เด็กเลี้ยงผอ.แสนร้าย (ผอ.ภาคย์:ทับทิม) Novelas e Histórias

มื่อเขาเดินทางไปเลี้ยงอาหารเด็กที่นั่นในทุกๆปี จากเด็กผู้หญิงผมเปียหน้าตามอมแมม ปากร้ายแสนซนในวันนั้น ได้กลายเป็นครูสาวประจำสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนั้นแล้ว และที่สะดุดตาสะดุดใจบอดี้การ์ตหนุ่มก็เห็นจะเป็นดวงตากลมโตทอประกายสุกใสคู่นั้น ที่ทอดมองมายังเขา เจือด้ว ยความยินดีอย่างปิดไม่มิด "ซูซาน"

"ผอ.คงไม่ใจร้ายให้คนสวยอย่างหนูเดินกลับบ้านเองหรอกใช่ไหมคะ เกิดมีใครมาฉุดหนูไปแย่เลยค่ะ" ทับทิมกะพริบตาอ้อนๆ เธอไม่เชื่อหรอกว่าผอ.ภาคย์จะใจร้ายขนาดนั้น "ลงไปนั่งดีๆ ครับ"

“ชอบท่านี้เหรอที่รัก... ชอบให้อาอุ้มกระแทกแบบนี้ใช่ไหม” “ชอบทุกท่าที่อาพีร์ทำให้ค่ะ... อร๊ายยย! อาพีร์ขา... แรงอะ!” “ร่านเก่งนักนะเด็กดีของอา... เดี๋ยวอาจะจัดให้ถึงใจจนลุกไม่ขึ้นเลย!”

รักร้าย มาเฟียลูกติด [แทน แทนไท X พาย พรพระพาย] รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย (เอวา..ยัยเลสเบี้ยนตัวร้าย) [เอวา ทะเลจันทร์ X เดล จันทรัช]

เธอถามหยอกเย้าก่อนจะจมูกโด่งรั้นหอมแก้มสากของชายหนุ่มอย่างแสนรัก “พี่รับผิดชอบทั้งชีวิตแน่นอน... ไม่ต้องกลัวนะ” “มนตร์คงยังไม่ท้องง่ายๆ หรอกค่ะ... มนตร์นับวันมาแล้ว อยู่ในระยะปลอดภัย”

ว่าจบก็ผลักร่างคนตัวเล็กลงกับที่นอนนุ่ม มือสากช้อนสะโพกงามยกสูงขึ้นแล้วดึงเข้ามาชิดกับหน้าขาของเขามากขึ้น เขาไม่ได้โกรธขนาดนั้น แต่เขาอยากสั่งสอนเด็กเลี้ยงแกะให้หลาบจำ จะได้ไม่กล้าไปทำกับใครอีก “คุณจะทำอะไรคะ” ดวงตาดำขลับฉายแววตระหนกกับสายตาที่ดูเหมือนจะกลืนกินเธ อเข้าไปทั้งตัว

พ่อเลี้ยงของรดาพยักหน้ารับรัว ๆ เหงื่อผุดซึมเต็มใบหน้าแม้อากาศจะเย็นจัด “อยู่แน่นอนครับพี่! ลูกเลี้ยงผมเอง จำไม่ผิดแน่!” “แล้วผู้ชายของมันล่ะ” คำถามนั้นส่งผลให้ขี้ข้าพนันชะงักกึกไปนิด ก่อนจะรีบแค่นเสียงหัวเราะกลบเกลื่อน “ก็คงเป็นแค่นักธุรกิจกระเป๋าหนักคนหนึ่งนั ่นแหละครับ จะไปมีปัญญาอ้าปากสู้พวกพี่ได้”

“การมีแฟนเด็กก็ต้องคอยเอาอกเอาใจแล้วพี่จะตามเด็กทันเหรอ ธัญญากลัวว่าพี่เธียรจะถูกเด็กหลอกเอานะ” “ทีเมื่อกี้ยังว่าพี่จะไปหลอกเด็กแล้วทำไมตอนนี้คิดว่าเด็กจะมาหลอกเอาล่ะ”

ข้าวฟ่างรีบสนับสนุนคำพูดของลูกชายคนโตทันที เลี้ยงลูกแบบตามใจก็ได้แบบนั้นแหละ จะให้โทษใครเพราะว่ามีคนเดียวเท่านั้นที่อยากจะเลี้ยงลูกชายให้เข้มแข็งเหมือนแบบตัวเอง แล้วเป็นยังไงล่ะเข้มแข็งจนไม่ฟังใครแล้ว "โอเคพ่อเป็นคนผิดเอง ฟาร์ ฟิวชั่น ลูกช่วยเป็นเด็กเรียบ ร้อยหน่อยได้ไหม เป็นเด็กดื้อไม่น่ารักเลยนะรู้หรือเปล่า"

บุญเลิศกับบัวราเดินออกมาจากด้านใน ทันทีที่เห็นหน้าว่าที่ผู้มีพระคุณของลูกสาว สองสามีภรรยาก็แอบตะลึงไปนิดหน่อย พ่อบุญเลิศนึกในใจว่าหมอนี่หน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่อง หุ่นก็ล่ำสันสมเป็นตำรวจ มองเผินๆ นึกว่าพวกดาราโอปป้าอะไรเทือกนั้นซะอีก “สวัสดีครับคุณพ่อ คุณแม่” � �ัทร์ยกมือไหว้ผู้ใหญ่อย่างนอบน้อม ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่ง