะรอดพ้นจากพันธนาการแห่งตัณหานี้ได้อย่างไร ในเมื่อคนรอบข้างต่างจ้องจะทำลายพรหมจรรย์ของเธอ กลิ่นสาบสาวเย้ายวนใจปลุกสัญชาตญาณดิบของบุรุษรอบข้างให้ตื่นขึ้น เขาคือผู้ที่พร้อมจะปรนเปรอทุกอย่างเพื่อแลกกับเรือนร่างของเธอ รสรักที่ฉาบด้วยยาพิษและความลวงนี้ จะจบลงไปพร้อมกับความรักหรือมันจะเป็นเพียงแค่ความใคร่ที่รอวันจางหาย

พนักงานสาวที่ใครๆบอกว่าเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ อีกด้านกำลังร่อนเอวใส่ลูกเจ้าของโรงงานอย่างถึงพริกถึงขิงเลยล่ะ

“ทำไมภาพของเราสองคน ถึงไปอยู่ในหัวของผม?” ปีเตอร์เป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา ตั้งคำถามต่อข้อสงสัย “ภาพ?...ภาพอะไร?” หนูนาถามกลับอย่างไม่เข้าใจ “เราสองคนกำลัง เมคเลิฟกัน” คำตอบที่ตรงประเด็นของปีเตอร์ ทำให้หนูนาหยุดการนำอากาศเข้าปอดอย่างกะทันหันและทำตาโต และหน้าคงแดงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “หายใจ” ปีเตอร์ต้องร้องเตือนเพราะเมื่อสิ้นคำคำตอบของเขา เธอก็จะฆ่าตัวเองตายซะด้วยการหยุดหายใจซะงั้น “น่ารักแฮะ” ปีเตอร์คิดในใจแบบขำๆ “............” ไม่มีคำตอบอะไรออกมาจากหนูนา แล้วจะให้ตอบอย่างไรละ “บอกว่า ใช่ เราสองคนมีอะไรกันทุกวันตั้งแต่ที่เราสองคนบอกรักกัน อย่างงั้นเหรอ คนบ้าฉันจะพูดมันไปได้อย่างไร มองเห็นเองก็หาความจำส่วนนั้นกลับมาเองเถอะคนบ้าพูดมาได้“เห็นภาพเราสองคนกำลัง เมคเลิฟกัน”” จ้างให้ก็ไม่พูดออกไปแน่นอน “ตกลงจะไม่บอกใช่หรือเปล่า” “.......”

จิ๊ดริด เด็กน้อยตัวอวบ (ที่กำลังจะแหย่เท้าเข้าไปในเขตอ้วนอยู่ทุกขณะ) ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามจากคนสนิทรอบตัวว่าเป็นนางฟ้านำโชค แล้วเธอก็ชอบสมญานามนี้ของตัวเองมาก จิ๊ดริดเกิดมามีพ่อชื่อวรรณารีและแม่ชื่อวรรณารี ซึ่งเธอก็ไม่คิดว่ามันผิดปกติตรงไหนตราบใดที่ชีวิตตอนนี้มีความสุข แต่มาวันหนึ่งเธอก็ต้องแปลกใจที่จู่ ๆ ก็มีพ่อชื่อพีรายุโผล่เข้ามาเฉยเลย (แต่แม่ก็ยังชื่อวรรณารีนะ) เอาล่ะสิ ยุ่งแล้ว จะทำยังไงดีล่ะทีนี้ จะไม่ยุ่งได้อย่างไรในเมื่อแม่ไม่ยอมให้เธอมีพ่อชื่อพีรายุ ไม่เท่านั้นยังมีแม่มดใจร้ายและยาเสน่ห์เข้ามาเกี่ยวข้องอีก เด็กหญิงจิ๊ดริดแบบเธอจะทำยังไงล่ะเนี่ย! ++ นิยายชายหญิง ++ feelgood ค่ะ จบดี ไม่มีดราม่า ไม่มีปมใด ๆ ++จะเป็นเรื่องเล่าแนวเด็ก ๆ คล้ายแนวนิทานเรื่องหนึ่ง ++ไม่มี NC

จะมีใครชีวิตบัดซบ​เช่นข้า หลี่หลินเฟย ผู้​นี้อีกหรือไม่​ ผู้​ซึ่ง​ไร้มารดาคุ้มหัวตอนอายุ​สิบสามหนาว บิดาก็แต่งภรรยา​ใหม่ในปีเดียวกัน​ เพื่อ​ให้มาดูแลบุตร​สาวเช่นข้า ไม่ ไม่ใช่​ ข้ากล่าวผิดไป นั่นมันก่อนแต่งที่บิดาบอกแก่ข้า เพื่อ​ตอบสนอง​ความต้องการ​ของ​ตนเอง​ต่างหากเล่า จนข้าที่เป็นบุตรตอนนี้​แม้แต่บ่าวรับใช้ยังมีความเป็นอยู่ดีกว่าเสียด้วยซ้ำ พอพ้นวันปักปิ่นมาเพียงเดือนเดียวบิดากลับตายจากไปอีกคน ทิ้งข้าไว้เผชิญ​ชะตากรรม​ต่อสู้กับมารดาเลี้ยงผู้โฉดชั่วที่ยกข้าให้แต่งเป็น​อนุของขุนนางรุ่นราวคราวเดียวกับบิดาอีกดีที่มีคน​มาช่วยเหลือ​จึงรอดมาได้ นึกดีใจ​ว่าจะผ่านพ้น​คราวเคราะห์​ดันมาถูก​บุรุษ​เย็น​ชาต่ำช้า ย่ำยีอีก แต่เหตุ​ใดเมื่อตัดสินใจ​ที่จะจากมาใจข้าถึงเจ็บปวด​นัก .... สวรรค์​ข้าเคยไปล่วงเกิน​อะไรท่านหรือไม่....

[แต่งก่อนค่อยรัก! ความต่างของอายุ! ปรนเปรอหวานชื่น] [ศาสตราจารย์ผู้กักขังอย่างอ่อนโยน VS นักศึกษาแพทย์น่ารักนุ่มนิ่ม] ฟ้าของซินจือเหยาพังทลายลงแล้ว! ผู้ชายที่อยู่กับเธอหนึ่งคืนคือศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของเธอ และที่ทำให้หน้ามืดคือเธอดันตั้งท้องเสียนี่ เธอวางที่ทดสอบครรภ์ตรงหน้าเขาอย่างสั่นเทา ศาสตราจารย์โจวให้ทางเลือกเธอสองทาง หนึ่งคือทำแท้ง สองคือแต่งงาน ซินจือเหยาก็เลยแต่งงานกับศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของตัวเองอย่างงุนงง หลังแต่งงานทั้งสองคนแยกห้องนอน มีอยู่คืนหนึ่ง ศาสตราจารย์โจวกอดหมอนปรากฏตัวอยู่หน้าห้องเธอ “ฮีตเตอร์ห้องฉันเสีย คืนนี้อยู่ห้องเธอถูไถไปก่อนสักคืน” ซินจือเหยาเปิดทางให้อย่างงุนงง คืนวันต่อมาศาสตราจารย์โจวก็ปรากฏตัวขึ้นอีก “ฮีตเตอร์ยังซ่อมไม่เสร็จ ถูไถอีกคืน” สุดท้ายศาสตราจารย์โจวก็อยู่ห้องเธอเสียเลย พูดอย่างน่าฟังว่าประหยัดค่าฮีตเตอร์เพื่อเลี้ยงลูก …… วิทยาลัยการแพทย์ยูเนียนหลินไห่คือมหาวิทยาลัยดับเบิลเฟิสต์คลาสของประเทศ และศาสตราจารย์โจวจี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดังในมหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์วิทยาลัยแพทย์ที่อายุน้อยที่สุด นิ้วนางเขาสวมแหวนอยู่ตลอด แต่ไม่เคยเห็นผู้หญิงโผล่อยู่ข้างตัวเขา ภายหลังมีนักศึกษาอดรนทนไม่ไหวถามในชั้นเรียนด้วยความอยากรู้ “ศาสตราจารย์โจว ได้ยินว่าศาสตราจารย์แต่งงานแล้ว เมื่อไรจะพาอาจารย์หญิงมาแนะนำให้พวกเรารู้จักล่ะคะ” ใครจะรู้ว่าศาสตราจารย์โจวจะเรียกชื่อขึ้นมากะทันหัน “ซินจือเหยา” ผู้หญิงในวัยทำงานคนหนึ่งผุดลุกขึ้นมาอัตโนมัติจากกลุ่มนักศึกษา “มาค่ะ” ภายใต้การจดจ้องของนักศึกษา ศาสตราจารย์โจวใบหน้าอ่อนโยน “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อย นี่คือซินจือเหยาภรรยาของฉัน เธอคือศัลยแพทย์หัวใจที่โดดเด่นคนหนึ่ง”

นริยา ไปบ้านของเพื่อนสนิทเพื่อไปติวหนังสือก่อนเรียนจบมัธยมปลาย จนได้พบกับพี่ชายของเพื่อน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจจับจองเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ถึงกับมอบรอยตีตราเอาไว้บนลำคอ แล้วเธอจะหนีเขาได้อย่างไร