เด็กดี の小説・ストーリー

"อึก" "อย่าให้ได้ยินว่าพูดถึงแฟนฉันแบบนี้อีก แล้วอย่าหาว่าไม่เตือน" เป็นไงล่ะ พูดยังไม่ทันขาดคำเลยว่าดีแล้วที่ไม่พูดถึงคนของมัน แต่มันช้าไปนิดเด็กนี่ปากไวไปหน่อยเลยโดนหมาในปากมันกัดเอา ขนาดเธอยังสะอึกเลยแล้วเด็กนั่นจะไม่เจ็บได้ไง

ชยุตม์ เอ่ยบอกเสียงนิ่งจริงจัง เพราะคนตัวเล็กกำลังมีท่าทีอ่อนไหว “ค่ะ” ถึงจะรู้แบบนั้นแล้ว เธอก็ดีใจที่ได้เจอคนดี ๆ แบบเขา แม้จะในสถานะแบบนี้ก็ตาม

เด็กคนที่นั่งน้ำตาคลอเบ้าคนเมื่อกี้หายไปไหนเหลือแต่เด็กน้อยอารมณ์ดีเหมือนตอนได้ของเล่นชิ้นโปรด "จริง ๆ นะคะ หญ้าจะเป็นเด็กดี จะไม่ดื้อ ไม่ซน จะเชื่อฟังเฮียทุกอย่างเลยค่ะ" ตอบกลับพี่ชายด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ

คำว่า ‘เด็กดี’ ที่ชายหนุ่มพูดออกมาเมื่อกี้ ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอควรจะพูดหรือรู้สึกยังไงดี

ไวน์ยืนกรานเสียงแข็ง “เด็กไม่ดีตรงไหนครับ ขอเหตุผลหน่อย” คำก็เด็กสองคำก็เด็ก ไม่เข้าใจเลยว่าพี่คนสวยมีอคติอะไรกับเด็กนักหนา เด็กมันแย่ขนาดนั้นเลยรึไงมันทำอะไรที่คนอายุมากกว่าทำไม่ได้รึไง ทั้งที่ก็ทำได้ทุกเรื่องเหมือนกันแท้ ๆ โดยเฉพาะเรื่องนั้นเขาก็คิดว่าเขาเองก็ทำได้ ดีเลยทีเดียวล่ะ

“เด็กดี” คำว่าชอบที่แผ่วเบาสั่นกระเส่าของเธอ ทำเอาใจแกร่งกระตุกวูบก่อนจะเต้นกระหน่ำรัวแรงแทบทะลุออกมานอกอกพอๆ กับเธอ

“คุณไม่ต้องตอบแทนอะไรฉันหรอกค่ะ แต่ช่วยเกลียดฉันให้น้อยลงกว่านี้ สักนิดนึงก็ยังดี ได้มั้ยคะคุณแพร…” ได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วจากเด็กในอ้อมกอด เด็กนี่คงกำลังยิ้มอยู่แน่ ๆ “คุณช่วยฉัน ฉันเลยมาช่วยคุณ เป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมไงคะ” อะไรกัน...พูดประโยคที่เข้าใจยากอีกแล้วงั้นร ึ?

“ขอโทษนะแต่พี่ไม่ชอบเด็ก” “ไม่เด็กแล้วนะครับ โตเต็มที่แล้วไม่เชื่อจับดูสิ” ให้ตายสิ เด็กนี่แพรวพราวเล่นหูเล่นตาเก่งจริงๆ ทั้งคำพูดทำเอาใบหน้าฉันร้อนวูบวาบไปหมด

ประโยคหลังเรรันต์เบี่ยงตัวหลบ มือไม้เลื้อยที่เอาแต่ลวนลาม หวังจะบีบหน้าอกและเหมือนจะสำเร็จ เพราะเธอไม่มีปัญญาพอจะห้ามได้ คลึงเคล้าซะจนเธอเริ่มเครียด "รันต์เป็นเด็กดีพี่รู้ เอาเป็นว่าคนที่ไม่ดีคือพี่คนเดียวก็แล้วกัน พี่ยอมรับผิด แต่ตอนนี้ขอพี่ก่อนนะ ได้มั้ย.. " "พี่คิม..ฮ� �ก..เลว"

“เหอะ​ ก็เอาแต่ใจแบบนี้ไง​ ฉันถึงไม่อยากเล่นกับเธอน่ะ” “ว่าไงนะ” เด็กเอาแต่ใจ​อย่างเชอรีนไม่มีทางยอมแน่ เธอน่ะไม่ชอบขี้หน้าปรินทณ์ที่สุด​ “เลือกมาเลยดีกว่า​มิน ระหว่าง​ฉันกับปรินทร์นายจะอยู่ข้างใคร?”