Novel & Cerita เด็กดี

เด็ก ๆ ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม "สวัสดีครับเด็ก ๆ โตกันแล้วทั้งนั้นมีแต่ฉันมีลูกช้ากว่าเพื่อนในรุ่นเลยว่ะ" รุสลันบ่นอุบ

เจไดก็เข้าข้างลูกตลอดจนฉันอยากจะเอื้อมมือไปหยิกหลังเขาสักหนึ่งทีแรงๆ "ใช่ค่าปะป๊า น้องเป็นเด็กดีที่สุด แล้วเด็กดีก็จะได้กินไอติมด้วยใช่มั้ยคะปะป๊า^^"

ขวัญบอกแล้วยิ้มกริ่ม “ฉันไม่ชอบผู้ชายต่างชาติ” “แกชอบอะไรบ้างถามจริงๆ เด็กก็ไม่ชอบ ผู้ชายต่างชาติก็ไม่ชอบ”

จิรัชญาสารภาพเสียงพร่า “เด็กดื้อ ทำไมดื้อขนาดนี้คะ?” “ไม่ดื้อนะ อื้อ... จีเป็นเด็กดี” “เด็กดีอะไรซนขนาดนี้ อืม” “เฮีย จีอยาก” “เฮียก็อยาก”

“พี่สา พี่อย่าพูดแบบนี้ ห้ามพูดแบบนี้อีก รัญขอสั่งห้าม รัญไม่ไปไหน รัญจะอยู่กับพี่ ต่อให้ใครจะเข้ามาหรือมีใครมาสนใจ...แต่รัญเป็นเด็กดีของพี่คนเดียวนะ” ประโยคที่ว่าด้วยเรื่องของเด็กดี ทำให้สาวิตรียิ้มออกมาได้ทันที ‘นั่นสินะ รัญเป็นเด็กดี เป็นเด็กดีของพี่สาคนเดียว’

จะเป็นเด็กดีเช่นนี้ให้นลินเอ็นดูไปชั่วชีวิต! .. THE END ..

"หวัดดีฮับ" คนพี่ที่พูดเริ่มคล่อง นำคนน้องที่ยังพูดผิดๆถูกๆ จนริมฝีปากสวยยกยิ้มขำเบาๆอย่างเอ็นดู "สวัสดีครับเด็กๆ"

“นั่นแหละเด็กดี ซี๊ดอ้าส์~” ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก! พรวด~ -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

'เป็นเด็กดีของฉัน' เด็กดงเด็กดีอะไรเล่า ตอนนี้มันหมดชั่วโมงงานของเธอแล้วนะ!

"เด็กดี" เขตถกรเอ่ยปากชมเด็กแสนน่ารักที่เขากำลังครอบครองเธอ ที่ไม่ว่าเขาจะให้ทำอะไรเธอก็ไม่เคยขัดความต้องการของเขาเลย แล้วแบบนี้คนอย่างเขตถกรจะหนีไปไหนได้ หลงไหลเด็กคนนี้เสียจนถอนตัวไม่ขึ้น